آنها در مدرسه و زندگی علائق خاص و حس هدفمندی و انگیزه برای رسیدن دارند و فعال، مستقل، دقیق، اهل شوخی، خلاق و با‌اخلاق هستند که علائم تاب‌آوری بر‌اساس سن در آنها متفاوت است.برخی از کودکان با مشکلاتی مواجهند و مدارس باید در حد ظرفیت خود برای دانش‌آموزانی که در معرض خطر فقر یا سایر مشکلات خانوادگی هستند، تدابیری را در نظر بگیرد. مدارس می‌تواند از طریق فراهم‌آوردن امکانات و برنامه‌های غذایی و مراقبت‌های بهداشتی برای دانش‌آموزان با خانواده کم‌درآمد، تاب‌آوری را در میان آنها ترویج دهد. یکی از قدیمی‌ترین تلاش‌های میانجیگرایانه ملی، پیاده‌سازی برنامه ملی ناهار درمحیط مدرسه و تلاش‌های مرتبط برای فراهم‌آوردن غذای ارزان برای کودکان بدسرپرست یا دارای والدین کم‌درآمد در مدارس است. با توجه به این‌که ناامنی غذایی عامل خطری برای کودکانی است که در فقر زندگی می‌کنند، غذاهای رایگان و ارزان و میان وعده‌های مناسب یک استراتژی مناسب برای بهبود و حمایت از سرمایه انسانی است. همچنین برای خانواده‌های فقیری که دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی ندارند و دانش‌آموزانی که در معرض مشکلات متعدد سلامتی هستند، یک مرکز بهداشتی به‌خصوص در مدارس مناطق کم‌برخوردار می‌تواند خدمات قابل‌توجهی فراهم آورد و مشکلات آنها را تا حدودی رفع کند. مشکلاتی که می‌تواند به‌راحتی در یادگیری اختلال ایجاد کنند.