می‌توان گفت آینه عبرت واقعا آینه‌ای برای افرادی بود که درگیر مواد مخدر شده بودند و زندگی‌شان را به سمت تباهی برده بودند. شاه‌محمدی با ساخت این اثر نمایشی برای اولین‌بار در تلویزیون نشان داد که اعتیاد چه بلاهایی سر بشر می‌آورد و این موضوع را به نمایش گذاشت و جواد گلپایگانی که ایفاگر نقش آتقی بود، توانست با یک بازی بی‌نظیر، این موضوع را به خوبی به تصویر بکشد.
 البته باید به جنس بازی جواد گلپایگانی در نقش آتقی هم توجه داشت که با آن لحن صحبت کردن و شیوه راه رفتنش، به این کاراکتر هویت بخشید.
 با  آن‌که آتقی شخصیت منفی قصه بود اما به شهرت زیادی  میان مخاطبان تلویزیون دست پیدا کرد، حتی این همذات پنداری به حدی بود که مخاطبان سریال در دل شان می‌گفتند ای کاش آتقی معتاد نبود و این همه بلا سر خودش و خانواده‌‌اش نمی‌آورد. تاثیرگذاری سریال به اندازه‌ای بود که برخی مردم تا سال‌ها جواد گلپایگانی را در خیابان می‌دیدند به نام آتقی صدایش می‌کردند و از ابراز علاقه‌شان به او می‌گفتند. از دیگر نقش‌های ماندگار این سریال، نقش علی بود که محمود دینی آن را به زیبایی بازی کرد. این هنرمند هم به میزان آتقی به شهرت فراوانی رسید و همه او را  در خیابان با نام علی صدا می‌کردند. 
در مجموع سریال آینه عبرت و شخصیت‌هایش به قدری محبوب شده بودند که حتی پوسترهای محمود دینی را هم می‌فروختند. در کنار قصه‌، تعلیق و هیجان و تعقیب و گریزی هم که در ذات داستان بود، جذابیت‌های دراماتیک آن را بیشتر می‌کرد.
تیتراژ، یکی از ویژگی‌های متمایز این سریال بود که در زمان خودش خوب بود، زیرا تصویرگر مردی مچاله شده از درد اعتیاد بود و بعد در ادامه، نام‌ هنرمندان روی صفحه تلویزیون نقش می‌بست. جالب این‌که تا قبل از این سریال، مخاطب تصویر معتاد وافور به دست ندیده بود و شاید این برای نخستین‌بار بود که در یک مجموعه تلویزیونی، تصویر واضح‌تری از اعتیاد روایت می‌شد.

فاطمه عودباشی - گروه رسانه