فرش قرمز اصلاحطلبان برای «عنکبوت مقدس»
اصلاحطلبان همیشه مدعی بودهاند که عقبه و ریشهای مذهبی دارند و بر سر اصولی مانند دین و میهن، هیچگاه حاضر به معامله و پا پس کشیدن نیستند اما این ادعا بارها در عرصه عمل، دروغ از آب درآمده است؛ تازهترین نمونه آن، فیلم موهن «عنکبوت مقدس» است که باورهای شیعی و هویت ملی ایرانیان را به صورتی مشمئزکننده هدف قرار داده است.گروهی از فعالان اصلاحطلب، بدون اشاره به محتوای این فیلم، سعی در تصویرسازی مثبت از این فیلم، به بهانه اهدای جایزه نخل طلا به زهرا امیرابراهیمی دارند و در تلاشند این بازیگر را به نمادی از یک زن موفق ایرانی تبدیل کنند. آنها با اطلاع از سابقه این بازیگر که به دلیل مسائل غیراخلاقی مجبور به ترک کشور شد، سعی دارند او را در آنچه بر وی رفته است، بیگناه و مظلوم جلوه دهند و مدعی شوند این بازیگر با تلاش و پیگیری توانسته درهای موفقیت را روی خود باز کند. این در حالی است که اصولا جایزهای که به امیرابراهیمی داده شد، بخشی از یک پروژه سیاسی برای سیاهنمایی و خشن نشان دادن ایران و اسلام است.
از جمله کسانی که در این زمینه با انتشار توئیتهایی سعی در مثبت نشان دادن چهره این بازیگر و تمجید از تلاش او برای تبدیل شدن به یک بازیگر سطح اول جهان داشتهاند، میتوان به آذر منصوری دبیرکل حزب اتحاد ملت و محمدعلی ابطحی از مسؤولان سطح اول دولت اصلاحات اشاره کرد. آذر منصوری، دبیرکل حزب اتحاد ملت در توییتی نوشته است:«زهرا امیرابراهیمی از خاکستر خود برخاست و امروز مزدش را گرفت. مبارکش باشد جشنواره فیلم کن.»
همچنین «محمدعلی ابطحی» رئیس دفتر خاتمی در دولت اصلاحات در توییتی نوشت:«زهرا امیرابراهیمی نشان داد که وقتی مشکلی در زندگی، زمینت میزند میشود دوباره بلند شد و به قله رسید. مبارک خودش و مبارک هرافتادهای که به راه میزند.»جالب اینجاست که وقتی این چهرهها در برابر اعتراض فعالان رسانهای و کاربران فضای مجازی قرار گرفتند، با استفاده از صنعت تجاهلالعارف سعی کردند از محتوای فیلم ابراز بیاطلاعی کنند.
این ادعا قطعا پذیرفته نیست. بعید است آنان تیزر این فیلم را در فضای مجازی ندیده باشند یا مطلب سایت بی بی سی فارسی را که مرجع همیشگی اطلاحطلبان است، نخوانده باشند. برای اطلاع این دوستان که همیشه در مواقع لازم خود را به ندیدن و نشنیدن میزنند، بخشهایی از این مطلب را که به قلم محمد عبدی منتقد سینما نگاشته شدهاست، مرور میکنیم:«بازسازی جزء به جزء و حساب شده مشهد که تقریبا در همه صحنهها تماشاگر را در فضایی که خلق کرده شریک میکند و مانع از فاصله احساسی ناخواسته تماشاگر (به دلیل محیط ناآشنا و غیرقابل باور) میشود...نمایش عبادت در کنار جنایت- و همین طور اشارههای آشکار به سابقه قاتل در جبهه و حمایت ضمنی از او از درون حکومت، لایههای مختلفی را به اثر میافزاید و آن را به شکل جذابی، محلی و بومی میکند، گویی که فیلم نمیتواند در هیچ جای دیگری بهجز مشهد مقدس اتفاق بیفتد و فیلمساز ابایی ندارد این تقدس را به زیر سوال ببرد».
دوستان اصلاحطلب بهتر است هرچه زودتر دامن خود را در حمایت از این فیلم رسوا و موهن، پاک کنند چرا که ادعاهای کودکانه درباره اینکه مضمون فیلم را نمیدانند، دیگر پذیرفته نیست.