مونیخ؛ صحنه بی آبرویی مزدوران
کنفرانس امنیتی مونیخ امسال، صحنه اتفاقات جالبی بود؛ خاصه برای رضا پهلوی که با تصور حضور در جمع رهبران جهان وارد آلمان شد، اما مسیر او برخلاف انتظار، از سالن اصلی کنفرانس به سالن تئاتر فرعی Komödie(بهمعنای کمدی) ختم شد.
در حالی که سران کشورها از جمله امانوئل مکرون، اولاف شولتس و سایر مقامات بلندپایه در تالار اصلی مشغول بحث درباره بحرانهای جهانی بودند، رضا پهلوی به همراه نازنین بنیادی و کریستین امانپور در نشست جداگانهای در سالن فرعی شرکت کرد؛ سالنی که نامش بانوع محتوای برگزاری آن بیتناسب نبود.ماجرازمانی جالبترشد که درپنل رسمی بعدی با محور «ایران و آینده امنیت خاورمیانه»، تنها مقاماتی از آمریکا، عربستان و اتحادیه اروپا حضور داشتند اما نامی از «ربع پهلوی» در فهرست مهمانان دیده نمیشد. او که انتظار داشت در گفتوگوهای اصلی حضور یابد، در نهایت همانطور که در کنفرانس تهران دههها پیش پدرش پشت در ماند، خود نیز از نشست کلیدی کنار گذاشته شد.اما نقطه اوج ماجرا لحظهای بود که کریستین امانپور در مصاحبهای از سناتور جمهوریخواه لیندزی گراهام پرسید: میدانم رضا پهلوی در میان حضار نشسته است، آیا شما حاضرید حمایت خود را از او اعلام کنید؟ پاسخ گراهام کوتاه و قاطع بود: «نه». همین «نه» ساده، شاید صریحترین جمعبندی درباره جایگاه رضا پهلوی در ذهن سیاستمداران غربی باشد؛ چهرهای که با وجود حضور پررنگ در رسانههای فارسیزبان، در فضای واقعی تصمیمسازی بینالمللی همچنان بیرون از دایره تأثیر است؛ چرا که حد و اندازه او را به خوبی میدانند.
ضمیمه ویژه نامه
تیتر خبرها
