پس از شهادت فرمانده بزرگ لشکر27حضرت رسول‌(ص)، شهید ابراهیم همت، عباس کریمی به فرماندهی این لشکر منصوب شد و با اخلاص و صمیمیت خاصی با رزمندگان رفتار می‌کرد. همرزمانش می‌گفتند رفتار پدرانه و ساده‌زیستی او باعث شده بود که همه بسیجیان او را دوست داشته باشند و با جان و دل از او پیروی کنند.سرانجام او در 23 اسفند 1363 در جریان عملیات بزرگ بدر، هنگامی‌که در سنگر دیدبانی میدان نبرد را رصد می‌کرد، بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. پیکر این فرمانده دلاور به تهران منتقل شد و طبق وصیت خودش در بهشت‌زهرا(س) در جوار دیگر شهدا آرام گرفت. حاج عباس‌کریمی نه تنها فرماندهی شجاع در میدان جنگ بود بلکه الگویی از اخلاق، تواضع و عشق به همرزمان و اسلام نیز بود. شهید دستواره درباره او گفته بود: «حاج‌عباس اهل تظاهر نبود؛ مرد عمل بود. اگر می‌گفت می‌رویم، خودش جلوتر از همه حرکت می‌کرد، فرماندهی نبود که از عقب دستور بدهد.»