مردی کبوتر شد
شعری از رضا علی‌اکبری
خیابان، دوربین و آب و قرآن،... اولین برداشت / کسی در صحنه خم شد، ساک خود را از زمین برداشت
تریبون‌ها ـ پر از احساس ـ رفتن را هجی کردند / تمام شهر را آوازهای آتشین برداشت
بیا «ای لشگر صاحب‌زمان آماده‌باش» اکنون / وطن یا دین؟ برای هردو باید تیغ کین برداشت
در اینجا ـ صحنه دوم ـ غبار و خون و باروت است / کلاش کهنه را بازیگر ما با یقین برداشت
دلش در بند بود و... بند پوتین خودش را بست / قدم‌های خودش را عاشقانه تا کمین برداشت
شروع جلوه ویژه ـ شب و مین، کاوش و... می‌ریخت / اناری دانه‌دانه خون خود را روی این برداشت
اناری دانه دانه بسته شد، مردی کبوتر شد / ولی در پشت جبهه مادری تا خورد، چین برداشت
... و روی شانه مردم، سبک‌تر می‌وزید از باد / مکعب، خالی‌خالی، خیابان، واپسین برداشت
مکث: تاثیرگذاری سینما بر دیگر هنرها، موضوعی است که در بسیاری از بحث‌ها و گفت‌وگوهای هنری به آن پرداخته می‌شود. سینما به‌واسطه این‌که از امکانات دیگر هنرها به صورت بصری استفاده می‌کند، به هنر تأثیرگذار دوران معاصر بدل شده است. این هنر، بر شعر نیز تأثیرگذار بوده است و به‌خصوص در تصویرپردازی شاعران استفاده‌های فراوانی از هنرمندی سینماگران کرده‌اند. (البته سینما نیز از ظرفیت‌های ادبیات به‌خصوص صنایع ادبی استفاده کرده است که تفصیل آن را می‌توانید در کتاب مشت در نمای درشت، نوشته زنده‌یاد سید حسن حسینی ببنیید)
این شعر از رضا علی‌اکبری نمونه‌ای است از تأثیرپذیری مدرن و هنرمندانه از امکانات هنر سینما. از همان ابتدای شعر متوجه می‌شویم که شاعر به جای توصیف فضا، دست به چینش یک سکانس سینمایی زده است:
خیابان، دوربین و آب و قرآن،... اولین برداشت / کسی در صحنه خم شد، ساک خود را از زمین برداشت
اولین برداشت این سکانس با خم شدن یک فرد برای برداشتن ساکش از زمین آغاز می‌شود. در ادامه تصویرهای آشنا مانند تصویرهای سینمایی در برابر چشم می‌‌گذرند، صحنه‌هایی که رنگ و صدا دارند، تریبون‌ها و صدای نوحه‌خوانی، بعد سکانس بعدی را می‌بینیم قهرمان داستان در آستانه شروع عملیات است، پوتینش را محکم می‌کند و آماده رزم می‌شود، عملیات شروع می‌شود و بعد به صحنه شهادت می‌رسیم.
شروع جلوه ویژه ـ شب و مین، کاوش و... می‌ریخت / اناری دانه‌دانه خون خود را روی این برداشت
اناری دانه دانه بسته شد، مردی کبوتر شد / ولی در پشت جبهه مادری تا خورد، چین برداشت
صحنه با تلفیقی از اناری دانه دانه، کبوتر شدن مرد و چین برداشتن مادر کامل می‌شود. در اینجا شاعر از توانایی‌ها و ظرفیت‌های شعر استفاده می‌کند. شاعر در این شعر به جای استفاده از بیانی صریح و مستقیم و تعریف و تمجید از شهیدی خاص، بدون دخالت در متن و با تصویرپردازی توانسته است شهادت شهیدان را به تصویر کشد.