در آمریکا به متولدین بین سال‌های ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۰ و در ایران هم به نسل‌های دهه 70 تا 90، نسل z گفته می‌شود. اعضای این نسل کسانی هستند که سن آنها بین 6 تا ۲۴سال است و از همان سال‌های ابتدایی زندگی‌شان از طریق تلفن‌های همراه هوشمند به اینترنت دسترسی‌ داشته‌ و سبک زندگی‌شان را براساس استفاده از اینترنت تغییر داده‌اند. در واقع نسل z در هر کشوری براساس زمان در دسترس قرارگرفتن و همگانی‌شدن اینترنت تعریف می‌شود. در ایران هم این نسل در طول زمان تغییراتی از نظر ارزش‌ها و نگرش‌ها، باورها و سبک زندگی داشته است. در واقع نسل z در ایران، خواهان سبک جدیدی از زندگی است که با نسل‌های قبلی تفاوت اساسی دارد. چون این نسل توانایی دسترسی به دیدگاه‌های مختلف در شبکه‌های اجتماعی را داشته این موضوع تفکر تحلیلی آنها را توسعه داده و به عاملی الهام‌بخش برای گرایش آنها به کنشگری و تغییر تبدیل شده است. از نظر جمعیتی در رده‌های سنی نوجوان و جوان بین 10 تا 25 سال قرار دارند و در قالب خرده‌فرهنگی‌های مجازی به‌طور قابل‌توجهی کنشگری دارند. آنها میل زیادی به استفاده از شبکه‌های اجتماعی و شبکه‌سازی دارند، استفاده از رسانه‌های دیجیتال، اظهار آزادانه عقاید و احساسات، توانایی بالا در خلق و نوآوری از ویژگی‌های مهم این افراد است. نیز باور زیاد به گفت‌وگو و مذاکره برای حل مسائل جامعه، تعهد نسبتا بالا به اصول اخلاقی و منافع جمعی و واقع‌نگری را می‌توان برخی از خصوصیات نسبتا مشترک این نسل دانست.