هیچکس دست خالی برنمیگردد
همیشه شور خاصی برای زیارت امام رضا(ع) دارم و با دلم راهی سفر میشوم. این شور و علاقه دلایل مختلفی هم دارد، یکی اینکه پدرم مشهدی بود و در خواجهربیع دفن است، رفتن به مشهد سر زدن به پدرم هم هست اما باید بگویم ارادت خاصی هم به امام رضا(ع) دارم، چون هیچوقت بیجواب و دست خالی از حرم برنگشتهام. آنقدر که نام شرکت فیلمسازیام را «تصویرگران آستان هشت» گذاشتهام. من خیلی از آقا حاجت گرفتهام اگر بیشتر بگویم ریا میشود اما چیزهایی گرفتهام که در تصورم نمیگنجد و باور نمیکردم گفتنش به امام همانا و برآورده شدنش هم همانا... .
به همین عشق بود که فیلم تلویزیونی «پای پیاده» را با موضوع زیارت کارگردانی و تهیه کردم، در این فیلم چند نفر تصمیم دارند با پای پیاده از روستایی به زیارت امام رضا(ع) بروند که در راه با یکسری از افراد برخورد میکنند و ماجراهایی برایشان پیش میآید و... این تلهفیلم هنوز هم از شبکههای مختلف پخش میشود و مردم دوستش دارند. در کل هر کاری که برای امام رضا(ع) ساخته شده، مورد توجه مردم بوده است چون همه امام را دوست دارند و با قلبشان هر آنچه مربوط به ایشان است را دنبال میکنند.
اما به نظرم کوتاهی در این عرصه زیاد است، مثلا در خود مشهد کم نیستند شرکت و مؤسسات پردرآمد اما آیا اسپانسر ساخت کارهای تصویری درباره امام میشوند یا نه؟ جواب این سوال را تقریبا همه میدانیم و بارها دربارهاش حرف زدهایم. تعداد آمار زائران مشهد هم میگوید این شهر درآمد خوبی دارد البته به برکت امام رضا(ع) و به نظرم اهالی شهر، خودشان باید بخواهند به این موضوع پرداخته شود و هنرمندان و اهالی سینما و تلویزیون را بیشتر به این شهر بکشانند و بخواهند با نگاههای تازه به امام مهربان ما پرداخته شود.
من همیشه میگویم چرا باید در فیلمها و سریالهایی که در حرم تولید میشوند، همه گریه کنند؟ چرا چنین اتفاقی رخ میدهد؟ این همه آدم به حرم میروند و دست خالی برنمیگردند، این همه مهربانی و کرامت را چرا نباید نشان دهیم و به مخاطب بگوییم جز گریه حاجتمندان، لبخند آنها هم که حاجتشان برآورده شده یا شفا گرفتهاند بخش بزرگی از خاطرات زائران و دوستداران امام را تشکیل میدهد. برای همین هم پای پیاده را فضایی شاد ساختم و امیدوارم این دست آثار بیشتر شوند و امام رضا(ع) را آنطور که باید معرفی کنیم.
مجید مظفری - بازیگر و کارگردان