بی‌نام پدر
«بی نام پدر» داستان زندگی یکی از بدنام‌ترین و فاسدترین تیمسارهای رژیم شاهنشاهی است. کسی که عامل مستقیم انگلیس، موسس انجمن بهاییت، عامل سرکوب کردها و قاچاق مواد مخدر در سراسر ایران است.
یکی از شخصیت‌های کتاب، او را «یک اژدها » می‌داند و شخصیتی دیگر او را فاسق و کافر معرفی می کند. داستان رمان بی نام پدر در دو برهه زمانی و در سه خط داستانی در هم‌تنیده روایت می‌شود. ابتدا داستان تیمسار که برای سرکوبی غائله کردها به کردستان فرستاده شده و ماجرای ازدواجش با دختری کرد روایت می‌شود. در ادامه داستان ماجرای فرزندش که از وجود تیمسار بی‌خبر است روایت می‌شود و این روایت‌ها در نقطه‌ای طلایی به هم می‌رسد و مخاطب را شگفت‌زده می‌کند. بی‌نام پدر از تاریخ جان می‌گیرد. از شاهنامه به عنوان تاریخ اسطوره‌ای ایران و از حادثه کردستان و مهاباد به عنوان بخشی اثرگذار و مهم در تاریخ معاصر وام می‌گیرد و همین پیوندهای عمیق و دقیق است که کمک می‌کند بی‌نام پدر قوت بگیرد. اسطوره به دلیل ارجاعات معنوی و معرفتی، می‌تواند ظرفیت‌های زیادی را در اختیار داستان‌نویسان قرار دهد، به‌گونه‌ای که نویسنده می‌تواند به کمک زبان نمادین و اثرگذار اسطوره، دغدغه و داستان امروز جامعه را بیان کند. این قدرت استفاده از کهن‌الگوهاست که ظرفیت بیکران را در ادبیات برای نشان‌دادن تحولات اجتماعی و حتی سیاسی ایجاد می‌کند. کتاب را میثم موسویان نوشته و انتشارات جمکران آن را به بازار عرضه کرده است.