همان‌طور که می‌بینید، این در باره کشورهایی است که بیشترین و کمترین زمین قابل کشت را به صورت نسبی دارند؛ یعنی به عنوان درصد از کل مساحت آنها و نه به‌صورت مطلق. اول از همه، ممکن است الگویی را در این نقشه متوجه شوید که به طور کلی، کشورهایی با رنگ آبی تیره‌تر (یا دارای بیشترین زمین‌های قابل کشت) نیز جزو پرجمعیت‌ترین کشورهای جهان هستند. علت این امر صرفا در این است که زمین‌های قابل کشت بیشتر برابر است با غذای بیشتر و غذای بیشتر هم برابر است با قابلیت تغذیه برای جمعیت بیشتر. امروزه این قانون ممکن است کمتر قابل اجرا باشد اما در بیشتر تاریخ بشریت، یکی از رایج‌ترین‌ها بوده است. بنابراین، به جرات می‌توان گفت کشورهایی با زمین‌های قابل کشت فراوان نسبت به کشورهایی که این کار را ندارند، مزیت اقتصادی دارند؛ زیرا افراد بیشتری در یک قلمرو خاص می‌توانند به عنوان مشتریان بالقوه بیشتری برای کسب‌وکار دیده شوند.