یادداشت
اهمیت رقابت در سریال‌سازی
من جز‌و مخاطب تلویزیون بوده‌ام و کم و بیش برای تلویزیون کار کرده‌ام و فکر می‌کنم تلویزیون همچنان می‌تواند سریال‌هایی تولید کند که نه فقط در ایران، بلکه در منطقه مورد توجه قرار گیرد. حالا برای این‌که به چنین استانداردی برسیم، نیازمند نوعی تکثرگرایی هستیم که امیدواریم با حضور پیمان جبلی در صدر، محقق شود.
مهم‌ترین مساله در این بحث، حضور و نوع تصمیم‌گیری مدیریت کلان رسانه ملی است. در عرصه نمایشی و سریال‌سازی، مدیریت متمرکزی در رسانه ملی وجود داشته که علاوه‌بر مزایا، آفت‌ها و چالش‌های خاص خودش را داشته است.
به نظرم از حالا به بعد، بد نیست مدیریت هر شبکه را برای تصمیم‌گیری‌ها، مستقل‌تر ببینیم تا مدیران در رقابت با همدیگر بهترین کار را انجام دهند و بهترین خروجی را داشته باشیم. چاره‌ای نداریم جز این‌که در تلویزیون به سمتی برویم که رسانه‌های معاند و به‌خصوص شبکه‌های ماهواره‌ای را کنار بزنیم.
موقعی که مدیریت مستقل برای هر شبکه باشد، قدرت رقابت با رسانه‌های دیگر و شبکه‌های آن ور آبی بیشتر می‌شود، در نهایت کلیت رسانه ملی به عملکرد بهتری خواهد رسید و مخاطبان افزایش خواهند یافت.
سیستم واحدی که در مدیریت ساختارهای چندشاخه وجود دارد؛ نباید حاوی نگاهی مشابه، کلیشه‌ای و یکنواخت باشد بلکه باید در همین سیستم واحد، زیرمجموعه‌ها را قوی‌تر کرد و مستقل‌تر به آنها نگاه کرد تا در تولیدات توقع مخاطبان را جلب کنند.
باید مدیر هر شبکه تلویزیونی، قدرت تصمیم‌گیری مستقلی داشته باشد و از روند نوشتن متن تا انتخاب کارگردان، تامین بودجه و سایر بحث‌ها مستقل باشد. البته که همه مدیران باید در چارچوب کلی سیاستگذاری سازمان حرکت کنند و منویات اساسی نظام را پوشش دهند، ولی استقلال رای باید حفظ شود. با این شیوه ضمن ایجاد تنوع، یک رقابت سازنده برای ارائه کار بهتر انجام می‌شود و در نتیجه آن، رشد عملکرد تلویزیون چند برابر خواهد شد.
مساله مهم بعدی در ارتقای تولیدات سازمان، اعتماد و آزادی عمل دادن به سریال‌سازان است.
اگر به یک کارگردان اعتمادی وجود ندارد، از ابتدا به او کار ندهند و وقتی کار را واگذار می‌کنند، بگذارند کارگردان کارش را به صورت دقیق و پویا انجام دهد و فقط ایرادات را برطرف کنند تا حس کند به او حرمت گذاشته‌اند.
احترام به ذائقه مخاطبان مساله مهم دیگری است که هر برنامه‌سازی در تلویزیون باید آن را مدنظر قرار دهد. اگر به مخاطب، احترام بگذاریم و محترمانه برایش محتوا تولید کنیم، قطعا مخاطب هم بسیار زیاد به رسانه‌اش دل خواهد‌بست.
مسعود اطیابی - کارگردان
به نظرم از حالا به بعد، بد نیست مدیریت هر شبکه را برای تصمیم‌گیری‌ها، مستقل‌تر ببینیم تا مدیران در رقابت با همدیگر بهترین کار را انجام دهند و بهترین خروجی را داشته باشیم. چاره‌ای نداریم جز این‌که در تلویزیون به سمتی برویم که رسانه‌های معاند و به‌خصوص شبکه‌های ماهواره‌ای را کنار بزنیم.
موقعی که مدیریت مستقل برای هر شبکه باشد، قدرت رقابت با رسانه‌های دیگر و شبکه‌های آن ور آبی بیشتر می‌شود، در نهایت کلیت رسانه ملی به عملکرد بهتری خواهد رسید و مخاطبان افزایش خواهند یافت.
سیستم واحدی که در مدیریت ساختارهای چندشاخه وجود دارد؛ نباید حاوی نگاهی مشابه، کلیشه‌ای و یکنواخت باشد بلکه باید در همین سیستم واحد، زیرمجموعه‌ها را قوی‌تر کرد و مستقل‌تر به آنها نگاه کرد تا در تولیدات توقع مخاطبان را جلب کنند.
باید مدیر هر شبکه تلویزیونی، قدرت تصمیم‌گیری مستقلی داشته باشد و از روند نوشتن متن تا انتخاب کارگردان، تامین بودجه و سایر بحث‌ها مستقل باشد. البته که همه مدیران باید در چارچوب کلی سیاستگذاری سازمان حرکت کنند و منویات اساسی نظام را پوشش دهند، ولی استقلال رای باید حفظ شود. با این شیوه ضمن ایجاد تنوع، یک رقابت سازنده برای ارائه کار بهتر انجام می‌شود و در نتیجه آن، رشد عملکرد تلویزیون چند برابر خواهد شد.
مساله مهم بعدی در ارتقای تولیدات سازمان، اعتماد و آزادی عمل دادن به سریال‌سازان است.
اگر به یک کارگردان اعتمادی وجود ندارد، از ابتدا به او کار ندهند و وقتی کار را واگذار می‌کنند، بگذارند کارگردان کارش را به صورت دقیق و پویا انجام دهد و فقط ایرادات را برطرف کنند تا حس کند به او حرمت گذاشته‌اند.
احترام به ذائقه مخاطبان مساله مهم دیگری است که هر برنامه‌سازی در تلویزیون باید آن را مدنظر قرار دهد. اگر به مخاطب، احترام بگذاریم و محترمانه برایش محتوا تولید کنیم، قطعا مخاطب هم بسیار زیاد به رسانه‌اش دل خواهد‌بست.
مسعود اطیابی - کارگردان