این رمان به شکل حجیم در 100هزار کلمه نوشته شده که جاداشت کوتاه‌تر شود. وی گفت: با رمانی مواجه ایم که خطی واضح دارد و پیچیده نیست؛ یعنی خانمی که ازدواج اولش ناموفق بوده و تصمیم دارد دوباره ازدواج کند؛ رمان پیچ و خم و جهان‌های مختلف ندارد؛ شخصیت‌ها متعدد هستند ولی خط ماجرای رمان واضح است، مانند رودی است که مسیر خود را طی می‌کند و معلوم است به کجا می‌رسد. 
بنابراین چنین رمانی جا داشت بسیار مختصرتر نوشته شود و 322صفحه برای آن طولانی است. شرفی خبوشان افزود: ارغوان ازدواجی ناموفق با صالح داشته و به ازدواج با مردی دیگر به نام طاها می‌اندیشد که تمام ماجرا حول رابطه ارغوان با این دو نفر می‌گردد که می‌توانست در 100صفحه نیز به سرانجام برسد. 
وی گفت: دلی که نداشتی، رمانی خانوادگی است که در آن شخصیت اصلی با دیگر سازمان‌های اجتماعی درگیر نیست و دغدغه سیاسی و اجتماعی جامعه در آن نشان داده نمی‌شود. از این جهت نویسنده، موفق بوده و تمام کوشش خود را به کار برده تا خواننده پرحوصله بتواند شخصیت ارغوان را ارزیابی و قضاوت کند. خواننده این اثر با بررسی شخصیت ارغوان ضعف‌های وی را می‌شناسد. 
وی تصریح کرد: مهم‌ترین ویژگی مثبت دلی که نداشتی، پرداختن به یک طبقه اجتماعی خاص یعنی قشر مذهبی و سنتی است که به شکلی ویژه‌ به مسأله ازدواج و روابط خانوادگی نگاه می‌کنند. شخصیت‌های این رمان عملکرد اخلاقی را پیش می‌برند و به حفظ روابط انسانی و شرعی توجه دارند که این کتاب به خوبی توانسته بازنمای زیست این طبقه باشد. این ویژگی را در رمان‌های دیگر نمی‌بینیم. 
همچنین در این نشست، فاطمه سلیمانی ازندریانی، نویسنده کتاب با اشاره به این‌که نگارش دلی که نداشتی نخستین تجربه‌اش در خلق اثری عاشقانه اجتماعی پس از تجربه‌ آثار آیینی بوده‌است، گفت: پیشنهاد نگارش چنین اثری را به ناشر دادم که استقبال کرد و به تدریج شخصیت ارغوان در ذهنم شکل گرفت و از موضوع ابتدایی فاصله گرفتم. در خلق این اثر هر لحظه تصویری کلی در ذهنم بود و شخصیت‌ها را می‌ساختم و رمان را از اول تا آخر ننوشتم بلکه صحنه‌ها را می‌نوشتم و تکه‌ها را با تدوینی سخت و طولانی  که یک ماه زمان برد کنار هم گذاشتم. استفاده از شخصیت‌های متعدد عیب نیست و در ادبیات روسیه نمونه‌های زیادی دارد. همچنین استفاده از یک راوی، تعمدی و با سلیقه شخصی بوده‌ است.