ماجرای جشنی که روبه‌فراموشی است در یک مستند
مستند «کاکُل» درباره یک جشن آیینی در خراسان‌جنوبی است که مردم محلی آن را در برخی زمین‌های کشاورزی خاص برگزار می‌کنند. هادی ثابت شوکت‌آبادی، کارگردان مستند کاکل که در قالب ششمین جشنواره تلویزیونی مستند از شبکه مستند روی آنتن رفت، درباره فیلم خود گفت: مستند کاکل درباره یک جشن و آیین رو به فراموشی در منطقه خراسان جنوبی است و با ساخت این فیلم سعی کردم این آیین باستانی را برای نسل‌های بعد به ثبت برسانم. البته باید اشاره کنم که این جشن علاوه‌بر این‌که یک آیین باستانی است، نوعی گردهمایی مردمی برای کمک کردن به همدیگر و مهربانی نیز هست.
وی جزئیات بیشتری از جشن کاکل را تشریح و بیان کرد: این جشن از جمله آیین‌های مربوط به کشاورزی است که مردم به شکرانه لطف الهی در زمان برداشت گندم برپا می‌کنند. عبارت کاکل به معنای بخشی از زمین کشاورزی است که نسبت به بخش‌های دیگر برجستگی بیشتری داشته و بوته‌های گندم آن دارای ارتفاع بیشتر، مقاوم‌تر و دانه‌های درشت‌تری است.
ثابت به مهر اضافه کرد: کاکل در همه زمین‌ها رخ نمی‌دهد و برخی زمین‌های خاصی آن را دارند. به همین دلیل، مردم محلی معتقدند زمینی که کاکل در آن به‌وجود می‌آید، دارای خیر و برکت خاصی است و کشاورزی که کاکل در زمینش به‌وجود آمده، باید این جشن و آیین سنتی را برگزار کند. این کارگردان درباره فرم روایی این اثر عنوان کرد: در این مستند، زندگی یک پیرمرد و پیرزن را می‌بینیم که سال‌هاست عاشقانه کنار هم زندگی می‌کنند. دغدغه آنان این است که آیا سال بعد زنده می‌مانند تا باز هم کاکل را در زمین کشاورزی‌شان ببینند؟ در این مستند زندگی آنان را مرور می‌کنیم و جشن کاکل را در زمین‌شان می‌بینیم. با این حال این دغدغه را دارند که آیا باز هم این اتفاق برای‌شان تکرار می‌شود یا خیر؟ در بخشی از فیلم می‌بینیم که پیرمرد به همسرش سفارش‌هایی می‌کند تا در نبودش چه‌کار کند.
کارگردان مستند کاکل با اشاره به روند تولید فیلمش یادآور شد: تصویربرداری فیلم به صورت مداوم نبود و در چند مرحله رخ داد. نزدیک به دو ماه درگیر تولید بودیم و تدوین و صداگذاری نزدیک به شش ماه طول کشید. این مستند را سال ۱۳۹۹ برای مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی ساختم که توانست جوایز داخلی و خارجی متعددی را کسب کند.
عوامل تولید این مستند عبارتند از: کارگردان، تهیه‌کننده و تصویربردار هادی ثابت شوکت‌آبادی، صدابردار مجتبی والی‌نژاد، تدوین، صداگذاری و اصلاح رنگ و نور حسین نارمنجی و تهیه‌شده در مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی.
ثابت به مهر اضافه کرد: کاکل در همه زمین‌ها رخ نمی‌دهد و برخی زمین‌های خاصی آن را دارند. به همین دلیل، مردم محلی معتقدند زمینی که کاکل در آن به‌وجود می‌آید، دارای خیر و برکت خاصی است و کشاورزی که کاکل در زمینش به‌وجود آمده، باید این جشن و آیین سنتی را برگزار کند. این کارگردان درباره فرم روایی این اثر عنوان کرد: در این مستند، زندگی یک پیرمرد و پیرزن را می‌بینیم که سال‌هاست عاشقانه کنار هم زندگی می‌کنند. دغدغه آنان این است که آیا سال بعد زنده می‌مانند تا باز هم کاکل را در زمین کشاورزی‌شان ببینند؟ در این مستند زندگی آنان را مرور می‌کنیم و جشن کاکل را در زمین‌شان می‌بینیم. با این حال این دغدغه را دارند که آیا باز هم این اتفاق برای‌شان تکرار می‌شود یا خیر؟ در بخشی از فیلم می‌بینیم که پیرمرد به همسرش سفارش‌هایی می‌کند تا در نبودش چه‌کار کند.
کارگردان مستند کاکل با اشاره به روند تولید فیلمش یادآور شد: تصویربرداری فیلم به صورت مداوم نبود و در چند مرحله رخ داد. نزدیک به دو ماه درگیر تولید بودیم و تدوین و صداگذاری نزدیک به شش ماه طول کشید. این مستند را سال ۱۳۹۹ برای مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی ساختم که توانست جوایز داخلی و خارجی متعددی را کسب کند.
عوامل تولید این مستند عبارتند از: کارگردان، تهیه‌کننده و تصویربردار هادی ثابت شوکت‌آبادی، صدابردار مجتبی والی‌نژاد، تدوین، صداگذاری و اصلاح رنگ و نور حسین نارمنجی و تهیه‌شده در مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی.