همانطور که پخش این سریال مناسبتی برای مخاطبان تازه بود و با سوژه آن هم ارتباط برقرار کرده بودند، تیتراژ آن هم صدایی تازه را به مخاطبان معرفی می‌کرد که تا ‌آن زمان آنقدر شنیده نشده بود. مجید اخشابی، خواننده این قطعه با شعری از علی معلم دامغانی بود. شعری که مضمونی امیدبخش داشت و هنوز بسیاری صدای اخشابی را با آن به خاطرمی‌آورند و بخش‌هایی از آن را ‌هم به خاطر دارند.صدای اخشابی جوان‌تر بود و بر موسیقی که پیش‌درآمد شرقی‌اش به ریتم‌های عربی و ترکی نزدیک بود، خوش نشست. این خوش‌نشینی فضایی نو را برای بینندگان سریال به ارمغان می‌آورد و باعث شد خواننده آن هم تا مدت‌ها مورد توجه قرار گیرد. مخصوصا کارگردانان و تهیه‌کنندگان برای تکرار این موفقیت از حضور او و همکاری‌اش با علی معلم در کارهای رمضانی‌شان استقبال می‌کردند. اخشابی برای تیتراژهای رمضانی دیگری مثل عروج، یک وجب خاک، خانه به دوش و... را خواند، اما کمتر توانست موفقیت گمگشته که خود را با آن در فضای تیتراژخوانی و موسیقی پاپ تثبیت کرده بود، تکرار کند.

نوشین مجلسی - گروه رسانه