در آن زمان هیچ کسی فکر نمی‌کرد ماجراهای خانزاده و دخترانش و دوستانش به قدری شیرین باشد که در سه فصل ادامه پیدا کند و همچنان مخاطب را با خود همراه کند؛ به این دلیل که اغلب سریال‌ها وقتی به فصل‌های بعدی می‌رسند، کیفیت و جذابیت‌شان را از دست می‌دهند. اما این اتفاق برای «نون.خ» نیفتاد و در عوض داستان‌ها و ماجراهایش در فصل‌های بعدی جذاب‌تر و شیرین‌تر هم شد. یکی از دلایل جذابیت این مجموعه برای مخاطبان تلویزیون، وجود شخصیت‌های شیرینی است که در داستان وجود دارد. از نورالدین گرفته تا کیوان و سلمان که با خنده‌هایش در فصل‌های دوم و سوم به یکی از شخصیت‌های محبوب سریال تبدیل شد و تقریبا هرکدام از شخصیت‌های این مجموعه به نوعی شیرینی و نمک خود را دارند. به گویش نورالدین توجه کنید. چقدر کلمات را شیرین ادا می‌کند؛ بدون این‌که به قومیت و لهجه‌ای توهین کند و یا آن را به سخره بگیرد. آشنایی سعید آقاخانی با گویش و زبان کردی باعث شد هم خودش و هم سایر بازیگران این مجموعه این گویش شیرین را به زیبایی ادا کنند و برخلاف سایر سریال‌ها درگیر حاشیه نشوند و مورد اعتراض کرد زبان‌ها قرار نگیرند. نکته بعدی آداب و رسوم و فرهنگ زیبای کردی است که در لباس و گریم و داستان جاری است. به عنوان مثال در فصل دوم و پیش از وقوع زلزله جشن انار می‌گیرند و مردم را با فرهنگ شیرین خود آشنا می‌کنند. نکته مهم بعد شوخی‌هایی است که شخصیت‌های این داستان با هم دارند؛ بدون این‌که به کسی توهین کنند و یا بی‌ادبی و بی‌احترامی را ترویج دهند. 

زینب علیپور طهرانی -  گروه رسانه