چهره هفته
کمدی سیاه «خادم ملت»
کمدی سیاهی در جهان به راه افتاده که باز هم آقای ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین نقش قهرمان این کمدی را به‌عهده دارد؛ این بار اما قهرمانی زلنسکی، جنس دیگری دارد و با جهان فیلم و سریال بسیار متفاوت است. رئیس‌جمهور اوکراین به معنی واقعی در یک کمدی تلخ و سیاه گرفتار آمده و تلاش می‌کند نقشش را به‌عنوان قهرمان خوب ایفا کند و همراه مردمش باشد. این بار زلنسکی در این نقش واقعی، مورد تحسین بسیاری از کاربران فضای مجازی قرار گرفته و حتی با یک مرور کوتاه در رسانه‌های اجتماعی و رسمی می‌توان شرح قهرمانی‌ها و ایستادگی‌هایش را دید و قیاسی که بین او و اشرف غنی، رئیس‌جمهور فراری افغانستان صورت می‌گیرد.
ولودیمیر زلنسکی در رشته حقوق تحصیل کرده و بلافاصله وارد دنیای بازیگری شده‌است. از سال 2015 تا همین دو سال پیش، بازیگر و تهیه‌کننده یک سریال تلویزیونی بوده به نام «خادم ملت» و در این سریال که در سه فصل تولید و پخش شد، نقش رئیس‌جمهور اوکراین را به‌عهده داشت. سریال خادم ملت نه فقط در اوکراین، گویا در روسیه هم طرفداران زیادی داشته و حالا در میانه جنگ، سربازانی که زمانی به خادم ملت خندیده‌اند و مخاطب موقعیت‌های این سریال بوده‌اند، هر روز با آتش و خون و انفجار روبه‌رو می‌شوند.
محبوبیت سریال خادم ملت و بازی در نقش یک رئیس‌جمهور، طی دو تا سه سال، زلنسکی را برای امتحان کردن شانسش در دنیای سیاست وسوسه کرد و به این ترتیب بود که او حزب خادم ملت را تشکیل داد و نامزد ریاستجمهوری شد. زلنسکی تحت عنوان خادم ملت و با تمرکز روی فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی، کمپین‌های تبلیغاتی به راه انداخت و بالاخره در انتخابات ریاست‌جمهور، رقبا را کنار زد و رئیس‌جمهور شد در حالی که تجربه‌اش از سیاست و بازی‌های سیاسی به اندازه همان سریال بود و نقدهای همیشگی که خارج از دنیای سیاست به سیاستمداران وارد است. شاید اگر زلنسکی با قواعد سیاست آشنا بود و اگر سیاسی‌کاری می‌دانست و رسیدن به کاخ ریاستجمهوری را پله پله طی کرده بود، هرگز لازم نمی‌شد این‌طور در میانه آتش و نبرد، نقش یک قهرمان را به‌عهده بگیرد و تلخ‌ترین نقش زندگی‌اش را ایفا کند. اگر زلنسکی سیاستمدار بود و اگر جهان سیاست و بازی‌های آن را می‌دانست، شاید اصلا دیو همسایه از خواب بیدار نمی‌شد، خشمش زبانه نمی‌کشید و جنگی در نمی‌گرفت. شاید می‌توانست راهکارهای بهتری برای پرهیز از درگیری با روسیه پیدا کند.
حالا زلنسکی وسط یک کمدی تلخ و سیاه است که همه جهان را نگران کرده و هر روز بیشتر از روز قبل به شهرت می‌رسد؛ رسانه‌ها درباره قهرمانی او و همراهی‌اش با مردم اوکراین می‌نویسند و کاربران به نام او صفحه و گروه و کانال می‌سازند. زلنسکی خیلی بیشتر از آن‌که یک کمدین در کشوری مانند اوکراین می‌توانست به شهرت جهانی دست پیدا کند، هم به شهرت رسیده و هم محبوبیت توامان کسب کرده‌است اما باید دید این شهرت تا چه وقت و چه زمانی با محبوبیت همراه است! آیا اگر روزی زبانه‌های آتش جنگ به کشورهای اروپایی برسد و اگر خدای ناکرده دامنه آشوب و بحران گسترده‌تر شود، زلنسکی همچنان محبوب خواهد ماند؟ آیا او همچنان قهرمان خواهد بود؟ یا اصلا باید دید زلنسکی آن‌قدری که در جهان و در کشور ما مورد تحسین قرار گرفته، در میان مردم کشورش هم محبوبیت دارد و آنجا هم چهره هفته می‌شود یا این‌که احتمالا هستند کسانی که دست به نشانه حسرت پشت دست بکوبند و با خودشان بگویند اصلا کمدین را چه به سیاست؟!
کمدی سیاهی در جهان به راه افتاده که باز هم آقای ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین نقش قهرمان این کمدی را به‌عهده دارد؛ این بار اما قهرمانی زلنسکی، جنس دیگری دارد و با جهان فیلم و سریال بسیار متفاوت است. رئیس‌جمهور اوکراین به معنی واقعی در یک کمدی تلخ و سیاه گرفتار آمده و تلاش می‌کند نقشش را به‌عنوان قهرمان خوب ایفا کند و همراه مردمش باشد. این بار زلنسکی در این نقش واقعی، مورد تحسین بسیاری از کاربران فضای مجازی قرار گرفته و حتی با یک مرور کوتاه در رسانه‌های اجتماعی و رسمی می‌توان شرح قهرمانی‌ها و ایستادگی‌هایش را دید و قیاسی که بین او و اشرف غنی، رئیس‌جمهور فراری افغانستان صورت می‌گیرد.
ولودیمیر زلنسکی در رشته حقوق تحصیل کرده و بلافاصله وارد دنیای بازیگری شده‌است. از سال 2015 تا همین دو سال پیش، بازیگر و تهیه‌کننده یک سریال تلویزیونی بوده به نام «خادم ملت» و در این سریال که در سه فصل تولید و پخش شد، نقش رئیس‌جمهور اوکراین را به‌عهده داشت. سریال خادم ملت نه فقط در اوکراین، گویا در روسیه هم طرفداران زیادی داشته و حالا در میانه جنگ، سربازانی که زمانی به خادم ملت خندیده‌اند و مخاطب موقعیت‌های این سریال بوده‌اند، هر روز با آتش و خون و انفجار روبه‌رو می‌شوند.
محبوبیت سریال خادم ملت و بازی در نقش یک رئیس‌جمهور، طی دو تا سه سال، زلنسکی را برای امتحان کردن شانسش در دنیای سیاست وسوسه کرد و به این ترتیب بود که او حزب خادم ملت را تشکیل داد و نامزد ریاستجمهوری شد. زلنسکی تحت عنوان خادم ملت و با تمرکز روی فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی، کمپین‌های تبلیغاتی به راه انداخت و بالاخره در انتخابات ریاست‌جمهور، رقبا را کنار زد و رئیس‌جمهور شد در حالی که تجربه‌اش از سیاست و بازی‌های سیاسی به اندازه همان سریال بود و نقدهای همیشگی که خارج از دنیای سیاست به سیاستمداران وارد است. شاید اگر زلنسکی با قواعد سیاست آشنا بود و اگر سیاسی‌کاری می‌دانست و رسیدن به کاخ ریاستجمهوری را پله پله طی کرده بود، هرگز لازم نمی‌شد این‌طور در میانه آتش و نبرد، نقش یک قهرمان را به‌عهده بگیرد و تلخ‌ترین نقش زندگی‌اش را ایفا کند. اگر زلنسکی سیاستمدار بود و اگر جهان سیاست و بازی‌های آن را می‌دانست، شاید اصلا دیو همسایه از خواب بیدار نمی‌شد، خشمش زبانه نمی‌کشید و جنگی در نمی‌گرفت. شاید می‌توانست راهکارهای بهتری برای پرهیز از درگیری با روسیه پیدا کند.
حالا زلنسکی وسط یک کمدی تلخ و سیاه است که همه جهان را نگران کرده و هر روز بیشتر از روز قبل به شهرت می‌رسد؛ رسانه‌ها درباره قهرمانی او و همراهی‌اش با مردم اوکراین می‌نویسند و کاربران به نام او صفحه و گروه و کانال می‌سازند. زلنسکی خیلی بیشتر از آن‌که یک کمدین در کشوری مانند اوکراین می‌توانست به شهرت جهانی دست پیدا کند، هم به شهرت رسیده و هم محبوبیت توامان کسب کرده‌است اما باید دید این شهرت تا چه وقت و چه زمانی با محبوبیت همراه است! آیا اگر روزی زبانه‌های آتش جنگ به کشورهای اروپایی برسد و اگر خدای ناکرده دامنه آشوب و بحران گسترده‌تر شود، زلنسکی همچنان محبوب خواهد ماند؟ آیا او همچنان قهرمان خواهد بود؟ یا اصلا باید دید زلنسکی آن‌قدری که در جهان و در کشور ما مورد تحسین قرار گرفته، در میان مردم کشورش هم محبوبیت دارد و آنجا هم چهره هفته می‌شود یا این‌که احتمالا هستند کسانی که دست به نشانه حسرت پشت دست بکوبند و با خودشان بگویند اصلا کمدین را چه به سیاست؟!