پژوهش‌ها نیز نشان داده کودکان، بزرگسالانی را که با آنها بازی می‌کنند و همراه آنها به جست‌و‌خیز می‌پردازند بیشتر از دیگران دوست دارند. این نکته ثابت می‌کند که بازی برای کودکان تا چه اندازه مهم است. ولی همبازی شدن با بچه‌ها قلق‌های خاصی دارد که اگر رعایت نشود به کودکان لذت کافی را نمی‌دهد.  بازی اساسا با هدف کسب لذت، سرگرم شدن و تخلیه انرژی انجام می‌شود. پس کودک باید مشغول بازی‌هایی شود که به آنها علاقه‌مند است. به این شکل کودکان در دنیای بازی غرق می‌شوند و از آن لذت می‌برند. حالا فرض کنید پدر و مادر یا یکی از اقوام که همبازی کودکان است آنها را وادار به انجام بازی خاصی کند. معلوم است که چه می‌شود؛ کودک یا تن به بازی نمی‌دهد یا اگر مجبور شود از آن لذت نمی‌برد و نسبت به افرادی که با وی چنین کرده‌اند هم حس بدی پیدا می‌کند. بازی چون برای کسب لذت انجام می‌شود باید به‌طور کامل از اضطراب و ترس به دور باشد، چون هرگونه اضطرابی که به کودک وارد شود مثل برخورد خشن فرد بزرگسال، برای او دغدغه می‌شود. پس اگر می‌خواهید همبازی کودکان باشید به‌هیچ‌وجه از خشونت استفاده نکنید بلکه رفتاری ملایم، دوستانه و صبورانه داشته باشید.