اتفاق آن ظهر خونین و ماهیت آن به لحاظ پیچیدگی و شرایط فوق احساسی و منحصر به‌فرد بودن در عمق فاجعه، در گذر زمان دستخوش داستان‌سرایی‌ها و خیالپردازی‌های بی‌شماری قرار گرفته‌است. از این‌رو حال که بیش از هزار سال با آن رویداد فاصله داریم، برای دانستن آنچه «واقعی و متقن» است نیاز به منبعی موثق و مورد‌اطمینان است که به شناخت ما از اصل و فرع آن حماسه و آدم‌هایش کمک کند. در سال‌های اخیر برخی نویسندگان و پژوهشگران تلاش کردند تا با تدوین کتاب‌های معتبر در این زمینه، شناخت ما را واقعی‌تر و عینی‌تر کنند. گاه این پژوهش‌ها در بازنویسی رنگ و بوی هنری‌تر به خود گرفته و نویسنده قلمش را هنرمندانه‌تر به خدمت گرفته و گاه اثر پژوهشی به ساختار پژوهشی خود وفادار‌مانده و بی‌هیچ کم و زیادی به روایت تام و تمام پرداخته‌است. 
«شهادت‌نامه حسین و شهیدان کربلا» از این قسم است. یک اثر پژوهشی که نویسنده آن با استفاده از منابع دست‌اول موجود به روایت واقعه عاشورا پرداخته‌است. نویسنده این اثر محمدهادی زاهدی، پژوهشگری است که این‌بار قلم گیرا و جذابش را در خدمت حسین‌بن‌علی(ع) قرار داده‌است و با بررسی مقاتل معتبر قبل از قرن چهارم درباره این حماسه، زمینه‌های آن، آدم‌های درگیر در آن و کمی پس از قیام و سرنوشت بازماندگان عاشورا، متن پژوهشی شسته‌رفته‌ در حجمی قابل قبول و خواندنی در اختیار مخاطب قرار داده‌ است. 
شهادت‌نامه امام‌حسین(ع) با آغاز ماجرای اعلام ولیعهدی یزید آغاز می‌شود، با جریان مخالفت‌های عوام و خواص ادامه می‌یابد، با ماجرای مسلم بن عقیل رنگ خون به خود می‌گیرد و همراه با کاروان امام‌حسین از مکه تا کربلا پیش می‌آید، با قهرمانان کربلا یک به یک قصه می‌گوید و با حماسه زینبی به اوج می‌رسد و با بیان سرنوشت یزید به پایان می‌رسد. 
یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های این کتاب، پاسخ آن به سؤالات پر تکرار و شبهاتی است که درباره این مسأله وجود دارد. در این کتاب هر جا که لازم بوده به‌صورت استدلالی یا ارائه اسناد تاریخی به سؤالات احتمالی مخاطبانش پاسخ داده‌است. شهادت‌نامه در کمتر از 250 صفحه رقعی، هرآنچه درباره قهرمانان و آدم‌ها و وقایع عاشوراست، به صفحه کاغذ جاری کرده و این جامعیت در عین اختصار، علاوه بر مخاطب عام، برای وعاظ و مداحین اهل‌بیت(ع) نیز می‌تواند قابل توجه و مفید باشد.

عطیه هراتی مطلق - خبرنگار