یک مصاحبه تاریخی
زنده‌یاد نادر طالب‌زاده، مسعود فراستی و شهید مرتضی آوینی سال‌ها پیش در تهران با مصطفی‌عقاد، کارگردان فیلم ماندگار محمد رسول‌ا... گفتوگو کردند.
تا سال‌ها فیلم رسالت (محمد رسول‌ا...) ساخته مصطفی عقاد، تنها اثر شاخص و جهانی سینما درباره پیامبر گرامی اسلام بود. حتی بعد از ساخت فیلم محمد رسول‌ا... مجید مجیدی هم که واجد ارزش‌های مضمونی و محتوایی و بعضا ساختاری است، چیزی از یگانگی و عظمت فیلم عقاد کم نشد و چه بسا هنوز برخی مخاطبان حاضرند بارها با شور و عشق به تماشای فیلمی با بازی آنتونی کویین در نقش حضرت حمزه بنشینند. این کارگردان فقید سوریه‌ای در دهه 70 دو بار به ایران آمد؛ در سفر اول و در سال 1371 چند چهره شاخص عرصه سینما و رسانه از مجله سوره با عقاد به گفت‌و‌گوی تفصیلی نشستند؛ زنده‌یاد نادر طالب‌زاده، مسعود فراستی و شهید سیدمرتضی آوینی. بیشتر بار گفتوگو البته برعهده طالب‌زاده بود که تسلطش به زبان انگلیسی، این مصاحبه مهم و مستقیم و بی‌واسطه را ممکن می‌کرد. عقاد که از شیفتگان شخصیت حضرت امام خمینی (ره) و انقلاب اسلامی ایران بود، در این دیدار به طالب‌زاده گفت: همه ما می‌دانیم ایران الان مرکز انقلاب اسلامی است. این انقلاب اولین انقلابی است که واقعا تاریخ مدرن اسلام را تغییر داد. این انقلاب فراتر از مرزهای خود رفت و حالا به سراسر جهان رسیده است. بنابراین انقلاب آماده است. پیام حاضر است و ما تنها پیام‌رسان هستیم. ما وظیفه داریم تا این پیام را برسانیم، خواه فیلمساز باشیم، نویسنده، روزنامه‌نگار یا هر چیز دیگری. ما باید این پیغام را به مخاطبان برسانیم.
با این تعریف و دیدگاه و کلیدواژه‌های پیام و پیام‌رسان - اسم اصلی فیلم محمد رسول‌ا... «رسالت» است- و آن عشق و ارادت عقاد به امام و انقلاب، هیچ بعید نیست حتی ذهنیت ساخت فیلمی درباره صدر اسلام و پیامبر مهربانی، با ارجاعی امروزی و همسانی با عصر حاضر صورت گرفته باشد. همچنین به‌طرز جالبی، آن ویژگی و نیاز مورد نظر عقاد، یعنی رساندن این پیام در شخصیت‌های شهید آوینی و خود زنده‌یاد طالب‌زاده هم به‌عنوان فعالان رسانه‌ای جبهه فرهنگی انقلاب، متبلور بود و جریان داشت. طالب‌زاده به شیوه همه سال‌های فعالیت و رسالت رسانه‌ای‌اش، در این فرصت مغتنم دیدار و مصاحبه با یکی از بزرگ‌ترین فیلمسازان جهان، باز هم دست روی نکته مهم تحریف و سلطه رسانه‌ای غرب می‌گذارد و سؤالاتی در مورد بایکوت رسانه‌ای ایران و جهان اسلام توسط رسانه‌های غربی می‌پرسد. عقاد هم با تایید این تحریف، می‌گوید: غرب بحث شیعه و سنی را بزرگ کرد و این شکاف و در نتیجه جنگ‌ها و دعواها را به‌وجود آورد. بنابراین در حالی‌که من می‌دانم رسانه علیه اسلام کار و تلاش می‌کند، نمی‌توانیم تحت تاثیر آن قرار نگیریم. عقاد در ادامه به تحریک و تغذیه آمریکایی‌ها برای جنگ‌آفرینی در خاورمیانه و میان کشورهای اسلامی اشاره می‌کند و می‌گوید: به یاد می‌آورم در جنگ بین ایران و عراق، یعنی در تلویزیون بحث‌هایی می‌دیدید. روزنامه‌نگاران و سیاستمداران به‌وضوح می‌گفتند بگذارید به جنگ خود ادامه دهند. اگر آنها بخواهند جنگی را پایان دهند، قادرند در 24 ساعت این کار را انجام دهند ولی (می‌گویند) این جنگ عالی است! بگذارید همدیگر را بکشند. بگذارید برای خرید اسلحه، تفنگ و این چیزها پول خرج کنند. این مرا آزار می‌دهد. چکار باید کرد که مردم واقعا بفهمند ما نباید با تاثیرات بیرونی، جهتگیری کنیم. بیایید ایمانمان را دنبال کنیم و متحد شویم.
دیدن چهره و تیپ اتوکشیده عقاد با کراوات و پیپی در دهان، زنده‌یاد نادر طالب‌زاده با چهره‌ای شبیه غربی‌ها، مسعود فراستی با چهره‌ای شبیه همین سال‌هایش منتها با محاسنی کمتر، شهید مرتضی آوینی با همان شمایل موقر و آشنا و محمدرضا تخت‌کشیان، تهیه‌کننده سینما که هنوز مو و محاسنش نشانی از سپیدی این سال‌ها نداشت، در این ویدئو جالب توجه است.
با این تعریف و دیدگاه و کلیدواژه‌های پیام و پیام‌رسان - اسم اصلی فیلم محمد رسول‌ا... «رسالت» است- و آن عشق و ارادت عقاد به امام و انقلاب، هیچ بعید نیست حتی ذهنیت ساخت فیلمی درباره صدر اسلام و پیامبر مهربانی، با ارجاعی امروزی و همسانی با عصر حاضر صورت گرفته باشد. همچنین به‌طرز جالبی، آن ویژگی و نیاز مورد نظر عقاد، یعنی رساندن این پیام در شخصیت‌های شهید آوینی و خود زنده‌یاد طالب‌زاده هم به‌عنوان فعالان رسانه‌ای جبهه فرهنگی انقلاب، متبلور بود و جریان داشت. طالب‌زاده به شیوه همه سال‌های فعالیت و رسالت رسانه‌ای‌اش، در این فرصت مغتنم دیدار و مصاحبه با یکی از بزرگ‌ترین فیلمسازان جهان، باز هم دست روی نکته مهم تحریف و سلطه رسانه‌ای غرب می‌گذارد و سؤالاتی در مورد بایکوت رسانه‌ای ایران و جهان اسلام توسط رسانه‌های غربی می‌پرسد. عقاد هم با تایید این تحریف، می‌گوید: غرب بحث شیعه و سنی را بزرگ کرد و این شکاف و در نتیجه جنگ‌ها و دعواها را به‌وجود آورد. بنابراین در حالی‌که من می‌دانم رسانه علیه اسلام کار و تلاش می‌کند، نمی‌توانیم تحت تاثیر آن قرار نگیریم. عقاد در ادامه به تحریک و تغذیه آمریکایی‌ها برای جنگ‌آفرینی در خاورمیانه و میان کشورهای اسلامی اشاره می‌کند و می‌گوید: به یاد می‌آورم در جنگ بین ایران و عراق، یعنی در تلویزیون بحث‌هایی می‌دیدید. روزنامه‌نگاران و سیاستمداران به‌وضوح می‌گفتند بگذارید به جنگ خود ادامه دهند. اگر آنها بخواهند جنگی را پایان دهند، قادرند در 24 ساعت این کار را انجام دهند ولی (می‌گویند) این جنگ عالی است! بگذارید همدیگر را بکشند. بگذارید برای خرید اسلحه، تفنگ و این چیزها پول خرج کنند. این مرا آزار می‌دهد. چکار باید کرد که مردم واقعا بفهمند ما نباید با تاثیرات بیرونی، جهتگیری کنیم. بیایید ایمانمان را دنبال کنیم و متحد شویم.
دیدن چهره و تیپ اتوکشیده عقاد با کراوات و پیپی در دهان، زنده‌یاد نادر طالب‌زاده با چهره‌ای شبیه غربی‌ها، مسعود فراستی با چهره‌ای شبیه همین سال‌هایش منتها با محاسنی کمتر، شهید مرتضی آوینی با همان شمایل موقر و آشنا و محمدرضا تخت‌کشیان، تهیه‌کننده سینما که هنوز مو و محاسنش نشانی از سپیدی این سال‌ها نداشت، در این ویدئو جالب توجه است.