نوآوری؛ رقیب و رفیق هر شغل
این روزها جوانان و نوجوانان دوست دارند که کارآفرین باشند و روی پای خودشان بایستند. کارآفرینی یعنی این‌که من بتوانم یک کاری را انجام بدهم. این مدل کارآفرینی سن دقیقی ندارد، نوجوان اگر مسئولیت پذیرفت و کاری را شروع کرد یعنی در حیطه کارآفرینی قرار دارد. اما بعضی بچه‌ها توقع دارند هم مستقل بشوند و کار خودشان را داشته باشند هم مثل قبل وقت‌شان آزاد باشد و بتوانند استراحت و تفریح کنند. البته که کار کردن با استراحت تناقض ندارد، با برنامه‌ریزی می‌شود به همه‌شان رسید اما کار کردن زحمت دارد، عرق ریختن دارد و شاید یکی از بزرگ‌ترین مشکلات بچه‌ها که باعث می‌شود وارد حوزه اشتغال نشوند، این توقع‌هاست.
بچه‌ها برای این‌که تصمیم بگیرند در چه حوزه‌ای کسب و کارشان را شروع کنند، می‌توانند در اینترنت جست‌وجو کنند و ۲۰هزار شغل و کاری را که در حال حاضر در جامعه رواج دارد از نظر بگذرانند. این عدد سه چهار سال پیش ۵۰ هزار بود، پیشرفت علم بعضی شغل‌هارا نابود کرده و چیز دیگری را جایگزین‌شان قرار داده. مثلا قبلا برای محاسبه ریاضیات چرتکه می‌ساختند. جلوتر که آمدیم آن شغل نابود شد و به جایش ماشین‌حساب ساختند و حالا هم خریدارهای ماشین‌حساب رو به کمی می‌روند چون روی گوشی‌های همه‌مان یک ماشین‌حساب به‌صورت خودکار وجود دارد. بزرگ‌ترین رقیب هر شغل نوآوری است. شغلی که این رقیب را نداشته باشد محکوم به فناست و مشاغل تا زمانی که قابلیت تغییر و هم‌راستا شدن با معیارهای هر دوره را دارند، ماندگارند. توصیه من برای نوجوانان همیشه کارآفرینی است. شما حتی اگر در جایگاه کارمندی خودت چیزی جدید خلق و اضافه کنی، کارآفرینی و پله‌های ترقی و بهره‌وری را زودتر از بقیه طی می‌کنی. حالا که اسم کارآفرینی را آوردیم و این‌همه بچه‌هارا به حرکت در این مسیر تشویق کردیم، ممکن است سؤال پیش بیاید که چطور بدون حمایت می‌شود کارآفرین شد؟
حقیقتا کلمه حمایت در این حوزه اشتباه است. برای کارآفرینی باید اول از همه به خودت تکیه کنی. زمانی که به آدم‌ها ثابت کنی من می‌توانم کار کنم، می‌توانم پول را سلامت و اندازه به مقصد برسانم و تازه یک سودی هم رویش داشته باشم، آدم‌ها خودشان به سمتت می‌آیند، رویت حساب باز می‌کنند و یک‌جا هم اگر کمک نیاز داشتی، دستت را از سرِ اعتماد می‌گیرند. کارآفرین بودن مهم و تاکید شده است. اگر روزی هر آدم 10 قسمت باشد، 9 قسمت از آن در شغل آزاد و یک قسمت آن در اجیر شدن و کارمندی است.
علیرضا یونچی - داور برنامه میدون
حقیقتا کلمه حمایت در این حوزه اشتباه است. برای کارآفرینی باید اول از همه به خودت تکیه کنی. زمانی که به آدم‌ها ثابت کنی من می‌توانم کار کنم، می‌توانم پول را سلامت و اندازه به مقصد برسانم و تازه یک سودی هم رویش داشته باشم، آدم‌ها خودشان به سمتت می‌آیند، رویت حساب باز می‌کنند و یک‌جا هم اگر کمک نیاز داشتی، دستت را از سرِ اعتماد می‌گیرند. کارآفرین بودن مهم و تاکید شده است. اگر روزی هر آدم 10 قسمت باشد، 9 قسمت از آن در شغل آزاد و یک قسمت آن در اجیر شدن و کارمندی است.
علیرضا یونچی - داور برنامه میدون