دلشان خواست مدال را به ازبکستان بدهند!
همین که امیررضا ملکخطابی خودش را تا فینال بالا کشید کار بسیار بزرگی است که تا همیشه در یاد ما که جزو خانواده بوکس هستیم میماند. در فینال هم حریف ملکخطابی از کشور ازبکستان بود و ازبکها هم در بوکس دنیا حرف اول را میزنند.
امیررضا در راند اول خیلی خوب بود اما در راندهای دوم وسوم به نظربهترهم میتوانست مشت بزند. البته درهرشرایطی ملکخطابی استحقاق کسب مدال طلا را داشت و داوران هم میتوانستند رای به برتری او بدهند تا مدال به ایران برسد.اگر داوران رای به طلای امیررضا ملکخطابی میدادند هیچکس اعتراض نمیکرد چون بازی بسیار نزدیک بود والبته این بوکسور کشور ما بود که در برخی مواقع برتری محسوس خودش را نشان میداد. حریف ازبکستانی در طول این مسابقه اصلا مشت واضحی نزد. آنچه اتفاق افتاد کاملا سلیقهای بود. داوران سلیقهای رای دادند و سلیقهای مدال به بوکسور ازبکستانی رسید. شاید چون ازبکستانی بود و ازبکها نفوذ زیادی در دنیای بوکس دارند. آنها دلشان خواست این مدال را به ازبکها بدهند.همه ما میدانیم این مدال حق امیررضا ملکخطابی بود. با این حال اتفاق بزرگی رقم خورد.موفقیت تیم بوکس ایران در مونتهنگرو حاصل یک کار دو ساله است. در واقع از زمان آمدن حسینی به فدراسیون بوکس کارهای زیادی روی بوکس پایه انجام شد و از همان ابتدا اصرار زیادی وجود داشت که ردههای پایه سر و سامان بگیرد. الان در حال مشاهده نتایج آن هستیم و بابت این اتفاق خیلی خوشحالیم. پرداختن به ردههای پایه در هر فدراسیون و هر ورزشی کاری پسندیده است. ما اکنون در حال ساختن زیربنای بوکس هستیم و مطمئن باشید با این رویه در المپیک آتی حرفهای زیادی برای گفتن خواهیم داشت. استعدادیابی از قبل انجام شده و الان هم درحال انجام است. امیدوارم این اتفاق استمرار داشته باشد. به هر حال اکنون جامعه بوکس خوشحال است و اکنون همه ما حس غرور داریم. سر ما درمسابقات جهانی همیشه پایین بود اما الان با غرور درباره نتایج صحبت میکنیم. بوکس ما روزهای بهتری هم خواهد داشت.
اکبر احدی - مربی تیمملی بوکس
اکبر احدی - مربی تیمملی بوکس




