این اثر با فاصله‌گرفتن از روایت‌های صرفا نظامی، زندگی خانوادگی، مسئولیت‌پذیری، عشق، انتظار و صبوری خانواده یک رزمنده را به تصویر می‌کشد. نویسنده نشان می‌دهد که ایثار تنها در میدان نبرد معنا پیدا نمی‌کند، بلکه در خانه‌هایی که سال‌ها چشم‌انتظار بازگشت عزیزان خود بوده‌اند نیز جلوه‌ای عمیق دارد. داستان کتاب از زندگی شهید محمداسماعیل دلاور، جوانی از روستای خشت در استان فارس، آغاز می‌شود. او از سال‌های نخست جوانی وارد خدمت نظامی شد و با پشتکار، تعهد و ایمان، مسئولیت‌های مهمی را در یگان‌های مختلف بر عهده گرفت. در کنار انجام ماموریت‌های دشوار، زندگی مشترک خود را نیز آغاز کرد و خانواده‌ای ساخت که همواره در سایه مسئولیت‌های شغلی او، روزهای انتظار و دلتنگی را تجربه می‌کردند. چراغ خانه‌ام روشن بیش از آن‌که روایت عملیات‌ها و ماموریت‌های نظامی باشد، داستان استقامت خانواده‌ای است که با جابه‌جایی‌های پی‌درپی، دوری‌های طولانی، نگرانی‌های همیشگی و بی‌خبری‌های طاقت‌فرسا زندگی کرده‌اند. این اثر، تصویری واقعی از نقش همسران رزمندگان در حفظ بنیان خانواده و همراهی با آنان در سخت‌ترین شرایط ارائه می‌دهد.