کتابی برای پاسخگویی به شبهات حجاب
حجاب به عنوان یکی از احکام ضروری دین مبین اسلام، همیشه مورد هجوم شبهات دشمنان بوده‌است. زیرا حجاب و پوشش اسلامی به واقع، عیار سنجش میزان تدین مردم یک جامعه به شمار می‌آید و هرچه التزام عملی زنان به حجاب بیشتر باشد، بیانگر عفاف و خویشتنداری بیشتر آنها و نیز بیانگر غیرت و دغدغه‌مندی بیشتر مردان آن جامعه‌است.
از این رو دشمنان اسلام با القای شبهات، به دنبال آن هستند تا ضرورت، فواید و کارآمدی حجاب را در ذهن زنان و مردان زیر سؤال ببرند تا بتوانند در التزام عملی آنها به حجاب اسلامی خلل وارد کنند. لذا بسیار حائز اهمیت است که ضمن تبیین درست مسأله حجاب و ضرورت‌های آن، به پاسخگویی شبهات نیز پرداخته شود. شبهه، سخن باطلی است که خود را شبیه حق می‌نمایاند و شناخت حق از باطل را دشوار و فرد را در گرداب شک و تردید گرفتار مى‌کند. شبهه، آفتی است که ریشه باورها و اعتقادات را می‌خشکاند. پس ضروری است هرگاه شبهه‌ای برایمان حاصل شد، سریعا در یافتن پاسخ آن بکوشیم و خود را از چنگ این آفت رها کنیم. در این کتاب به برخی شبهات پیرامون موضوع حجاب، با رویکردی برون دینی و عقلانی پرداخته شده‌است.
در بسیاری از نوشته‌های مربوط به شبهات حجاب، پاسخ‌های درون دینی داده شده و حال آن‌که رویکرد اصلی بسیاری از شبهات، برون دینی و با تحلیل عقلانی و اجتماعی است؛ لذا اگر چه اساس مسأله حجاب، بر تعبد و تسلیم بودن در برابر خداوند استوار است اما پاسخ‌های عقلانی و با رویکرد برون دینی را نیز می‌طلبد. از این رو در این نوشتار تلاش شده‌است پاسخ‌های برون دینی و عقلانی نسبت به شبهات ارائه شود. کتاب شبهات حجاب نوشته محمدحسین ملامیرزایی، به شبهات مهم و مطرح در سطح جامعه با نگاهی جامع و رویکردی برون دینی، عقلانی و کاملا دقیق و منطقی، بدون حواشی و اضافات، با ادبیاتی روان و جوان‌پسند می‌پردازد. در بخشی از این کتاب می‌خوانیم: اول: زنان، از لحاظ ظاهری با هم تفاوت‌های زیادی دارند. اگر قرار باشد در قانون حجاب، میزان پوشش، متناسب با هر فرد در نظر گرفته شود، لازمه‌اش آن است که به تعداد تک تک زنان، قانونی مستقل برای کیفیت پوشش وجود داشته‌باشد که چنین چیزی نه شدنی است و نه مفید. زیرا تعدد قوانین و سختی تطبیق وضعیت هر فرد با قوانین، موجب سختی در تشخیص و عسر و حرج مکلفین شده و راهی برای ولنگاری قانون گریزان نیز فراهم می‌شود. زیرا اثبات آن که او برخلاف قانون متناسب خودش رفتار می‌کند، کاری سخت و دشوار است و باید نهادی تاسیس شود تا به تعیین قانون هر فرد بپردازد که هم از لحاظ عقلایی و هم از لحاظ اجرایی مقدور و عملی نیست.
بنابراین قانون باید به صورت یک دستور کلی باشد تا بتواند غرض مورد نظر از وضع قانون را در تمامی افراد چه زیبا، چه نازیبا تأمین کند. قانون حجاب، بر پوشش تمامی بدن زن تعلق گرفته و رخصت در صورت و دو دست با وجود زیبا بودن آنها، از باب دفع عسر و حرج برای زنان در تعاملات اجتماعی است و از سوی دیگر به عفاف رفتاری زنان و عفاف بینایی مردان نیز امر شده‌است. دوم: زیباِی و جذابیت امری نسبی و سلیقه‌ای است. ممکن است زنی ولو به ظاهر ساده و بدون برازند‌گی‌های خاص، برای فردی، ایده‌آل و مطلوب باشد و همان زن برای دیگری هیچ جاذبه‌ای نداشته‌باشد. لذا صرف نداشتن جذابیت نزد گروهی، نمی‌توان گفت او هیچ خواستاری ندارد و موجب التذاذ و التهاب غریزی گروه دیگری نمی‌شود. شاهد بر این مدعا آن است که بسیاری از همین‌هایی که می‌گویند زیبایی خاصی ندارند، خواستگاری می‌شوند، ازدواج می‌کنند.
در بسیاری از نوشته‌های مربوط به شبهات حجاب، پاسخ‌های درون دینی داده شده و حال آن‌که رویکرد اصلی بسیاری از شبهات، برون دینی و با تحلیل عقلانی و اجتماعی است؛ لذا اگر چه اساس مسأله حجاب، بر تعبد و تسلیم بودن در برابر خداوند استوار است اما پاسخ‌های عقلانی و با رویکرد برون دینی را نیز می‌طلبد. از این رو در این نوشتار تلاش شده‌است پاسخ‌های برون دینی و عقلانی نسبت به شبهات ارائه شود. کتاب شبهات حجاب نوشته محمدحسین ملامیرزایی، به شبهات مهم و مطرح در سطح جامعه با نگاهی جامع و رویکردی برون دینی، عقلانی و کاملا دقیق و منطقی، بدون حواشی و اضافات، با ادبیاتی روان و جوان‌پسند می‌پردازد. در بخشی از این کتاب می‌خوانیم: اول: زنان، از لحاظ ظاهری با هم تفاوت‌های زیادی دارند. اگر قرار باشد در قانون حجاب، میزان پوشش، متناسب با هر فرد در نظر گرفته شود، لازمه‌اش آن است که به تعداد تک تک زنان، قانونی مستقل برای کیفیت پوشش وجود داشته‌باشد که چنین چیزی نه شدنی است و نه مفید. زیرا تعدد قوانین و سختی تطبیق وضعیت هر فرد با قوانین، موجب سختی در تشخیص و عسر و حرج مکلفین شده و راهی برای ولنگاری قانون گریزان نیز فراهم می‌شود. زیرا اثبات آن که او برخلاف قانون متناسب خودش رفتار می‌کند، کاری سخت و دشوار است و باید نهادی تاسیس شود تا به تعیین قانون هر فرد بپردازد که هم از لحاظ عقلایی و هم از لحاظ اجرایی مقدور و عملی نیست.
بنابراین قانون باید به صورت یک دستور کلی باشد تا بتواند غرض مورد نظر از وضع قانون را در تمامی افراد چه زیبا، چه نازیبا تأمین کند. قانون حجاب، بر پوشش تمامی بدن زن تعلق گرفته و رخصت در صورت و دو دست با وجود زیبا بودن آنها، از باب دفع عسر و حرج برای زنان در تعاملات اجتماعی است و از سوی دیگر به عفاف رفتاری زنان و عفاف بینایی مردان نیز امر شده‌است. دوم: زیباِی و جذابیت امری نسبی و سلیقه‌ای است. ممکن است زنی ولو به ظاهر ساده و بدون برازند‌گی‌های خاص، برای فردی، ایده‌آل و مطلوب باشد و همان زن برای دیگری هیچ جاذبه‌ای نداشته‌باشد. لذا صرف نداشتن جذابیت نزد گروهی، نمی‌توان گفت او هیچ خواستاری ندارد و موجب التذاذ و التهاب غریزی گروه دیگری نمی‌شود. شاهد بر این مدعا آن است که بسیاری از همین‌هایی که می‌گویند زیبایی خاصی ندارند، خواستگاری می‌شوند، ازدواج می‌کنند.
امیر علوی - خبرنگار چاردیواری