من یك روشنفكرم
در میان كتاب‌های قاچاق، دسته‌ای از آثار هستند كه صرفا به دلیل محبوبیت در میان خوانندگان و پرفروش بودن قاچاق شده‌اند. نكته قابل توجه درباره این دسته از كتاب‌ها آن است كه تك تك آنها را می‌توان از كتابفروشی‌های معتبر و از ناشران خریداری كرد و خواند. این كتاب‌ها نه چاپشان تمام شده، نه ممیزی شده‌اند و نه كمیاب و نایاب هستند، اما كمی ارزان‌تر در بساط قاچاقچیان می‌توان پیدایشان كرد ولو با كیفیت پایین‌تر و در مواردی با همان كیفیت اصلی. از این دسته كتاب‌ها می‌توان به صد سال تنهایی گابریل گارسیا ماركز اشاره كرد كه هنوز و همچنان پرفروش است و اصلا خواندن این كتاب برای خیلی‌ها به معنای راه یافتن به جرگه فرهیختگان گرامی است و نشانه و دلیل روشنفكری و ادب دوستی!
احتمالا به خاطر دارید وقتی مرحوم ماركز، جهان فانی را وداع گفت ما ایرانی‌ها خیلی بیشتر از كلمبیایی‌ها و حتی لاتین‌زبان‌ها به سوگ نشستیم و از این خسران چنان نالیدیم كه تبدیل به سوژه شدیم و طنزها برای خودمان نوشتیم و كشیدیم.
قصه كتاب‌های محبوب به صدسال تنهایی ماركز و آثار آلبرت كامو و فرانتس كافكا ختم نمی‌شود؛ یك رمان ساده و نوجوانانه درباره تاریخ فلسفه هم می‌تواند چنان محبوب شود كه سر از بازار قاچاق در بیاورد. به همین دلیل ساده است كه با وجود چند ترجمه متفاوت از كتاب دنیای سوفی و انتشار آن توسط چند ناشر، این كتاب هم به فهرست قاچاقچیان راه پیدا كرده است.
اصلا چرا راه دور برویم، كتاب
«من او» نوشته رضا امیرخانی هم در میان كتاب‌های قاچاق دیده می‌شود، چون كتابخوان‌ها و آدم‌های اهل مطالعه درباره‌اش حرف می‌زنند یا مثلا كتاب ملت عشق كه در بازار كتاب ایرانی حسابی طرفدار پیدا كرد و آنقدر خوب فروخت كه قاچاقچیان نتوانستند از سود سرشار فروش این كتاب بگذرند.