آسم سایکوسوماتیک و بازگشایی مراکز آموزشی
پیشرفت در زمینه مدیریت آسم و مخصوصا دارودرمانی موجب شده است همه کودکان مبتلا به آسم به‌جز کودکان مبتلا به آسم شدید نامعمول بتوانند به صورت عادی زندگی کنند. مرگ ومیر در اثر آسم به‌ندرت اتفاق می‌‌افتد ولی در صورت وقوع، معمولا در کودکان یا در افرادی بیشتر است که درصدد مراقبت‌‌های پزشکی برنمی‌آیند. این بیماری در سراسر جهان بسیار شایع است و بیش از 350 میلیون نفر در سراسر جهان از بیماری آسم رنج می‌‌برند. میزان شیوع این بیماری در کودکان بیش از بزرگسالان است. احتمال ابتلا به آسم در کودکان پسر بیشتر از دختران است.امروزه آسم به‌عنوان یک بیماری سایکوسوماتیک با ابعاد مختلف جسمی و روانی مطرح شده است که هر یک میتواند تشدید‌‌کننده دیگری باشد و برخورد صحیح با این بیماری نیازمند اقدامات پزشکی و روان‌شناختی مناسب است. آسم در بین بیماری‌های دوران کودکی از اختلالاتی است که ارتباط متقابل عوامل خانوادگی و اختلالات عاطفی-هیجانی با بروز، تشدید، سیر، پیش‌آگهی و عود حملات آن بیش از سایر بیماری‌های مزمن دوران کودکی مورد تأکید قرار گرفته است. این بیماری ارتباط بیشتری با اضطراب و استرس داشته و والدین نقش مهمی را در مدیریت بیماری کودکان بازی می‌‌کنند که سبب ارتقای سازگاری کودک و کاهش مشکلات رفتاری میشود. ویژگی‌‌های عاطفی خانواده، رفتارهای مدیریتی آسم و فاکتورهای روانی دلیل اصلی شروع آسم کودکان و پیامدهای آن است.با توجه به همه‌گیری کووید-19 و تعطیلی اکثر مراکز آموزشی از‌جمله مدارس و دانشگاه‌ها، دانش‌آموزان و دانشجویان مدت زمان تقریبا طولانی از مجامع علمی و اجتماعات خود دور بوده‌اند و تقریبا یک حالت انزوای اجباری به خود گرفته‌اند. با واکسیناسیون در سطح وسیع و تحت پوشش قرار دادن اکثر جمعیت، با شروع سال جدید بیشتر مراکز آموزشی بازگشایی شده و افرادی که مدت‌ها از این مراکز دور بوده‌اند دوباره به اجتماع برمی‌گردند. حضور افراد در کلاس‌ها و اجتماع میتواند یک استرس مخفی را در پی داشته باشد و نگرانی از حضور در اجتماع و نیز درگیر شدن با مباحث آموزشی میتواند باعث اضطراب در افراد و به‌ویژه مبتلایان به آسم شده و بیماری آنها را تشدید کند. لذا به مدرسان و خانواده این افراد توصیه میشود تا با حمایت‌های روانی و عاطفی، بار این استرس را کاهش داده و تلاش بیشتري را برای ارتباط با این افراد انجام دهند تا مانع مشکلات در مبتلایان به آسم شوند. در صورت لزوم این افراد باید به پزشک و مشاور ارجاع شوند تا درمان‌های لازم برای آنها پیگیری شود.