السیسی در پی ریاست‌جمهوری مادام‌العمر
رودریگو دوترته رئیس‌جمهور فیلیپین مانند همیشه خبری جنجالی داد و اعلام كرد نام این كشور به ماهارلیكا تغییر خواهد كرد و دقیقا مشابه چنین اتفاقی در مصر نیز جریان دارد و به‌زودی این پرجمعیت‌ترین كشور جهان عرب، كشور سیسی نامیده خواهد شد، حداقل به‌صورت غیررسمی! زیرا پارلمان مصر روز پنجشنبه تغییر قانون اساسی را كلید زد و 485 نماینده از 596 نماینده به درخواست دولت به نفع تغییر اصل 140 رای دادند. بر این اساس عبدالفتاح السیسی می‌تواند تا كهنسالی بر مسند ریاست جمهوری باقی بماند.
ژنرال سیسی اولین‌بار سال 2014 و پس از كودتا علیه محمد مرسی، رئیس‌جمهور عضو اخوان‌المسلمین به قدرت رسید و سال 2018 با كسب نزدیك به 600 میلیون رای برای بار دوم به ریاست‌جمهوری برگزیده شد. طبق قانون اساسی مصر هر رئیس‌جمهور حداكثر برای دو دوره متوالی انتخاب می‌شود.
اما با تغییرات اخیر سیسی خواهد توانست پس از پایان دوره فعلی یعنی در سال 2022 (انگار كه برای نخستین‌بار) كاندیدا شده و شش سال در قدرت بماند و سپس در سال 2028 برای بار دوم كاندیدا شده و تا سال 2034 بر مصر حكومت كند و تازه در 80 سالگی از قدرت كنار برود. البته ریاست‌جمهوری مادام‌العمر در مصر سابقه دارد و غیر از محمد مرسی همه روسای جمهور مادام‌العمر بوده‌اند.
گرچه روند تصویب قطعی این قانون در كمیسیون مربوط 60 روز به طول خواهد انجامید و سپس به همه‌پرسی گذاشته خواهد شد، اما همه این روند نوعی نمایش است. سیسی در تابستان امسال با حمایت عربستان سعودی دولتی خواهد داشت كه به نظامیان قدرت بیشتری خواهد داد.
البته اكنون نیز تشكیلات امنیتی قدرتی مخفی در كرانه نیل به حساب می‌آید و سیسی به كمك همكاران سابق نظامی خود نه تنها در عرصه سیاست بلكه در جنگ علیه تروریست‌های شبه جزیره سینا و مناطق مرزی با لیبی اقدامات زیادی انجام داده و این دخالت‌ها و حضور نظامیان در عرصه‌های اقتصادی نیز بسیار گسترده است.
ارتش تقریبا در همه پروژه‌ها سهم دارد و ژنرال‌های سابق همه پست‌های كلیدی را به خود اختصاص داده‌اند. ارتش مصر دولتی در دولت محسوب می‌شود و از زمان آغاز كار سیسی تعداد این پروژه‌ها افزایش یافته و دولت و نظامیان از آن سودهای سرشار می‌برند. پروژه قاهره جدید كه در نزدیكی قاهره 25 میلیونی فعلی اجرا می‌شود در واقع با كمك‌های چین و مشاركت ارتش و نظامیان كلید خورده است و بزرگ‌ترین پروژه شهرسازی قاره آفریقا محسوب می‌شود. پروژه هفت میلیارد یورویی گسترش كانال سوئز نیز از جمله همین طرح‌ها به‌شمار می‌آید.
اما مردم عادی و فقیر مصر یعنی 35 درصد از جمعیت هر لحظه در حال افزایش این كشور كه زیر خط فقر و با درآمد متوسط ماهانه 45دلار زندگی می‌كنند یا كسانی كه با رژیم مصر سر سازگاری ندارند، از این پروژه‌های بزرگ بهره‌ای نمی‌برند. در حال حاضر شمار زندانیان سیاسی در مصر بالغ بر 60 هزار نفر می‌شود.
و جالب آن كه این همه سركوب و جنایت با سكوت واشنگتن روبه‌رو شده و مایك پمپئو، وزیر خارجه آمریكا در سخنرانی اش كه ژانویه امسال در مصر و خطاب به جهان اسلام صورت گرفت بدون آن كه به سیاست‌های سركوبگرانه قاهره اشاره كند، فقط ایران را مورد حمله قرار داد و اگرچه امانوئل مكرون رئیس‌جمهور فرانسه از وضعیت نگران‌كننده حقوق بشر در مصر و كمبود آزادی‌های مدنی در این كشور شكایت می‌كند، اما پاریس یكی از مهم‌ترین تامین‌كنندگان اسلحه برای تشكیلات امنیتی سركوبگر دولت قاهره به‌شمار می‌آید.
از قرار معلوم كشورهای اروپایی و غربی به دلیل همكاری‌های تنگاتنگ سیسی با اسرائیل در عرصه‌های امنیتی و كمك به اروپا در كاهش شمار پناهجویان در دریای مدیترانه، از او حمایت كرده و به نقض حقوق بشر در مصر اهمیتی نمی‌دهند. مصر در كنفرانس امنیتی مونیخ نیز حضوری فعال داشت و آمریكا و اروپا می‌دانند كه در صورت رویگردانی از قاهره، بلافاصله شاهد آن خواهند بود كه پكن وارد میدان شده و از مصر یك شریك اقتصادی پرسود برای خود بسازد.
منبع: اشپیگل آنلاین