بررسی سریال نوار زرد در گفت‌و‌گو با بانیپال شومون، بازیگر نقش سرگرد کاوه کیهان در این مجموعه

این قصه، خیلی واقعی است

باهوش و صبور است، بیش از آن‌که حرف بزند، گوش می‌دهد و مقتدر است. پلیسی که در کار خود بسیار حرفه‌ای و کاربلد است. اینها مشخصات سرگرد کاوه کیهان است که از چندی پیش به‌واسطه فصل دوم سریال نوار‌زرد به کارگردانی سروش محمدزاده و تهیه‌کنندگی محمدرضا شفیعی مهمان خانه‌ها شده‌است. سرگرد کیهان کسی نیست جز بانیپال شومون که توانسته یک پلیس جدی و مقتدر را برای مخاطبان شبکه دو به تصویر بکشد. شومون تا به امروز در تئاتر، سینما و نمایش خانگی نقش‌های متفاوتی را تجربه کرده‌است اما در تلویزیون سال‌ها پیش در چند نقش کوتاه حضور داشت. تا به امروز هیچ نقشی او را وسوسه نکرد، تا این‌که فیلمنامه سریال نوار زرد و نقش سرگرد کاوه کیهان به او پیشنهاد شد؛ نقشی که برای او جای کار بسیاری داشت و می‌دانست با این نقش می‌تواند یک پلیس جدی و در عین حال باهوش را در ذهن مردم یادگار کند که درگیر پرونده‌های بسیاری می‌شود؛ پرونده‌هایی که هر‌کدام رنگ و لعاب خودش را دارد و او هر بار باید گره ماجراها را باز کند. همین موضوع باعث شده تا سرگرد کاوه کیهان در موقعیت‌های متفاوتی قرار بگیرد و شومون چالش بسیاری برای بازی داشته‌باشد. سراغ بانیپال شومون رفتیم و با او درباره جزئیات نقش به گفت‌و‌گو نشستیم.

 
شما قبل از بازی در سریال نوار زرد در مجموعه‌های نوشدارو و پازل نقش‌های کوتاهی بازی کرده‌بودید. با توجه به این‌که اولین‌بار است یک نقش اصلی و محوری در تلویزیون بازی می‌کنید که میلیون‌ها مخاطب دارد، این موضوع تا چه میزان شما را برای بازی ترغیب کرد و به قول معروف وسوسه‌تان کرد تا نقش سرگرد کاوه کیهان را بازی کنید؟
10 یا 12 سال پیش نقش‌های کوتاهی در سریال‌های نوشداور و پازل بازی کرده‌بودم. بعد از گذشت این همه سال در سریال نوار زرد یک نقش محوری را بازی می‌کنم. البته زمان پخش سریال ما با سریال شبکه سه تداخل پیدا کرده که به‌نظرم نشان‌دهنده بی‌نظمی در جدول پخش تلویزیون است. در پاسخ به سؤل شما باید بگویم اولین عاملی که من را برای بازی وسوسه کرد، فیلمنامه و نقش سرگرد کاوه کیهان بود که بسیار جالب و ویژه بود و ویژگی‌های این شخصیت در قصه برایم جذابیت زیادی داشت؛ ضمن این‌که من در تلویزیون به این شکل کار نکرده‌بودم. شبکه نمایش خانگی، تئاتر و سینما به کنار که بازی می‌کنم و مخاطب من را می‌شناسد اما دوست داشتم در حیطه کارم با مردم ارتباط بیشتری داشته‌باشم. تا قبل از نوار زرد، فیلمنامه‌های سریال تلویزیونی پیشنهاد شده‌بود ولی بدون تردید جالب‌ترین و بی‌نقص‌ترین فیلمنامه، نوار زرد بود که جای کار بسیاری برایم داشت.
 پس تا قبل از نوار زرد هیچ پیشنهادی شما را برای بازی وسوسه نکرد؟
نه. اصلا.
شخصیت سرگرد کاوه کیهان چه ویژگی‌هایی داشت که آنقدر برای شما جذاب بود تا بعد از پیشنهادهایی که داشتید، این کار را بپذیرید؟
من قبلا با سروش همکاری نکرده‌بودم اما فیلم «چهارشنبه» را دیده‌بودم و دورادور او را می‌شناختم. به‌نظرم بسیار کارگردان محترم، کاربلد و دوست‌داشتنی است. ویژگی‌هایش در کار اندازه‌ای است که دوست دارم. از طرف دیگر علی شمس (کارگردان تئاتر) که من چند سالی است با او تئاتر کار می‌کنم واسطه شد و با من تماس گرفت و تاکید کرد حتما متن نوار زرد را بخوانم. ابتدا مخالفت کردم اما بعد از حرف علی خواندم و متوجه شدم با قلم شیوایی نوشته شده‌است. نویسنده کار آقای کریم لک‌زاده را از قبل می‌شناختم و می‌دانستم قلم جذابی هم دارد؛ به همین دلیل بعد از خواندن فیلمنامه، جواب مثبت دادم. ازسوی دیگر کارگردان هم فردی بود که می‌دانستم می‌شود با او به‌راحتی کار کرد. حسن هندی، جانشین تهیه‌کننده را هم می‌شناختم که از دوستانم است. همه این موارد دست به دست هم داد تا من در این پروژه بازی کنم.
قبل از بازی در سریال نوار زرد که فصل دوم کار محسوب می‌شد، فصل اول را دیده‌بودید که با فضای کار مأنوس شوید؟
قبل از این‌که بخواهم نقش سرگرد کیهان را بازی کنم، فصل اول نوار زرد را ندیده‌بودم. بعد از این‌که بازی در فصل دوم و به جای امیر آقایی به من پیشنهاد شد، این سریال را دیدم. هنگامی که فصل اول ساخته می‌شد در جریان بودم که پوریا آذربایجانی سریالی می‌سازد که امیر آقایی نقش اصلی را بازی می‌کند. آن مقطع زمانی سر کار تئاتر بودم به همین دلیل کار را ندیده‌بودم اما بعد از پیشنهاد بازی، فصل اول را دیدم. اتفاقا در برهه‌ای بود که کرونا گرفته‌بودم. به همین دلیل نشستم و سریال نوار زرد را دیدم. به نظرم سریال بسیار خوبی بود و داستان فصل اول برایم جذاب بود. امیر آقایی در فصل اول در نقش سرگرد کاوه کیهان درخشان و بدون نقص بود و توانسته‌بود ارتباط خوبی با مخاطبان برقرار کند. شاید این موضوع کار مرا کمی سخت‌تر کرد اما کوشیدم طراحی نویسنده و کارگردان این نقش در فصل دوم را به درستی اجرا کنم.
نگران قضاوت‌ها نبودید که مردم این فصل از کار را با فصل قبلی مقایسه کنند؟
در شروع کار اصلا نگران نبودم ولی بعد از انتشار چند خبر، برخی واکنش‌هایی داشتند که طبیعی هم بود، چون امیر خیلی عالی و درخشان نقش را در فصل اول اجرا کرده‌بود و برای مردم هم دوست داشتنی بود و همراه با امیر، قصه‌ها را پیش می‌بردند اما نگاه من به بازی در این کار مثل آثاری همچون شرلوک هولمز، جیمز باند و... بود که بازیگران تغییر کردند ولی فضای کار همان بود. خوشبختانه از زمانی که پخش سریال شروع شد تا امروز هیچ نقدی به کار وارد نشد و مقایسه‌ای رخ نداد. فکر می‌کنم سریال برای مردم هم جاافتاده‌است. ضمن این‌که امیر جان هم لطف کرد و پست گذاشت که بنا به دلایل خودش نتوانسته در این سریال بازی کند. من و امیر دوست هستیم. قبل از شروع پروژه هم با او تماس گرفتم و صحبت کرده‌بودیم. خوشبختانه مردم هم با فصل دوم سریال ارتباط برقرار کردند و خبری از مقایسه نیست.
با توجه به همزمانی تصویربرداری سریال با پخش، آیا بازخوردها تاثیری روی ایفای نقش گذاشته‌است که موردی را کم یا اضافه به شخصیت کنید؟
نه (می خندد).
هر هنرمندی برای خلق نقش، تصویری در ذهن می‌سازد. شما برای رسیدن به یک نقطه مشترک با کارگردان تا چه میزان با هم گپ و گفت داشتید؟
اتفاقا من خیلی آدم وسواسی و پیگیر در کار هستم که بخشی از این روحیه، شخصی است و بخشی دیگر نشأت گرفته از تئاتری بودنم است. از پیش تولید تا امروز مرتب با کارگردان در حال صحبت برای نقش هستیم. هر لحظه، پلان به پلان با هم صحبت می‌کنیم تا ریزه کاری‌های نقش را در بیاوریم.
در میمیک صورت‌تان خشونت و جدیتی است که با نقش سرگرد کاوه کیهان همخوانی زیادی دارد. ضمن این‌که گریم شما در این فصل طبیعی است و برخلاف فصل قبل و گریم امیر آقایی که سعی شده‌بود خیلی پلیسی با ظاهر آنکادر شده‌باشد، تفاوت دارد. کدام جنس گریم را می‌پسندید؟
ترجیح می‌دهم گریم نزدیک به صورت خودم باشد. به ویژه در چنین کاری که مخاطب میلیونی دارد و از یک شبکه سراسری هم پخش می‌شود، دوست دارم مردم مرا با صورت اصلی خودم ببینند. درباره گریم فصل اول نظری نمی‌دهم اما شخصا دلم می‌خواهد گریم سنگین نباشد و موافق گریم‌های سنگین نیستم.
چرا از گریم‌های سنگین استقبال نمی‌کنید؟
پیشنهادم این است که به چهره خودم نزدیک‌تر باشد، به ویژه وقتی قرار است یک سال با یک چهره جلوی دوربین باشم. ضمن این‌که آدم کم تحملی برای گریم‌های سنگین هستم و نمی‌پسندم. این طور راحت برای اجرای نقشم هستم. دلم نمی‌خواهد پشت یک صورت دیگر قایم شود. وقتی می‌خواهم یک بار تلویزیون باشم، پس می‌خواهم مردم هم همان‌طور که مرا در خیابان می‌بینند، چهره‌ام را در کار ببینند.
با این صحبت، دیگر قصد ندارید در تلویزیون بازی داشته‌باشید؟
نمی‌توانم این حرف را به‌طور قطع بگویم. در مجموع تصمیم این بود که در تلویزیون کار نکنم، مگر آن‌که نقشی را انتخاب کنم که به لحاظ اجرا به من حس خوب بدهد و جالب‌ترین کارم باشد. البته این موضوع را کامل نمی‌پسندم، شاید یک دفعه نقشی یا فیلمنامه‌ای وسوسه انگیز به پستم بخورد.
البته نوشدارو و پازل هم قبلا در تلویزیون داشتید؟
آنها به حدی کوتاه بود که به حساب نمی‌آید.
شما در فیلم‌های شبی که ماه کامل شد و لس‌آنجلس تهران هم نقش پلیس را بازی کرده‌بودید.
نقش‌های پلیس در فیلم‌های لس‌آنجلس تهران و پیلوت خیلی کوتاه بود و به حساب نمی‌آید ولی نقشم در فیلم شبی که ماه کامل شد، کوتاه اما ویژه بود. البته در همین اندازه هم خانم آبیار در قصه می‌خواست، ولی نقشی بود که پتانسیل بیشتر شدن را داشت. به هر حال وارد این قضیه نمی‌شوم. در مجموع تا قبل از سریال نوار زرد نمی‌خواستم دیگر نقش پلیس بازی کنم، مگر این‌که نقش ویژه‌ای باشد. وقتی با نقش سرگرد کاوه کیهان رو‌به‌رو شدم، احساس کردم این نقش همانی است که اگر یک بار بخواهم پرونده نقش‌های پلیسی‌ام را ببندم با این کار است.
با توجه به این‌که سریال‌های پلیسی پرمخاطب هستند از سریال‌های قدیمی پلیسی در تلویزیون همچون کارآگاه علوی گرفته تا شخصیت اوصیا در سریال سرنخ و.... شما علاقه‌مند بودید چه تصویری از پلیس را در ذهن مردم ماندگار کنید؟
واقعیت این است نمی‌خواستم صرفا یک کار نمایشی انجام بدهم. می‌خواستم شخصیت پلیس قصه، کاوه کیهانی را برای مردم باورپذیر، قابل لمس، مقتدر، باهوش، احساساتی، خوش لباس، ورزشکار و... به تصویر بکشم که در عین جدی بودنش با دستیارش هم گاهی شوخی می‌کند یا این‌که رابطه‌اش با متهم، دستیارش و... درست در بیاید. نمی‌خواستم ادا باشد بلکه یک باورپذیر و مردمی برای مخاطبان باشد.
در برخی صحنه‌ها شاهد شوخی‌هایی میان دستیار (حسام محمودی) با سرگرد هستیم و ترکیب بانمکی شده‌است. در این صحنه‌ها بداهه هم داشتید یا صرفا متکی به متن بودید؟
اتفاقا بداهه زیاد داشتیم و در برخی صحنه‌ها می‌بینید سرگرد کیهانی هم با دستیارش شوخی می‌کند یا گاهی به قول معروف تو پرش می‌زند یا سرکارش می‌گذارد. همه جور رفتاری با او می‌کند. در مجموع موقعیت طنز زمانی شکل می‌گیرد که یکی جدی باشد و یکی دیگر برخلاف او عمل کند. البته سرگرد کیهانی موقعیت طنز را درک می‌کند و همراه با اتفاقات است.
صحنه‌ای در سریال نوار زرد بود که شما را به لحاظ حسی درگیر چالش کرده‌باشد؟
(می‌خندد) می‌توانم بگویم همه صحنه‌های این سریال درگیر بودم. از هیچ صحنه‌ای راحت نگذشتم و برایم عادی و ساده نبود. همه صحنه‌ها را تلاش کردم با تمرکز، وسواس، فکر و اندیشه کار کنم.
حالا که بازخوردهای مردم را می‌بینید، به نظرتان چرا مخاطبان سریال‌های پلیسی را دوست دارند و علاقه‌مند به پیگیری هستند؟
به نظرم مردم ما، شما و آنها ندارد. تمام دنیا سریال‌های پلیسی، کارآگاهی و جنایی را دوست دارند و گونه مورد علاقه‌شان است. همیشه این نوع آثار از زمان کودکی‌مان تا الان برایمان جذابیت داشته و دارد. حتی در گذشته، بخش حوادث روزنامه‌ها هم جلب توجه بیشتری می‌کرد و مردم کنجکاوتر بودند. حالا به‌خاطر شرایط اجتماع، زندگی، تلخی‌ها و فشارهایی که است، شاید کنجکاوی‌ها کمتر شده‌باشد اما همچنان مردم علاقه‌مند به چنین داستان‌هایی هستند.
سریال نوار زرد وارد مسائل امنیتی نمی‌شود و قصه‌هایی را به تصویر می‌کشد که هر روز میان اطرافیان شاهد هستیم یا داستان‌هایی است که در صفحه حوادث با آنها برخورد داریم. نظر شما به عنوان شخصیت محوری قصه نسبت به این موضوع چیست؟
یکی از امتیازات سریال همین ماجراست که کار نه جهت‌دار، نه سیاسی و نه... قصه خیلی واقعی است. کریم لک‌زاده، نویسنده سریال کل اتفاقات قصه را بعد از تحقیقات گسترده در دادگاه‌ها و دادگستری‌ها نوشته‌است. قصه‌های نوار زرد برای مردم باورپذیر است و به هیچ‌وجه اگزجره نشده‌است.
چرا صحنه‌های درگیری، ناقص به تصویر کشیده شده‌است؟ برایتان مثالی می‌زنم. سکانسی که سرگرد کاوه به دنبال کلاهبردار کارت‌های بانکی است، می‌بینیم بعد از دنبال کردن متهم وقتی به هم می‌رسند، صحنه کات می‌خورد و بعد نشان داده می‌شود دستگیر شده‌است. در حالی که در این صحنه‌ها مخاطب توقع دارد صحنه درگیری را ببیند. نظر شما برای این صحنه‌ها چیست؟
  اتفاقا در فیلمنامه برای این صحنه سرگرد و متهم درگیر می‌شدند. لازم است این نکته‌ را بگویم و این‌که من سر این سریال به دلیل این‌که همه صحنه‌ها را خودم بازی می‌کردم، آسیب‌های جدی دیدم. یک بار کشاله رانم پاره شد و همین‌طور به مهره‌های گردنم آسیب وارد شد. نقدی که من دارم به تدوین کار است. نباید در صحنه‌های اکشن کات می‌خورد. من سر صحنه از در خیلی بزرگ می‌پریدم و وارد اصطبل می‌شدم، بدون این‌که کسی به من کمک کند یا از نردبان استفاده کنم یا میز و صندلی زیر پایم باشد؛ ولی تدوین به گونه‌ای انجام شده که هشت تا کات در چنین صحنه‌ای خورده و مخاطب با دیدن صحنه فکر می‌کند هرلحظه از این صحنه را جدا گرفتیم. در حالی که من خیلی وسواس داشتم تا این صحنه‌ها به لحاظ اجرا درست در بیاید و نشان بدهم سرگرد کاوه آمادگی جسمانی خوبی دارد.
حتی این اتفاق باعث شده مخاطب گل ماجرا را از دست‌بدهد.
من هم با شما موافق هستم. من همه صحنه‌ها را بدون بدلکار ضبط کردم و از زمانی که بازی‌ام در این سریال شروع شده یک پایم در فیزیوتراپی است و یک پایم سر ضبط.
 این تصور را داشتید سر سریال نوار زرد تا این میزان آسیب می‌بینید؟
(می خندد) در همه کارهایم معمولا چنین اتفاقاتی می‌افتد. چون تنها کسی هستم در کارهایم بدلکار ندارم و خودم همه صحنه را اجرا می‌کنم. از سوی دیگر دلم می‌خواست در این سریال پلیس را واقعی‌تر نشان بدهیم. زیرا پلیس در دنیای واقعی هم وقتی متهم را دستگیر می‌کند او را نوازش نمی‌کند تا اعتراف کند، بلکه روش خودش را دارد.
در مجموع فرصت می‌کنید با توجه به همزمانی تولید، پخش سریال را هم ببینید؟
تقریبا شب‌هایی که خانه باشم، می‌بینم.
اگر بخواهید از دیدگاه یک مخاطب ببینید چه نظری دارید؟
هر از گاهی سریال‌های تلویزیون را رصد می‌کنم. به نظرم سریال نوار زرد جالب و سرگرم‌کننده است و مخاطب آن را دنبال می‌کند. البته من کارهایم را به زور تماشا می‌کنم. خیلی از خودم خوشم نمی‌آید. ولی انصافا نوار زرد آنی دارد که مردم را کمتر خسته می‌کند. در مجموع سریال قابل قبولی است.