تیتر این مطلب برگرفته از حرف‌های دیروز رئیس پلیس پایتخت است، قصه اما قصه آشنای بی‌پناهی معتادان متجاهر در خلأهای قانونی، تحقق نیافتن وعده‌های مسؤولان و رهاشدگی سازمان‌ها و نهادهای مسؤول برای ساماندهی آنهاست. حالا مدت‌هاست که مدیریت شهری و البته سازمان‌های مرتبط همچون بهزیستی در رابطه با وضعیت معتادان متجاهر اظهارنظر می‌کنند و البته وعده‌هایی می‌دهند. مهم‌ترین‌شان در چند ماه اخیر به وعده شهردار تهران در قول جمع‌آوری آنها در بازه کوتاه شش ماهه است. هر چند به باور بسیاری از کارشناسان اجتماعی نه‌فقط این کار امکان‌پذیر نیست که اساسا عمل صحیحی هم نیست و به نوعی پاک کردن صورت مسأله است. از قرار معلوم، پلیس از سال۹۷ که طرح پاکسازی معتادان متجاهر را در محله‌های شوش، مولوی و هرندی به اجرا در آورده است، حدود 80هزار معتاد متجاهر و افراد ناهنجار را از این محله‌ها جمع کرده، این آمار در حالی است که بدانیم همواره از سوی مدیریت شهری عنوان شده فقط حدود ۲۰هزار معتاد متجاهر در تهران وجود دارد. همین تفاوت آمار و تناقض آشکار است که نشان می‌دهد برخی مشکلات در چرخه جمع‌آوری معتادان متجاهر همچنان وجود دارد. عدد ۸۰هزار معتاد متجاهر از کجا آمده است و چرا برخی چندبار جمع‌آوری شده و دوباره به چرخه برگشته‌اند؟ این همان نکته‌ای است که سردار حسین رحیمی می‌گوید «یک دور باطل است و فرآیندی است که باید اصلاح شود.»