«مایکل» علیه مایکل!
ظاهرا تنها کافی بود فیلمی زندگینامهای درباره مایکل جکسون ساخته شود تا زخمهای قدیمی سر باز کند. فعالان مدنی و مدافعان حقوق کودکان و نوجوانان، با یادآوری کارها و اقدامات غیراخلاقی این خواننده در دهه ۹۰، بحث درباره اتهام کودکآزاری منتسب به او را آغاز کردند. در پی این جنجال، مطالب رسانهای زیادی نیز منتشر شد .«مایکل» که هفته قبل با افتتاحیهای 97میلیون دلاری در آمریکای شمالی نمایش عمومیاش را آغاز کرد، تبدیل به یک جنجال رسانهای بزرگ و وسیع در خاک این کشور شده است. اگرچه لحن مهربانانه سازندگان فیلم، این تصور را به آنها داده بود که تماشاگران و مردم نیز همان نگاه مثبت را به جکسون دارند، اما واقعیت چیز دیگری میگوید. واقعیتها نشان میدهد که پخش فیلم نهتنها موفقیتی برای مایکل جکسون به همراه نداشته، بلکه پرونده جنجالی و پرسروصدای مربوط به اتهامات جنسی او علیه چند کودک کمسنوسال را دوباره به صدر خبرها منتقل کرده است.
درام زندگینامهای مایکل در حالی روی پرده سینماهای آمریکایشمالی رفت که شنیدههای موثق حکایت از آن میکرد سازندگان آن پرده سوم فیلم را که در ارتباط با اتهامات جنسی علیه مایکل جکسون بوده است، کاملا حذف کردهاند. این اتهامات جنسی نه از سوی یک خانواده، که از سوی چند خانواده مختلف و طی چند سال به جکسون زده شد و چندین دادگاه پرسروصدا هم در ارتباط با آنها برگزار شد. حذف فصل مربوط به موضوع اتهامات جنسی، از سوی تعدادی از عوامل فیلم مطرح و تایید شد. این درحالیاست که آنتون فوکوا، کارگردان فیلم و بقیه دستاندرکاران اصلی آن، در این رابطه سکوت کرده و حاضر به اظهارنظر نشدهاند. همین نکته صدای اعتراض فعالان مدنی و سازمانهای مدافع حقوق کودکان و نوجوانان را در آمریکا بلند کرده و بسیاری از آنها، خواهان تحریم فیلم مایکل شدند. این اتفاق در شرایطی رخداده که فیلمنامه اصلی فیلم، به صحبت درباره این موضوع جنجالی پرداخته بوده است. درام شرححالگونه مایکل که زندگی مایکل جکسون خواننده جنجالی موسیقی پاپ را به تصویر میکشد، فرازهایی از زندگی او از دوران معمولی خوانندگی و حضورش در گروه موسیقی «جکسون فایو» تا ظهورش بهعنوان یک مگااستار دنیای موسیقی را به نمایش میگذارد.
واکنش مدافعان حقوق کودک
بااینحال، سازمانهای مدافع حقوق کودکان میگویند داستان این فیلم در کنار نمایش موفقیتهای حرفهای جکسون، باید واقعیتهای تلخ مربوط به کودکآزادی او را نیز به شکلی صادقانه به نمایش میگذاشت تا تماشاگران فیلم بتوانند قضاوتی صحیح و دقیق از او داشته باشند. اولینبار در سال 1993 بود که یک خانم دندانپزشک و فیلمنامهنویس اهل لسآنجلس با شکایتی رسمی به دادگاه عالی لسآنجلس ادعا کرد جکسون به آزار جنسی پسر 13ساله او پرداخته است. جکسون این ادعا را رد کرد و البته دو طرف مدتی بعد در دادگاه به مصالحه رسیدند و پرونده بسته شد. با وجود این در سال 2013 و چهار سال بعد از مرگ خواننده، حداقل سه پرونده جنسی دیگر در رابطه با کودکآزاری جکسون به دادگاه ارائه شد. این پروندهها یکبار دیگر نام جکسون و رسواییهای جنسی او را در سطح وسیعی مطرح کرد و به تیتر اول رسانهها برگرداند. اگرچه بازماندگان جکسون تمام این درخوستها و ادعاها را رد کردند، این پروندهها مورد توجه فراوان رسانههای گروهی و فعالان مدنی قرار گرفتند و آنها این پرسش مهم را مطرح کردند که کدام نهاد قانونی قرار است ناظر رفتار غیرمتعارف و خارج از شأن ستارگان و چهرههای نامدار باشد. اکران عمومی درام زندگینامهای مایکل یکبار دیگر بحثهای مربوط به رسواییهای جنسی مایکل جکسون را مطرح کرده و تحلیلگران سینمایی میگویند نمایش عمومی آن به ضرر این خواننده جنجالی بوده است. رسانههای گروهی و شبکههای اجتماعی که این روزها پر از اخبار مربوط به این فیلم و ماجراهای مربوط به جکسون است، اظهارنظرهای دن رید، مستندساز را در سطح وسیعی منتشر و منعکس کردهاند. نشریه ورایتی که مسائل مربوط به حواشی اکران عمومی فیلم را کاملا پوشش داده، اشاره میکند که فیلم مایکل بر ضد خودش عمل کرده و داستان آن به ضد خود مایکل جکسون تبدیل شده است.
چهره ای منفورتر از جفری اپستین
دین رید، کارگردان مستند جنجالی دوقسمتی «ترک نورلند» از شبکه اچبیاو است. این مستند، افشاگریهای دو قربانی جنسی مایکل جکسون را در ملک شخصی او به نام «نورلند» روایت میکند. رید با بیان اینکه جکسون موجودی بدتر از جفری اپستین است، در مصاحبه با نشریات سینمایی گفته است: «پرسش من این است که مگر شما میتوانید فیلمی درباره مایکل جکسون بسازید و در آن درباره مهمترین واقعیت زندگی او که همان کودکآزاری است، حرفی نزنید و حتی کوچکترین اشارهای هم به آن نکنید؟ این روزها رسانهها مطالب زیادی درباره اقدامات غیراخلاقی جفری اپستین مینویسند.
واکنش مدافعان حقوق کودک
بااینحال، سازمانهای مدافع حقوق کودکان میگویند داستان این فیلم در کنار نمایش موفقیتهای حرفهای جکسون، باید واقعیتهای تلخ مربوط به کودکآزادی او را نیز به شکلی صادقانه به نمایش میگذاشت تا تماشاگران فیلم بتوانند قضاوتی صحیح و دقیق از او داشته باشند. اولینبار در سال 1993 بود که یک خانم دندانپزشک و فیلمنامهنویس اهل لسآنجلس با شکایتی رسمی به دادگاه عالی لسآنجلس ادعا کرد جکسون به آزار جنسی پسر 13ساله او پرداخته است. جکسون این ادعا را رد کرد و البته دو طرف مدتی بعد در دادگاه به مصالحه رسیدند و پرونده بسته شد. با وجود این در سال 2013 و چهار سال بعد از مرگ خواننده، حداقل سه پرونده جنسی دیگر در رابطه با کودکآزاری جکسون به دادگاه ارائه شد. این پروندهها یکبار دیگر نام جکسون و رسواییهای جنسی او را در سطح وسیعی مطرح کرد و به تیتر اول رسانهها برگرداند. اگرچه بازماندگان جکسون تمام این درخوستها و ادعاها را رد کردند، این پروندهها مورد توجه فراوان رسانههای گروهی و فعالان مدنی قرار گرفتند و آنها این پرسش مهم را مطرح کردند که کدام نهاد قانونی قرار است ناظر رفتار غیرمتعارف و خارج از شأن ستارگان و چهرههای نامدار باشد. اکران عمومی درام زندگینامهای مایکل یکبار دیگر بحثهای مربوط به رسواییهای جنسی مایکل جکسون را مطرح کرده و تحلیلگران سینمایی میگویند نمایش عمومی آن به ضرر این خواننده جنجالی بوده است. رسانههای گروهی و شبکههای اجتماعی که این روزها پر از اخبار مربوط به این فیلم و ماجراهای مربوط به جکسون است، اظهارنظرهای دن رید، مستندساز را در سطح وسیعی منتشر و منعکس کردهاند. نشریه ورایتی که مسائل مربوط به حواشی اکران عمومی فیلم را کاملا پوشش داده، اشاره میکند که فیلم مایکل بر ضد خودش عمل کرده و داستان آن به ضد خود مایکل جکسون تبدیل شده است.
چهره ای منفورتر از جفری اپستین
دین رید، کارگردان مستند جنجالی دوقسمتی «ترک نورلند» از شبکه اچبیاو است. این مستند، افشاگریهای دو قربانی جنسی مایکل جکسون را در ملک شخصی او به نام «نورلند» روایت میکند. رید با بیان اینکه جکسون موجودی بدتر از جفری اپستین است، در مصاحبه با نشریات سینمایی گفته است: «پرسش من این است که مگر شما میتوانید فیلمی درباره مایکل جکسون بسازید و در آن درباره مهمترین واقعیت زندگی او که همان کودکآزاری است، حرفی نزنید و حتی کوچکترین اشارهای هم به آن نکنید؟ این روزها رسانهها مطالب زیادی درباره اقدامات غیراخلاقی جفری اپستین مینویسند.