کشت فراسرزمینی به کجا رسید؟
محسن شاطرزاده، مشاور وزیر جهاد کشاورزی و مجری طرح کشت فراسرزمینی وزارت جهاد کشاورزی درباره جزئیات طرح کشت فراسرزمینی گفت: محور اول را تعیین اولویت محصولات تولیدی در کشت فراسرزمینی است، بر این اساس فقط چهار محصول ذرت، سویا، جو و دانه‌های روغنی شامل کلزا و آفتابگردان تحت پوشش این طرح قرار می‌گیرند و تسهیلات به متقاضیان مربوط ارائه می‌شود.
شاطرزاده با بیان این‌که سالانه ۱۵میلیون تن واردات از این چهار محصول به کشور انجام می‌شود، تصریح کرد: ما فقط ۱۰میلیون تن ذرت در سال وارد می‌کنیم که رقم بسیار بزرگی است.
مجری طرح کشت فراسرزمینی، تعهد خرید از طریق خرید تضمینی یا سلف خری یا کشت قراردادی را محور سوم این سیاست‌ها عنوان و تأکید کرد: به عبارتی ما قبل از فصل کشت با تولید کننده قرارداد می‌بندیم و دو ماه بعد از فصل برداشت، محصول باید در گمرک ایران به وزارت جهاد تحویل داده شود. خرید در قالب قرارداد و به‌صورت ارزی خواهد بود. پیش پرداخت در قالب تسهیلات ارزی توسط بانک مرکزی یا صندوق توسعه ملی پرداخت خواهد شد.
شاطرزاده درمورد محور چهارم توضیح داد: حداقل محصول تحویلی برای عقد قرارداد با فعالان کشت فراسرزمینی باید ۵۰هزار تن باشد و اگر میزان تولید کمتر از این رقم باشد، با متقاضی قرارداد بسته نخواهد شد. به عبارتی ،کشت فراسرزمینی باید حداقل ۱۵هزار هکتار زمین آبی یا بیش از ۳۰هزار هکتار زمین دیم داشته باشد تا بتواند حداقل ۵۰هزار تن محصول را تولید کند. بنابراین کسانی که مساحت زمین‌هایشان کمتر از این ارقام باشد، امکان عقد قرارداد با وزارت جهاد و استفاده از تسهیلات ندارند.
این مقام مسؤول در وزارت جهاد کشاورزی با اشاره به این‌که برای فعالان کشت فراسرزمینی، کشور خاصی را برای انجام کشت تعیین نمی‌کنیم اما به متقاضیان مشورت‌ها و اطلاعات لازم را می‌دهیم ولی به طور کلی از کشورهایی مانند روسیه، قزاقستان، اوکراین و برزیل استقبال بیشتری صورت گرفته است ضمن این‌که در کشورهایی مانند جمهوری آذربایجان، ساحل عاج، غنا و ماداگاسکار نیز متقاضیانی داشته‌ایم.
کشورهایی مثل آمریکا، چین، ژاپن ، عربستان و امارات، کشت فراسرزمینی انجام می‌دهند.
مجری طرح کشت فراسرزمینی تأکید کرد: کشور ما علاوه بر چنین مزیت‌هایی با توجه به بحث کم آبی و واردات آب مجازی، ملزم است رو به کشت فراسرزمینی بیاورد ضمن این‌که در کشورهایی مانند برزیل، آرژانتین و ونزوئلا مزیت‌های فراوانی برای کشت فراسرزمینی وجود دارد که با توجه به بارندگی فراوان در آن کشورها تقریبا تمام کشت‌ها به صورت دیم است و میزان بارندگی در این کشورها ۱۰برابر ایران و کشت در آنجا ارزان‌تر از ایران تمام می‌شود.
وی گفت: تا ۱۰سال آینده کشور ما به ۲۷ میلیون تن ذرت، کنجاله، دانه روغنی و جو نیاز دارد که در خوشبینانه‌ترین حالت می‌توانیم ۱۵میلیون تن آن را در داخل تولید و ناچاریم ۱۲میلیون تن دیگر را وارد کنیم. بنابراین چاره‌ای جز انجام کشت فراسرزمینی نداریم.