این ربات جدید توانایی حرکت در انواع جهت‌ها و فرم‌های حرکتی کنترل‌شده را دارد و می‌تواند با سرعت متوسط به اندازه نیمی از طول بدن خود در هر ثانیه راه برود. دستیابی به این امر در مقیاس‌های کوچک برای ربات‌های متحرک بسیار چالش برانگیز است.
این خرچنگ که کوچک‌تر از یک کک است، با سخت افزار پیچیده، هیدرولیک یا برق کار نمی‌کند. در عوض، قدرت آن در انعطاف‌پذیری و کشسانی بدنش نهفته است. برای ساخت ربات، محققان از یک ماده آلیاژی با حافظه استفاده کردند که با گرم شدن به شکل‌های مختلف تبدیل می‌شود. در این مورد، محققان از یک پرتو لیزر برای گرم کردن سریع ربات استفاده کردند. یک پوشش نازک از شیشه به طور الاستیک آن بخش مربوط به ساختار را پس از خنک‌شدن به شکل تغییر شکل یافته خود باز می‌گرداند.
همان‌طور که ربات از یک فاز به فاز دیگر تغییر شکل می‌دهد حرکت ایجاد می‌کند. لیزر نه تنها ربات را از راه دور کنترل می‌کند تا آن را فعال کند، جهت اسکن لیزری نیز جهت راه رفتن ربات را تعیین می‌کند. برای مثال، اسکن از چپ به راست باعث می‌شود ربات از راست به چپ حرکت کند. از آنجا که این ساختارها بسیار ریز هستند، سرعت خنک شدن آن (برگشت به حالت اولیه) بسیار سریع است.
با روش ساختی که این گروه استفاده کرده است، تیم محققان دانشگاه نورث‌وسترن می‌تواند ربات‌هایی با اشکال و اندازه‌های مختلف را توسعه دهد. با این تکنیک‌های مونتاژ و استفاده از مواد آلیاژی، آنها می‌توانند ربات‌های متحرک با قابلیت راه رفتن، خزیدن و... را با هر اندازه یا شکل سه بعدی بسازند. رباتیک نرم شاخه پیشتازی است که امروزه با ترکیب میکروالکترونیک، دانش مواد و روش‌های ساخت خلاقانه، امکان ساخت ربات‌های نوینی را به وجود آورده که قبلا تصور آن هم ممکن نبود. 

آریا صبوری -  پژوهشگر مقطع دکتری در دانشگاه مدیترانه شرقی