دشواری رهایی از داروهای ضدافسردگی

 ایجاد حال خوب برای برخی افراد وابسته به عواملی است؛ برخی حال خوب خود را وابسته به حضور شریک عاطفی می‌دانند، برخی غذا و برخی نیز برای بهبود حال خوب نیازمند استفاده از دارو هستند. در برخی بیماری‌ها، افراد ناگزیر به استفاده دائمی از دارو هستند. برای مثال افرادی که دچار افسردگی هستند، ناچار برای متعادل‌شدن وضعیت روحی خود، نیاز به استفاده دائم از دارو دارند. اما پرسش این است که چرا افراد افسرده به‌سختی می‌توانند مصرف دارو را ترک کنند؟
بررسی‌های انجام‌شده از سوی محققان دانشگاه ایلینوی شیکاگو نشان می‌دهد جدا شدن افراد افسرده از داروهای ضدافسردگی می‌تواند منجر به بروز احساساتی شبیه آنفلوآنزا، درد، خارش مداوم و شرایطی شبیه پارکینسون شود که می‌تواند تا هفته‌ها ادامه داشته باشد.
نتایج تحقیقات نشان می‌دهد داروهای ضدافسردگی به‌تدریج در ساختار غشای سلولی که مملو از کلسترول است، جمع می‌شوند. زمانی که یک انتقال‌دهنده عصبی یا همان پیام‌رسان شیمیایی (مانند سروتونین که با خلق و خوی افراد در ارتباط است) به گیرنده‌ای در بیرون سلول متصل می‌شود، نوعی پروتئین به داخل سلول منتقل می‌کند که می‌تواند انواع مختلفی از سلول‌ها را برانگیزاند. ادامه بررسی‌ها نشان داد ترک استفاده از داروهای ضدافسردگی، ورود این پروتئین به داخل سلول را سرکوب می‌کند. یعنی سرکوب دقیقا همان چیزی است که باعث ایجاد اثرات مداوم و نامطلوب برخی از داروهای ضدافسردگی می‌شود.
پیرو بررسی‌های انجام شده، به نظر می‌رسد استفاده‌ نکردن از داروهای ضدافسردگی، اغلب پیامدهای منفی دارد. این رویداد می‌تواند نشان‌دهنده سازگاری سلول با داروی ضدافسردگی باشد که به سندرم ترک ضدافسردگی کمک می‌کند.
از این رو پیشنهاد می‌شود برای جلوگیری از وابستگی به دارو و عوارض ناشی از آن، از روش‌های شناختی و روش‌های دیگری استفاده کنند که هم ریشه مسأله حل شود و هم فرد دچار آسیب کمتری شود.
منبع: Neuroscience News