printlogo


ستاره‌های واقعی در رسانه ملی
 همیشه حرف بسیار است از این‌که مواجهه صداوسیما با کتاب چگونه است یا این‌که در دنیای امروز مدام توجه به کتاب کمتر می‌شود و رسانه‌های دیگر در زندگی انسان‌ها پررنگ‌تر می‌شوند. این اتفاق البته تا حد زیادی طبیعی است، روزگاری کتاب رسانه بود و شاعران و نویسندگان تنها دارندگان این رسانه جمعی اما حالا تعداد رسانه‌های جمعی بسیار است و اغلب آنها هم رنگ‌ولعابی دارند که اگر حواسمان نباشد، می‌توانند به راحتی مچ کتاب را بخوابانند.

حالا می‌شود رسانه‌های دیگر را تعطیل کرد و گفت آی مردم کتاب باکیفیت‌تر است؟ نه می‌توان و نه درست است! هر رسانه‌ای جایگاه خودش را دارد و این سیاستگذاران هر جامعه هستند که می‌توانند در میزان توجه مردم به رسانه و فرهنگ اثرگذار باشند. مثلا می‌توان کتاب خوب را به رادیو و تلویزیون آورد. 
چه اشکالی دارد که برای متن خوب فرش قرمز هم پهن کنیم و با احترام بیاوریمش مقابل مردم؟ این سال‌ها برنامه‌های مرتبط با کتاب کم نبوده‌اند، هرچند انتقادات هم کم نبوده‌اند اما از دریچه همین تجربه‌هاست که می‌توان رسید به برنامه مطلوب و اثرگذار. می‌توان رسید به این‌که چطور باید برنامه‌ای جذاب داشت که صرفا هم سلبریتی‌محور نشود و نخواهد برای حفظ و جذب مخاطب سراغ چهره‌های کتابی و غیرکتابی رفت. کم‌کم می‌شود یاد گرفت چطور ستاره‌های واقعی را لابه‌لای صفحات کتاب‌ها پیدا کرد و با لبخندهای طلایی‌شان و دردهای واقعی‌شان مقابل دوربین زندگی کرد.
 این اتفاق در «سطر آخر» برنامه‌ای که هفته گذشته به مناسبت آزادسازی خرمشهر از شبکه یک سیما پخش شد، رخ داد. و چه اتفاق شیرینی هم بود، مرور کتاب‌های خوبی که حالا جز نسخه‌های کاغذی و صوتی و الکترونیک‌شان یک برنامه تلویزیونی هم برای خود دارند. این اتفاق مبارک را باید پی گرفت، با همراهی ناشران و با برنامه‌ریزی و مدیریت رسانه ملی. می‌توان هم به کتاب‌ها فرصت دیده شدن داد و هم به مردم فرصت این مواجهه خوب را. چه اتفاقی بهتر از این؟ 

زینب مرتضایی فرد - سردبیر برنامه «سطر آخر»