در و پنجره هواپیما چقدر محکم است؟
اوایل هفته گذشته زمانی كه هواپیمای حامل مسافران یكی از ایرلاین‌های داخلی از جزیره كیش به سوی تهران در حال پرواز بود، با حمله یك مسافر خانم به طرف در خروج اضطراری و تلاش برای باز كردن آن برای دقایقی دچار تنش شد!
مسافران هواپیمایی كه در ارتفاع ۳۰هزار پایی از سطح دریاهای آزاد در حال پرواز بود با تهدید
یك مسافر خانم برای باز كردن در خروج اضطراری دقایقی دچار نگرانی شدند. یك زوج خارجی كه مسافر این پرواز بودند، پس از این‌كه هواپیما در ارتفاع مورد نظر خود جهت پرواز قرار گرفت با شروع درگیری میان یكدیگر و با عصبی شدن خانم كارشان به جایی رسید كه ایشان سعی در باز كردن در خروج اضطراری و بیرون پریدن از هواپیما را داشت! البته با كنترل مثبت شرایط از طرف مهمانداران و جلوگیری از انجام چنین كاری، پرواز در سلامت كامل به مقصد خود رسید.
اما سوال اینجاست كه آیا لازم است در هر پرواز نگران مسافران اینچنین بود؟ چه تمهیداتی برای پیشگیری از اتفاقات مشابه اندیشیده شده است؟ بهتر است كمی ژرف به موضوع بپردازیم.
هواپیماهای تجاری برای این‌كه بتوانند مسافران خود را بدون لباس مخصوص یا ماسك اكسیژن حمل و نقل كنند از سیستم‌های تهویه خاص برای تحت فشار نگاه داشتن كابین مسافران استفاده می‌كنند. این سیستم با گرفتن هوای فشرده از كمپرسورهای موتور هواپیما و دمیدن آن به داخل كابین، ضمن تهویه مطبوع و تنظیم دما موجب فشرده شدن هوای كابین نیز می‌شود. یعنی در واقع زمانی كه هواپیما در ارتفاع ۳۰ هزار پایی در حال پرواز است، هوای داخل كابین غلظتی در حدود ارتفاع 5000 پایی دارد كه معادل فشار هوایی مانند شهر اصفهان در شرایط استاندارد است.
مثال واضحی كه برای فشار كابین می‌توان زد، فرض كردن كابین هواپیما مانند بادكنكی است كه در فشار كم بیرون از داخل باد شده است. در این حالت باز كردن در یا پنجره بسیار دشوارتر از چیزی است كه به نظر می‌رسد. در موقعیت مشابه پرواز اشاره شده قطعا نیروی زیادی برای باز كردن در اضطراری نیاز خواهد بود تا بتواند بر فشار زیاد از داخل به بیرون كابین پرواز غلبه كند. در واقع مكانیزم خاص درهای هواپیما امكان باز‌شدن آنها در حین پرواز را بسیار كاهش می‌دهد و تا به حال گزارشی از وقوع اتفاق مشابه منتشر نشده است.
كوبیدن مشت به پنجره‌ها كه توسط خانم مسافر انجام شده نیز تأثیری بر ایمنی پرواز ندارد. پنجره‌های نصب‌شده در كابین مسافران ساختاری فراتر از یك لایه پلاستیك رویی دارد. لایه اصلی پنجره هواپیما شیشه‌ای بسیار ضخیم است كه با چسب و اپوكسی‌های خاص به بدنه آن متصل شده و ضمن تأمین نور داخل كابین و دادن امكان رویت بیرون برای مسافران از مقاومت بدنه نیز نمی‌كاهد. پس در صورت ایجاد شرایط بحرانی در داخل كابین با خیال راحت به صندلی خود تكیه دهید و كار را به مهمانداران و افسران امنیت پرواز بسپارید.