یکی از این ابعاد، ماجرای آتش‌بس در لبنان بود. اگرچه مقاومت حزب‌الله در لبنان با شجاعت و سلحشوری در صحنه حاضر شد و در مراحل پایانی ضربات مؤثری وارد کرد اما در کنار آن، اهرم دیگری نیز نقش‌آفرین بود و آن بهره‌برداری صحیح از مذاکراتی بود که در اسلام‌آباد انجام شد. یکی از پیش‌شرط‌های ما برای ادامه این مذاکرات، برقراری آتش‌بس در لبنان بود. این در‌حالی بود که نقشه دشمن ایجاد شکاف میان لبنان، حزب‌الله و جمهوری اسلامی ایران و جدا‌کردن اجزای جبهه مقاومت از یکدیگر بود تا زمینه برای تداوم اقدامات رژیم‌صهیونیستی در لبنان فراهم شود. با‌این‌حال، جمهوری اسلامی ایران با استفاده درست از ظرفیت مذاکرات در پاکستان و نیز حمایت همه‌جانبه از مقاومت حزب‌الله، موفق شد این آتش‌بس را برقرار و در واقع نوعی آتش‌بس را بر رژیم‌صهیونیستی تحمیل کند.  در‌خصوص تنگه هرمز نیز باید گفت که یکی از دستاوردهای مهم جنگ رمضان یا به‌تعبیر دیگر جنگ تحمیلی سوم، توجه به اهمیت این تنگه و احقاق حقوق جمهوری اسلامی ایران در این حوزه بوده است. ما نه‌تنها به حقوق خود در تنگه هرمز واقف شدیم، بلکه زمینه‌های لازم برای استیفای این حقوق را نیز فراهم کردیم. افزون بر این، تلاش شد تا ضمن ایجاد بسترهای بهره‌برداری بلندمدت و کسب درآمدهای قابل توجه، از این ظرفیت به‌عنوان اهرمی بازدارنده در برابر تهدیدات و تهاجمات آمریکا استفاده شود.