تحقیقات کمی نشان داده‌‌اند که ممکن است علائم بیش‌فعالی درنوزادان هم مشاهده شود‌ اما معمولا تا زمانی که کودک بزرگ‌‌تر نشود، نمی‌‌توان به طور قطعی بیش‌فعالی را تشخیص داد یا آن را درمان کرد.دوران نوزادی دربین اکثرمردم معمولا تا یک‌سالگی تلقی می‌شود‌ ولی این دوره در حقیقت از زمان تولد تا پایان یک‌ماهگی فرد است.این دوران در زندگی هرشخصی بسیار مهم بوده و یکی از مراحل اساسی رشد محسوب می‌شود و در این دوره نوزاد سعی می‌کند درزمینه رفتاری و جسمی با محیط بیرون، خود را مطابقت دهد. ممکن است نوزاد بیش‌فعال با تحریک‌پذیری، بی‌قراری، توجه پراکنده و اختلال خواب دست و پنجه نرم کند. فعالیت زیاد وپرخاشگری نیز از علائم دیگراین نوزادان محسوب می‌‌شود.کودکان مبتلابهADHDاغلب درتوجه کردن مشکل‌دارند.نوزاد بیش‌فعال اغلب با تحریک‌پذیری و بی‌قراری قابل شناسایی است. نوزادان بیش‌فعال ممکن است در حفظ توجه پراکنده دچار مشکل شوند و اختلال خواب را تجربه کنند. این کودکان درنظر دیگران ممکن است به عنوان کودکی همیشه درحال حرکت و با فعالیت زیاد باشند، حتی زمانی که باید آرام باشند.