انسان در پسزمینه
کتاب «تاریخ طبیعی زوال» حول محور «ویرانهها» و «زوال»، رابطه تاریخ و طبیعت را بازگو میکند. ویرانی و ویرانگی محل تلاقی بسیاری چیزهاست؛ از سوژه فردی گرفته تا ساختار غولآسای یک امپراتوری و از جزئیترین امور تا کلیترین آنها. نه به این سبب که همه چیزها نهایتا ویران میشوند، بلکه برعکس از آنرو که مضمون ویرانی حقیقت نهفته در مفاهیمی چون پیشرفت و توسعه را برملا میسازد که در حکم اصول بنیادین متافیزیک عصر ما یا همان مدرنیته هستند.
در عصر حاضر مضمون ویرانه به لحاظ زیباشناختی چندین بار بررسی شده ولی کتاب حاضر، بهرغم کوتاهی میکوشد از دیدگاهی فلسفی ــ تاریخی به ابعاد تازهای از این مضمون بپردازد. تأملات این کتاب در باب مفهوم ویرانگی اساسا در پرتو ایده تاریخ طبیعی صورت گرفته است، ایدهای که ریشه آن عمدتا به آثار تئودور آدورنو باز میگردد. دغدغه این تأملات، نگریستن به ویرانهها و ویرانگی به مثابه شکلی از شدن یا میانجیمند شدن است. نوشته حاضر بر آن است تا گذشته از تحلیل جلوههای مفهوم ویرانگی، به لحاظ فرم و روش نگارش نیز به همین مفهوم وفادار بماند و از تلاش برای تحمیل وحدت یا کلیت مفهومی و مضمونی بر ایده ویرانگی پرهیز کند.
نویسنده: بارانه عمادیان
نشر: بیدگل
سال انتشار: 1402
نویسنده: بارانه عمادیان
نشر: بیدگل
سال انتشار: 1402
تیتر خبرها




