باید دوباره بخرید
بیش از 22 سال از فروختن بخشی از اراضی روستای باقرآباد کرمان توسط شورای اسلامی روستا و بخشداری کرمان به مردم این روستای پرجمعیت برای ساخت خانه میگذرد و خریداران این زمینها بهرغم داشتن سند واگذاری شورای روستای باقرآباد هنوز نتوانستهاند پروانه ساختوساز دریافت کنند. اما این فقط یک روی سکه این ماجرای غمانگیز است، روی تلخ دیگر آن، اینکه اکنون بنیاد مسکن کرمان مدعی مالکیت این زمینها و خواهان این شده که مردم این بار زمینها را از بنیاد مسکن خریداری کنند؛ موضوعی که دیگر صبر و تحمل اهالی منطقه را لبریز کرده و آنها را به واکنش اعتراضی کشانده است.
موضوع زمینهای روستای 2000 نفری باقرآباد در نزدیکی کرمان و واگذاری رسمی آنها به شورای روستای باقرآباد به سال 1378برمیگردد. زمینهایی که در حاشیه روستا واقع بودند و از اراضی ملی و منابع طبیعی به شورای روستای باقرآباد واگذار شد و این شورا هم زمینها را در 120 قطعه به اهالی روستا فروخت. زمینهایی که اکنون تفکیک و قطعهبندی شده و کوچههای آن مشخص، گازکشی و خطوط برق و لوله آب در آن اجرا شده است. در برخی از قطعههای این زمینها که در بلوار معلم باقرآباد واقع شده است، خانه ساخته شده و صاحبان آنها در حال زندگی هستند. اما چه خانههایی که بدون پروانه ساخت و ساز احداث شدند و چه خانههایی که در حال ساخت هستند، با یک مشکل مشترک مواجه هستند که آن نبود صدور پروانه ساختوساز توسط دهیاری روستا و ادعای مالکیت بنیاد مسکن روی این زمینهاست.
به امید این وعدههای توخالی
نماینده اهالی باقرآباد که زمینها را از شورای روستا خریداری کردهاند، به جامجم میگوید: شورای روستای باقرآباد در سال 1378 با وعدههایی همچون ساخت پارک و فضای سبز، زمین ورزشی، دوبانده کردن جاده روستا، درمانگاه شبانهروزی و... مبلغی حدود 300 هزار تومان از متقاضیان زمینها دریافت میکند و یک سند واگذاری زمین به آنها میدهد اما متاسفانه در آن زمان هیچکدام از آن وعدهها محقق نمیشود. ازسویی هزینه ساختوساز در یک منطقه کاملا بیابانی با ازدحام سگهای ولگرد برای خریداران اراضی هم بهصرفه نبوده و تعداد انگشتشماری به ساخت خانه در این زمینها اقدام میکنند.
میگویند اشتباه شده
ایمان فعلی میافزاید: طی سه سال گذشته با افزایش بسیار زیاد قیمت زمین و مسکن در شهر کرمان، خریداران زمینها تمایل به ساخت خانه در این منطقه پیدا کردند و برای دریافت پروانه ساخت به دهیاری باقرآباد مراجعه کردند اما متاسفانه آنجا متوجه شدند بنیاد مسکن مدعی مالکیت این زمینهاست و میگوید که در سال 1378 شورای روستای باقرآباد نمیبایست برای واگذاری این زمینها اقدام میکرده است.
وی ادامه میدهد: این اظهارنظر بنیاد مسکن درحالی است که آن زمان بنیاد مسکن مسؤولیت قانونی برای واگذاری زمین در روستاها را برعهده نداشته است و واگذاری زمین یکی از وظایف شورای روستا بوده است؛ با این حال پروندهای با عنوان متصرفان باقرآباد جهت واگذاری زمین توسط بنیاد مسکن تشکیل شده و ما خریداران زمینها حدود دو سال است که به بنیاد مسکن مراجعه کرده و حتی حاضر شدهایم مبلغی را نیز دوباره پرداخت کنیم اما بهدلایل مختلف ازجمله افزایش روزافزون مبلغ درخواستی بنیاد مسکن این مشکل حل نشده است.
به گفته فعلی، در حال حاضر بسیاری از افراد که در این منطقه زمین خریدهاند، از قشر ضعیف جامعه و مستاجر هستند و از پرداخت اجارهخانه مستاصل شدهاند و با دریافت وام و قرض به ساخت و ساز در زمینهایشان روی آوردهاند تا بتوانند صاحب خانه شوند.
تقصیر شورای روستاست
خریداران زمینهای باقرآباد در حالی نسبت به ادعای مالکیت بنیاد مسکن بر زمین های واگذاری به آنها معترض هستند که مدیرکل بنیاد مسکن استان کرمان در گفتوگو با جامجم، از صاحبان این زمینها بهعنوان متصرف نام میبرد.
علیاکبر سلطانینژاد میگوید: ما اراضی باقرآباد را که در تصرف اشخاص قرار دارد ساماندهی میکنیم و در طرح هادی روستا، زمینها تفکیک و به اندازه نیاز متصرفان به آنها واگذار میشود و زمینهای مازاد را به بقیه جمعیت روستای باقرآباد که نیاز دارند واگذار میکنیم.
وی با بیان اینکه واگذاری این زمینها توسط شورای روستای باقرآباد قانونی نبوده است، میافزاید: براساس قانون، سازمانی که متولی زمین است باید زمینها را واگذار کند و اگر صاحبان زمینها شرایط و ضوابط بنیاد مسکن را بپذیرند و با ما همکاری کنند، میتوانند پروانه ساخت و سند بگیرند.
مدیرکل بنیاد مسکن استان کرمان ادامه میدهد: متصرفان زمینها باید در بنیاد مسکن تشکیل پرونده بدهند و با یک قیمتگذاری بسیار کم، بقیه پول زمینهای واگذار شده را پرداخت کنند.
سلطانینژاد در عین حال تاکید میکند که اعضای شورای روستا و رئیس آن در زمان واگذاری زمینها، مقصر بهوجود آمدن این شرایط هستند.
منابع طبیعی، پولی به ما نداد
در همین حال رئیس کنونی شورای روستای باقرآباد میگوید: آن زمان که شورای روستای باقرآباد و بخشداری کرمان این زمینها را به مردم واگذار میکرد، میبایست یک نامه از منابع طبیعی دریافت میکرد که این کار صورت نگرفت، چون سال بعد از واگذاری، مسؤولیت واگذاری زمین از منابع طبیعی به بنیاد مسکن محول شد و اکنون بنیاد مسکن میگوید بابت واگذاری این زمینها پولی به بنیاد مسکن پرداخت نشده است و سند واگذاری توسط شورای روستا را قبول ندارد، گرچه تاکید دارد که میتواند با تقسیط ویژه، این زمینها را به صورت قانونی به خریداران بفروشد.
عباس ایستک میافزاید: ازسوی دیگر شرکت آب منطقهای کرمان مدعی قرار داشتن این زمینها روی زون آب شرب شهر کرمان و در حریم چاه آب شرب روستای باقرآباد است و این موضوع را به بنیاد مسکن اعلام کرده است. البته شرکت آب منطقهای درحالی میگوید این زمینها در حریم 500 متری چاه آب باقرآباد قرار دارد که این حریم تعیین شده نه تنها زمینهای مورد نظر، بلکه بخش زیادی از خانههای روستا را دربر میگیرد.
وی با بیان اینکه شورای روستای باقرآباد از آب منطقهای کرمان خواسته چاه تامینکننده آب روستا را جابهجا یا این روستا را به شبکه آب شرب شهری کرمان متصل کند، ادامه میدهد: با پیگیریهای محمدرضا پورابراهیمی، نماینده مردم کرمان و راور در مجلس، فرمانداری کرمان از بنیاد مسکن و شرکت آب منطقهای خواسته است که برای رفع این مشکل اقدام کنند.
ایستک همچنین با اشاره به وضعیت نامناسب جاده دسترسی روستای باقرآباد به شهر کرمان میگوید: در ابتدای امسال قرار بود مبلغ هشت میلیارد تومان اعتبار برای بهسازی این جاده توسط اداره راه و شهرسازی کرمان هزینه شود که هنوز هیچ اقدامی صورت نگرفته است.
باقرآباد و محرومیتهایش
روستای باقرآباد کرمان براساس آخرین سرشماری با جمعیتی بیش از 2000 نفر در نزدیکی شهر کرمان واقع شده است. اکثر مردم این روستا کشاورز هستند و با کار کردن در مزارع سبزی و صیفیجات امرارمعاش میکنند. محصول مزارع سبزی باقرآباد از شهرت خاصی در شهر کرمان برخوردار است. این روستا بهرغم نزدیکی بسیار به شهر کرمان از امکانات درمانی و راه ارتباطی امن و مناسب برخوردار نیست. تنها خانه بهداشت این روستا فقط در ساعات اداری فعالیت میکند و مردم باقرآباد از داشتن پزشک مستقر در روستا و درمانگاه محروم هستند.
نبود ایستگاه آتشنشانی و فضای تفریحی هم از دیگر کمبودهای روستاست. جاده ارتباطی این روستا که از روی ریل متروکه راه آهن کرمان میگذرد بسیار کمعرض و بدون روشنایی است و به دلیل قرار داشتن مزارع کشت سبزی و باغات پسته در دو طرف جاده و تردد بسیار زیاد خودروها، بسیار ناایمن است و تاکنون تصادفهای خسارتبار زیادی را به خود دیده است.