راز ماندگاری
خدا نیاورد روزی را که یک ادکلن خوشبو میخرید ــ طوری که فکر کنید بهترین بوی جهان را به شما دادهاند ــ و وقتی استفاده میکنید میفهمید ماندگاری این ادکلن چند ساعت بیشتر نیست.
من آدم عطربازی هستم و از کودکی تا حالا عطرها و ادکلنهای زیادی را روی میز اتاقم چیدهام ولی بیشتر اسم برندهایی را یادم مانده که در «ماندگاری» حرف اول را میزدند؛ شاید چون خودم وقتی در زندگی به جایگاهی میرسم یا میبینیم عنوانی خوب به پیشانیام خورده، تمام توان داشته و نداشتهام را میگذارم تا از این موقعیت دفاع کنم. خیلیها میتوانند غوغا بهپا کنند با محبوبیتشان اما کم هستند افرادی که محبوبیت را پایدار نگه دارند. مثلا همین غلامرضا تختی خودمان... چطور میشود شصت و اندی سال از آخرین مدالی که گرفتی گذشته باشد و هنوز با شنیدن «تختی» تو را بهعنوان یک اسطوره، حس کنیم و لمس کنیم و بگوییم «خدایت بیامرزد»؟ ارزش مدالها قبول، بزرگی مسابقات هم جای خود... . ولی به نظر من، غلامرضا تختی هم میدانست محبوبیت تاریخ انقضادار، فایدهای ندارد و یک کار بزرگ انجام داد و راز ماندگاری را فهمید. برای قهرمانی مثل او این راز در این بود که غرور را زیر پا بگذارد و نگذارد در جو حیطهای مثل ورزش حل شود. چون ورزش هم مثل سیاست یا مثل هنر است! جوگیر که بشوی انگار حکم تمامشدنت را امضا کردهای و تا شصت سال بعد که هیچ تا شش سال بعد هم کسی برایت تره خرد نخواهد کرد. تختی این اسانس را کشف کرد و باعث شد رایحه محبوبیتش دوچندان شود و ادامهدار... . همینطور که معتقدم «ماندگار بودن» همیشه حرف اول را میزند.
حسین مروارید از مشهد