آنچه از سنگلوزه باید بدانید
سنگلوزه اصطلاحا به ذرات سفت سفیدرنگی گفته می‌شود که در خلل و فرج لوزه‌های کامی تجمع می‌یابند. لوزه‌های کامی دو عدد هستند و در عقب حفره دهان درون چین‌هایی قرار گرفته‌اند. لوزه‌های مدخل حلق و بینی و راه گوارشی-تنفسی جزئی از سیستم دفاعی بدن در برابر میکروب‌های ورودی هستند اما گاه خود آنها به‌علت بزرگ‌شدن یا عفونت مکرر دردسرساز می‌شوند.
یکی دیگر از بیماری‌های لوزه در اثر تشکیل ذرات معروف به سنگ رخ می‌دهد. این ذرات در واقع بقایای سلول‌های مرده، میکروب‌ها و ترشحات غدد مخاطی هستند که در حفرات عمیق سطح لوزه‌ها به‌دام می‌افتند و به‌تدریج ممکن است متراکم و فشرده شوند که به آنها تونسیلولیت یا
سنگلوزه می‌گویند.
سنگلوزه در بسیاری از موارد می‌تواند بدون علامت باشد و فرد فقط با نگاه‌کردن به لوزه‌ها متوجه وجود آن شود و در برخی موارد باعث بوی بد دهان، احساس جسم خارجی در حلق یا گلو درد می‌شوند.
نکته بسیار مهم آن است که در صورت بروز هر یک از این علائم خصوصا بوی بد دهان ابتدا باید سایر علل مانند خلط و ترشح پشت‌حلقی، عفونت دندان‌ها و لثه‌ها یا برگشت اسید‌معده شناسایی و درمان شوند. به‌عبارتی اولین‌قدم در بیماری با بوی بد دهان و سنگلوزه عمل‌جراحی لوزه‌ها نیست.
از نظر درمانی در سنگلوزه ابتدا درمان‌های ساده و غیرجراحی به‌مدت چند ماه امتحان می‌شود.
برای مثال از فرد خواسته می‌شود به‌صورت روزانه با فشار ملایم و با کمک ابزاری شبیه سواب حفره‌های لوزه را خالی و در صورت وجود سنگ، بدون زخمی‌کردن آن را خارج کند. غرغره مکرر سرم شست‌وشو هربار پس از غذا و مسواک منظم در کاهش بار میکروبی دهان موثر است. درنهایت موارد کمی وجود دارد که نیاز به برداشت لوزه‌ها یا از بین‌بردن چین و شکن آنها باشد.