بررسی ریشه روانی حمله یک زن به پسر‌بچه‌ای در حمایت از سگ ولگرد
به بهانه حمایت از حیوانات، شلوغ‌بازی نکنیم
حوالی ظهر است و تا چشم کار می‌کند، همه جا بیابانی است. زن جوان در حالی که از شدت خشم و نفرت به خود می‌لرزد، از خودروی خود پیاده می‌شود و به سمت پسر نوجوان حدودا 11، 12 ساله‌ای می‌رود که سوار بر دوچرخه و در حالی‌که چوبدستی نسبتا بلندی در دست دارد، در سمت مخالف زن حرکت می‌کند. زن به‌شدت عصبانی است و با یک حرکت تند، چوبدستی را از دست پسرک می‌قاپد. پسرک تعادل خود را از دست داده و در حالی که از ترس دوچرخه‌اش را روی زمین انداخته است، با بهت و حیرت به حرکات عصبی زن جوان نگاه می‌کند. نِی‌نِی ترس را می‌توان در چشم‌های پسرک دید. پسر نمی‌داند چه خبر است و چرا زن بر سرش فریاد می‌کشد و مواخذه‌اش می‌کند. فقط این را می‌داند که باید سکوت کند. زن عصبی، با این‌که ترس را در چشمان وحشت‌زده پسر می‌بیند اما همچنان بر سرش فریاد می‌کشد که چرا سگ‌ها را آزار می‌دهد. همراه زن جوان که دختر جوان دیگری است، با صدای بسیار بلند و جیغ مانندی به او التماس می‌کند: «خاله...گناه داره... به قرآن گناه داره... نزن.» دختر جوان با التماس از او می‌خواهد کاری به پسرک نداشته باشد. زن هربار به سمت پسر نوجوان خیز برمی‌دارد تا خشم‌اش را خالی کند، پسر نوجوان با صدای آرامی سعی می‌کند به او توضیح بدهد اما زن انگار نمی‌شنود، انگار اصلا گوشی برای شنیدن ندارد و تمام این اتفاقات در خلأیی محض و عذاب‌آور رخ می‌دهد. زن چندبار چوبدستی نازک را بالا می‌برد تا پسرک را کتک بزند اما همراهش از او می‌خواهد دست نگه‌دارد. زن لابه‌لای جیغ و دادهایش چند ناسزای رکیک هم نثار پسر کرده اما پسر مات و مبهوت سعی می‌کند هیچ حرکتی نکند. همراه زن جوان از بس جیغ زده، صدایش‌گرفته است. درهمین حین، سروکله یک موتوری پیدا می‌شود که به سمت آنها می‌آید. همراه زن جوان که به‌شدت ترسیده است، دوباره فریاد می‌کشد و پس از چند ثانیه زن سوار خودرو می‌شود و محل را ترک می‌کند. این، توصیف یک فیلم 25ثانیه‌ای بود که در آن زن جوانی به حمایت از سگ‌های ولگرد با پسر نوجوانی درگیر شد. نوعی درگیری‌که به اعتقاد پروین ناظمی، روانشناس، غیر عادی است و نباید با شهروندان این‌گونه خصمانه رفتار کرد.
افراط و تفریط و آسیب به روابط انسانی
ناظمی رفتار این زن را تاسفبار خواند و گفت: برداشت این زن از ماجرا و رفتار او در برخورد با پسر نوجوان بسیار متاسف‌کننده است. وقتی این شهروند هنوز به چشم خود ندیده که آن پسر نوجوان سگی را مورد آزار یا ضرب و شتم قرار دهد، بر چه اساس به او معترض می‌شود؟ این نوع رفتار، قصاص قبل از جنایت است. از نظر ما چنین رفتاری طبیعی و نرمال نیست. البته منظور این نیست که این خانم مشکل شخصیتی یا اختلال روانی دارد، اما مسلما رفتارش طبیعی و بهنجار نیست. ممکن است مسأله دیگری به او فشار روحی و روانی وارد کرده که چنین رفتاری از خود بروز داده و خشم‌اش را متوجه پسرنوجوان کرده است.
به گفته او، افراد همان‌قدر که حامی و طرفدار حیوانات هستند، به همان میزان نیز باید حامی کودکانی باشند که از حیوانات نیز زبان بسته‌تر هستند و باید تحت حمایت پدر و مادر و افراد جامعه باشند. ما قبل از این‌که طرفدار و حامی حیوانات باشیم، انسان هستیم و باید به اصول انسانی و اخلاقی پایبند باشیم. اصول اخلاقی یعنی این‌که ابتدا من از آن پسر سؤال کنم که آیا با چوبدستی‌اش به سگی آزار رسانده است یا نه؟ از او توضیح بخواهم اما وقتی به فرد مقابل حمله می‌شود، این مصداق حالت افراط و تفریط است. کودکان و نوجوانان آینده‌سازان این کشور هستند و باید همواره به آنان توجه داشت و براساس اصول انسانی و اخلاقی رفتار کرد، حتی اگر رفتار او غلط باشد. ما قرار نیست قبل از وقوع یک اتفاق، دیگران را محکوم کنیم. رفتار این خانم در قبال آن پسربچه به قدری نابهنجار است که خانواده نوجوان به‌راحتی می‌توانند شکایت کنند، زیرا رفتار او به‌شدت آسیب‌زننده است و آینده او را دچار مخاطره می‌کند.
او در پاسخ به این سوال‌که چه فاکتورهای رفتاری این زن باعث آسیب روحی احتمالی در این نوجوان می‌شود، ادامه داد: مهم‌ترین دوران زندگی هر فردی، دوران کودکی و نوجوانی اوست. به همین دلیل، هر برخورد تحقیرآمیز و رفتار غلطی روی روحیه او تاثیر منفی خواهد داشت. این کودک حتی ممکن است دچار ترس‌های متعدد شود و در بزرگسالی نیز توان دفاع از حق خود را نداشته باشد، این در حالی است که رفتار ما با فرزندان‌مان باید به‌گونه‌ای باشد که بیاموزند در هر شرایطی از حق خود دفاع کنند. وقتی کودک ترسی را تجربه کند، این ترس و وحشت وارد ناخودآگاه او شده و در جا و مکانی که باید برخورد لازم را انجام دهد، قادر به انجام آن نیست و همین مسأله به او ضربه می‌زند.
ناظمی در ادامه توضیحاتش، خود را حامی و طرفدار حیوانات اعلام کرد و گفت: من خودم به حیوانات بسیار علاقه‌مند هستم اما این افراط در رفتار ممکن است آینده درخشان احتمالی کودک را تحت تاثیر منفی خود قرار دهد. باید با هر مسأله و موضوعی به تناسب رفتار کرد. متاسفانه فضای مجازی، مسائل را بزرگنمایی می‌کند. هم افراد دارای مشکل روانی در جامعه وجود دارند که حیوانات و انسان‌ها را آزار می‌دهند و هم افرادی که حقوق انسان‌ها و حیوانات را به‌خوبی رعایت می‌کنند. شلوغ‌بازی در قضیه حمایت از حیوانات، آسیب‌زننده است و باید منطق را جایگزین افراط و تفریط کرد.
این روانشناس با این توضیح که معدوم‌کردن برخی حیوانات هر فردی را غمگین می‌کند، ادامه داد: برای مدیریت این موضوع مسئولان باید اقداماتی انجام دهند که به بروز این‌گونه مسائل ختم نشود. به‌طور مثال مکانی را تعبیه کرده و این حیوانات را در آن نقطه متمرکز کنند تا وارد محیط زندگی و زیست انسان‌ها نشوند. در قبال این‌گونه موضوعات نه لازم است شلوغ‌بازی کرد و نه بی‌اعتنا از کنار آن رد شد. معتقدم این حیوانات در پناهگاه‌ها باید عقیم‌سازی شوند تا مانع زاد و ولد، ازدیاد و تردد آنها در سطح معابر عمومی شد. به نظرم تمام این اقدامات شدنی و قابل انجام است. در عین حال، باید به تمام مردم آموزش همگانی داد که چه مسئولیتی در قبال سلامت دیگران دارند و از رفتارهای آمیخته به افراط و تفریط بپرهیزند.
ناظمی رفتار این زن را تاسفبار خواند و گفت: برداشت این زن از ماجرا و رفتار او در برخورد با پسر نوجوان بسیار متاسف‌کننده است. وقتی این شهروند هنوز به چشم خود ندیده که آن پسر نوجوان سگی را مورد آزار یا ضرب و شتم قرار دهد، بر چه اساس به او معترض می‌شود؟ این نوع رفتار، قصاص قبل از جنایت است. از نظر ما چنین رفتاری طبیعی و نرمال نیست. البته منظور این نیست که این خانم مشکل شخصیتی یا اختلال روانی دارد، اما مسلما رفتارش طبیعی و بهنجار نیست. ممکن است مسأله دیگری به او فشار روحی و روانی وارد کرده که چنین رفتاری از خود بروز داده و خشم‌اش را متوجه پسرنوجوان کرده است.
به گفته او، افراد همان‌قدر که حامی و طرفدار حیوانات هستند، به همان میزان نیز باید حامی کودکانی باشند که از حیوانات نیز زبان بسته‌تر هستند و باید تحت حمایت پدر و مادر و افراد جامعه باشند. ما قبل از این‌که طرفدار و حامی حیوانات باشیم، انسان هستیم و باید به اصول انسانی و اخلاقی پایبند باشیم. اصول اخلاقی یعنی این‌که ابتدا من از آن پسر سؤال کنم که آیا با چوبدستی‌اش به سگی آزار رسانده است یا نه؟ از او توضیح بخواهم اما وقتی به فرد مقابل حمله می‌شود، این مصداق حالت افراط و تفریط است. کودکان و نوجوانان آینده‌سازان این کشور هستند و باید همواره به آنان توجه داشت و براساس اصول انسانی و اخلاقی رفتار کرد، حتی اگر رفتار او غلط باشد. ما قرار نیست قبل از وقوع یک اتفاق، دیگران را محکوم کنیم. رفتار این خانم در قبال آن پسربچه به قدری نابهنجار است که خانواده نوجوان به‌راحتی می‌توانند شکایت کنند، زیرا رفتار او به‌شدت آسیب‌زننده است و آینده او را دچار مخاطره می‌کند.
او در پاسخ به این سوال‌که چه فاکتورهای رفتاری این زن باعث آسیب روحی احتمالی در این نوجوان می‌شود، ادامه داد: مهم‌ترین دوران زندگی هر فردی، دوران کودکی و نوجوانی اوست. به همین دلیل، هر برخورد تحقیرآمیز و رفتار غلطی روی روحیه او تاثیر منفی خواهد داشت. این کودک حتی ممکن است دچار ترس‌های متعدد شود و در بزرگسالی نیز توان دفاع از حق خود را نداشته باشد، این در حالی است که رفتار ما با فرزندان‌مان باید به‌گونه‌ای باشد که بیاموزند در هر شرایطی از حق خود دفاع کنند. وقتی کودک ترسی را تجربه کند، این ترس و وحشت وارد ناخودآگاه او شده و در جا و مکانی که باید برخورد لازم را انجام دهد، قادر به انجام آن نیست و همین مسأله به او ضربه می‌زند.
ناظمی در ادامه توضیحاتش، خود را حامی و طرفدار حیوانات اعلام کرد و گفت: من خودم به حیوانات بسیار علاقه‌مند هستم اما این افراط در رفتار ممکن است آینده درخشان احتمالی کودک را تحت تاثیر منفی خود قرار دهد. باید با هر مسأله و موضوعی به تناسب رفتار کرد. متاسفانه فضای مجازی، مسائل را بزرگنمایی می‌کند. هم افراد دارای مشکل روانی در جامعه وجود دارند که حیوانات و انسان‌ها را آزار می‌دهند و هم افرادی که حقوق انسان‌ها و حیوانات را به‌خوبی رعایت می‌کنند. شلوغ‌بازی در قضیه حمایت از حیوانات، آسیب‌زننده است و باید منطق را جایگزین افراط و تفریط کرد.
این روانشناس با این توضیح که معدوم‌کردن برخی حیوانات هر فردی را غمگین می‌کند، ادامه داد: برای مدیریت این موضوع مسئولان باید اقداماتی انجام دهند که به بروز این‌گونه مسائل ختم نشود. به‌طور مثال مکانی را تعبیه کرده و این حیوانات را در آن نقطه متمرکز کنند تا وارد محیط زندگی و زیست انسان‌ها نشوند. در قبال این‌گونه موضوعات نه لازم است شلوغ‌بازی کرد و نه بی‌اعتنا از کنار آن رد شد. معتقدم این حیوانات در پناهگاه‌ها باید عقیم‌سازی شوند تا مانع زاد و ولد، ازدیاد و تردد آنها در سطح معابر عمومی شد. به نظرم تمام این اقدامات شدنی و قابل انجام است. در عین حال، باید به تمام مردم آموزش همگانی داد که چه مسئولیتی در قبال سلامت دیگران دارند و از رفتارهای آمیخته به افراط و تفریط بپرهیزند.