تمجید نصیریان از کارگردانی مهرجویی و بازی انتظامی در «گاو»
علی نصیریان با نقل خاطراتی از فیلم «گاو» و تحسین بازیگری زندهیاد عزتا... انتظامی گفت: سالها از ساخت «گاو» گذشته ولی داریوش مهرجویی با وجود اینکه سنش بالا رفته هنوز اندازه همان سالها وسواس دارد و این را در «لامینور» دوباره تجربه کردم.
به گزارش مرکز اطلاعرسانی روابطعمومی چهلمین جشنواره فیلم فجر، در چهارمین روز از برگزاری جشنواره فیلم فجر، نشست آثار گنجینه با عنوان نمایش و نشست بررسی فیلم سینمایی گاو با حضور علی نصیریان (بازیگر) و اکبر نبوی (مجری) در خانه جشنواره در برج میلاد برگزار شد.علی نصیریان در این نشست تعریف کرد: گاو اولین تجربه سینمایی من بود. پیش از آن مشغول تئاتر بودم. قصه گاو از کتاب عزاداران بَیل نوشته جناب غلامحسین ساعدی بود. در سال 36 مرکزی با عنوان اداره هنرهای دراماتیک تاسیس شد و از آن زمان ما با جناب ساعدی همکاری کردیم. ابتدا با یکسری نمایشنامه با مضمون مشروطه با هم کار کردیم تا اینکه یک شب آقای ساعدی با جوانی خوشرو به نام داریوش مهرجویی پیش ما آمدند و گفتند که ایشان میخواهند فیلم گاو را بسازند. ما از شوق حس عجیبی پیدا کردیم و نمیدانستیم باید از خوشحالی چه کنیم.او ادامه داد: «این فیلم برای ما بسیار تاثیرگذار بود. من همیشه گفتم که در گاو، مهرجویی ما را با قرار گرفتن مقابل دوربین و بازی فیلم سینمایی آشنا کرد. من از ایشان سینما را یاد گرفتم. موضوع عمق میدان و حرکات دوربین و تکنیکهای سینما آنجا برای ما روشن شد. اولین کارگردان و معلمی که به من یاد داد مقابل دوربین چه کنم، داریوش مهرجویی بود.
نصیریان درباره شخصیت داریوش مهرجویی بیان کرد: مهرجویی خیلی با وسواس کار میکرد. من اخیرا با او کار کردم و دیدم با وجود بالارفتن سن هنوز دقت قدیمش را دارد. حتی زمانی که با اهالی روستا بازی میکردیم، بارها کار و تمرین میکردیم.وی درباره محل فیلمبرداری فیلم گاو بیان کرد: دِهی که ما در آن فیلمبرداری کردیم، فضای واقعی گاو نبود. فضای واقعی دهاتی در آذربایجان بود و مردم در بیغولههای داخل کوه زندگی میکردند. حتی از زندگی که ما میخواستیم به نمایش بگذاریم، عکاسی شد و وقتی این عکسها برای مجوز ساخت و نمایش نشان داده شد، گفتند نیاز نیست اصلا فیلمی با این مضمون بسازیم. به همین دلیل محل ساخت را تغییر دادیم که بتوانیم این اثر را بسازیم.او در ادامه به نقشآفرینی عزتا... انتظامی اشاره و تاکید کرد: اینکه مش حسن در پایان بدون اینکه بخواهد شعار بدهد میگفت من گاو هستم، خود نشان از تمرکز بازی عالی انتظامی داشت. انتظامی زمانی که همه ما، برای استراحت به تهران میآمدیم آنجا میماند تا در نقش خود زندگی کند و زمانی که میگفت، من گاو مشتی حسن هستم، به بهترین شکل این فضا را بازی میکند. نمیدانم اگر من جای شخصیت مش حسن بازی میکردم آیا در روستا میماندم یا نه، اما او حاضر نبود روستا را حتی آخر هفتهها که فیلمبرداری تعطیل میشد ترک کند.