این دو شهید هم در دوران مبارزه با استبداد داخلی و هم در دوران دفاع از انقلاب در برابر توطئه‌های گروهک منافقین، نقش‌های کلیدی ایفا کردند. سرانجام در شب نوزدهم تیرماه ۱۳۶۰، این پدر و پسر دلاور، پیش از رسیدن به منزل و پس از اقامه نماز عشا، در محله قطارچیان سنندج به دست عوامل تروریستی منافقین به شهادت رسیدند. ملاعلی جلالی‌زاده در پنجم آذرماه ۱۳۰۲ در روستای «گلین» سنندج به دنیا آمد. پدرش، ملاجلال‌الدین، امام جماعت روستا و کشاورز بود. علی در کودکی پدرش را از دست داد و تحت سرپرستی مادرش بزرگ شد. قرآن را نزد مادر و علوم مقدماتی (گلستان و بوستان) را در مکتب‌خانه روستا نزد ملاعباس آموخت. شهید جلالی‌زاده یک عالم دینی بود که فعالیت‌های سیاسی و آگاهانه داشت. پس از پیروزی انقلاب، شهید جلالی‌زاده در حفظ دستاورد‌های انقلاب کوشید. او در سال ۱۳۵۹ مدتی مخفی بود و سپس به سنندج مهاجرت کرد و امامت جماعت مسجد محله قطارچیان را بر عهده گرفت. وی با قاطعیت، هویت ضددینی منافقین را افشا می‌کرد. وقتی منافقین متوجه نفوذ کلام او شدند، ابتدا سعی در جذب او کردند اما وقتی ناامید شدند، اقدام به ترور وی کردند.