سید محمود دعایی،جهادگر فرهنگ و یار امام(ره) درگذشت
حجت الاسلام والمسلمین سیدمحمود دعایی درگذشت. این متن کوتاه خبری بود که رسانه‌های ایران، عصر دیروز منتشر کردند.
در توضیح این متن از سیدمحمود دعایی به عنوان سرپرست موسسه اطلاعات و نماینده شش دوره مجلس شورای اسلامی یاد شده است اما پیشینه کاری حجت‌الاسلام والمسلمین سیدمحمود دعایی به این موارد محدود نبود و پیش از آن‌که از او به عنوان مسوول یاد کنیم، باید به خدماتش در ترویج انقلاب اشاره کرد؛ کسی که به عنوان نمادی از روحانیت مردمی شناخته می‌شد.
وفادار بود و دلش برای ایران و انقلاب می‌تپید. او سال 1320 در یزد متولد شد و در همان کودکی همراه با خانواده در کرمان اقامت گزید.
پس از اتمام تحصیلات متوسطه، وارد حوزه علمیه کرمان به نام مدرسه معصومیه شد و به تحصیل علوم اسلامی مشغول شد. بعد از اتمام سطوح اولیه تحصیلی در کرمان به حوزه علمیه قم رفت و بعد از تکمیل سطوح عالیه در سال ۱۳۴۶ به دنبال رویدادهای سیاسی، تحت تعقیب رژیم شاه قرار گرفت و مخفیانه به عراق رفت و آنجا تحصیلات علوم اسلامی را ادامه داد.
او پیش از پیروزی انقلاب در خارج و داخل ایران از فعالان سیاسی بود و در خلال این مدت به اروپا و کشورهای آسیای غربی (چون سوریه، لبنان، اردن، عربستان، پاکستان و افغانستان) سفر کرد.
در جریان مبارزات سیاسی خارج از کشور مدت هفت سال سخنگویی نهضت روحانیت مبارز در ایران را به عهده داشت و همچنین نمایندگی امام خمینی(ره) را به عنوان رابط بین مسوولان عالی‌رتبه عراقی با او به عهده داشت و همچنین رابط بین سازمان‌ها و انجمن‌های اسلامی و مبارز دانشجویی و برخی شخصیت‌های مبارز خارج از کشور با وی بود. او پس از انقلاب و اوایل سال ۱۳۵۸ به عنوان نخستین سفیر جمهوری اسلامی ایران در عراق عازم بغداد شد.
پس از بازگشت از عراق هم مدتی در دفتر امام خمینی(ره) مشغول خدمت بود و از طرف ایشان اجازه دریافت وجوهات شرعیه را نیز داشت و سپس به دستور ایشان در اردیبهشت۱۳۵9 به سرپرستی موسسه اطلاعات منصوب شد.
مرحوم دعایی که یکی از همراهان و نزدیکان امام خمینی(ره) در دوران اقامت ایشان در شهر نجف بود، سال ۱۳۹۳ نشان افتخار جهادگر عرصه فرهنگ و هنر را دریافت کرد.
وفادار بود و دلش برای ایران و انقلاب می‌تپید. او سال 1320 در یزد متولد شد و در همان کودکی همراه با خانواده در کرمان اقامت گزید.
پس از اتمام تحصیلات متوسطه، وارد حوزه علمیه کرمان به نام مدرسه معصومیه شد و به تحصیل علوم اسلامی مشغول شد. بعد از اتمام سطوح اولیه تحصیلی در کرمان به حوزه علمیه قم رفت و بعد از تکمیل سطوح عالیه در سال ۱۳۴۶ به دنبال رویدادهای سیاسی، تحت تعقیب رژیم شاه قرار گرفت و مخفیانه به عراق رفت و آنجا تحصیلات علوم اسلامی را ادامه داد.
او پیش از پیروزی انقلاب در خارج و داخل ایران از فعالان سیاسی بود و در خلال این مدت به اروپا و کشورهای آسیای غربی (چون سوریه، لبنان، اردن، عربستان، پاکستان و افغانستان) سفر کرد.
در جریان مبارزات سیاسی خارج از کشور مدت هفت سال سخنگویی نهضت روحانیت مبارز در ایران را به عهده داشت و همچنین نمایندگی امام خمینی(ره) را به عنوان رابط بین مسوولان عالی‌رتبه عراقی با او به عهده داشت و همچنین رابط بین سازمان‌ها و انجمن‌های اسلامی و مبارز دانشجویی و برخی شخصیت‌های مبارز خارج از کشور با وی بود. او پس از انقلاب و اوایل سال ۱۳۵۸ به عنوان نخستین سفیر جمهوری اسلامی ایران در عراق عازم بغداد شد.
پس از بازگشت از عراق هم مدتی در دفتر امام خمینی(ره) مشغول خدمت بود و از طرف ایشان اجازه دریافت وجوهات شرعیه را نیز داشت و سپس به دستور ایشان در اردیبهشت۱۳۵9 به سرپرستی موسسه اطلاعات منصوب شد.
مرحوم دعایی که یکی از همراهان و نزدیکان امام خمینی(ره) در دوران اقامت ایشان در شهر نجف بود، سال ۱۳۹۳ نشان افتخار جهادگر عرصه فرهنگ و هنر را دریافت کرد.