زبان ایتالیایی بسیار دلنشین است و دوست‌داشتنی، زبانم را تقویت کردم و به مدرسه معماری ونیز رفتم که بهترین معلم‌های معماری ایتالیا و اروپای جنوبی و مرکزی را داشت که کلاس‌ها، 4نفر نهایت 40دانشجو می‌پذیرفتند. به همین خاطر ونیز رفتم در یک کلاس مثل میلان یا رم. به‌جای آن 250تا دانشجو حضور داشتند که کلاس‌هاشان دیگر درس و تدریس نبود بلکه فقط سخنرانی بود.  برای دریافت سخن معلم‌ها روی پروژه‌ها گفت‌وگو و بحث می‌کردیم که من به معلم امان نمی‌دادم برای این که بتوانم با معلم دیالوگ کنم و با توجه به طیف گسترده واژگانی که به کار می‌برد من به کمال آن واژگان را نمی‌دانستم و به همین خاطر خیلی کوشش کردم زیرا گفت‌وگو با معلم درباره سوژه‌ای که معلم 40 و 50 سال سابقه پژوهش و کار اجرایی و طراحی و... دارد کار ساده‌ای نیست. و البته من هم تلاش می‌کردم...