بی‌توجهی به من اما چطور اتفاق می‌افتد؟ در بیشتر مواقع او برای به‌دست آوردن رضایت اطرافیانش، آرزوها و خواسته‌هایش را فدا می‌کند تا نه لبخند به روی لب خودش که لبخند به روی لب دیگران بیاورد. مسأله این است که او نمی‌داند برای به‌دست آوردن رضایت دیگران نباید خودش را فدا کند. این فدا کردن می‌تواند آرزوهای فرد، بی‌توجهی به هنرها و استعدادهایش، شغلش یا این حتی زمان او باشد. به‌دست آوردن رضایت موقتی دیگران ارزش رضایت همیشگی او را ندارد، چرا که هر فرد در صورتی می‌تواند احساس خوشبختی کند که خودش خوشحال باشد؛ به اضافه این‌که افراد باید بدانند که خوشحال کردن دیگران درصورتی امکان‌پذیر است که فرد خودش هم از خود احساس رضایت و خرسندی داشته باشد.