این صدای انقلاب اسلامی است
چند روز پس از ورود امام به ایران، یكی دو نفر از كاركنان رادیو به امام خبر داده بودند ما می‌توانیم آنتن را در اختیار شما قرار بدهیم، منتها یكی از آقایان را برای سخن گفتن معرفی كنید. امام گفته بودند: آشیخ فضل‌ا... برود. حاج‌آقا می‌گفتند: دور رادیو را گاردی‌ها گرفته بودند و ما را با شمع از كانال‌هایی كه سیم‌های تلفن رد می‌شد، به طرف رادیو بردند و میكروفن را جلوی ما گذاشتند و حاج‌آقا سریع چیزی نوشتند و فی‌البداهه خواندند: «بسم‌ا... الرحمن الرحیم. این صدای انقلاب اسلامی است!» می‌گفتند: مجاهدین، چریك‌های فدایی خلق و بقیه اطلاعیه پشت اطلاعیه می‌دادند كه در رادیو خوانده شود، اما من گفتم: حالا صبر كنید ببینیم چه می‌شود... و هیچ‌كدام را نمی‌خوانند.
این صحنه‌ای را كه تلویزیون از ایشان پخش می‌كند بازسازی شده است، ولی در اصل آن‌موقع نه دوربین و نه امكان ضبط بود. حاج‌آقا می‌گفتند: آن موقع چون از كانال‌ها عبور كردیم، عمامه من كثیف شده بود. گاردی‌ها گیج شده بودند كه چه خبر است و به آنها گفته بودند: صدا دارد از جام‌جم پخش می‌شود و آنها نفهمیده بودند از همین میدان ارك پخش شده است.
این صحنه‌ای را كه تلویزیون از ایشان پخش می‌كند بازسازی شده است، ولی در اصل آن‌موقع نه دوربین و نه امكان ضبط بود. حاج‌آقا می‌گفتند: آن موقع چون از كانال‌ها عبور كردیم، عمامه من كثیف شده بود. گاردی‌ها گیج شده بودند كه چه خبر است و به آنها گفته بودند: صدا دارد از جام‌جم پخش می‌شود و آنها نفهمیده بودند از همین میدان ارك پخش شده است.