تبریز‌؛ شهری که در ترافیک ‌ گیر کرده است

غروب که می‌رسد، خیابان‌های تبریز چهره‌ای متفاوت پیدا می‌کنند‌؛ صف خودروها طولانی‌تر می‌شود، سرعت حرکت پایین می‌آید و بوق، دود و انتظار بخشی از زندگی روزمره شهروندان تبدیل شده است. ترافیک در تبریز دیگر مشکل یک خیابان یا ساعت مشخص نیست، بلکه به معضلی فراگیر تبدیل شده که زمان، هزینه و آرامش شهروندان را تحت تاثیر قرار داده است. 

مسیر چایکنار از محدوده پل قاری و زیرگذر منصور تا پل کابلی و بلوار شهریار، یکی از کانون‌های پرترافیک تبریز است. راه‌هایی  که برای روان‌سازی تردد طراحی شده‌اند، در ساعات اوج گاهی خود به نقاط فشرده‌کننده جریان خودرو تبدیل می‌شوند. 
در مرکز شهر نیز محدوده آبرسان و مسیرهای منتهی به دانشگاه تبریز، به‌دلیل تمرکز مراکز تجاری، آموزشی و خدماتی، با حجم بالایی از خودروهای شخصی، تاکسی، اتوبوس و عابران پیاده روبه‌رو‌ست‌؛ ترکیبی که عصرها گره‌های ترافیکی سنگینی ایجاد می‌کند. 
خیابان‌های درمانی زیر فشار خودروها
خیابان‌های ۱۷ شهریور، گلگشت و حافظ نیز از دیگر نقاط پرتردد تبریز هستند. تمرکز مطب‌ها، درمانگاه‌ها، آزمایشگاه‌ها و مراکز پزشکی، روزانه خودروهای زیادی را به این محدوده می‌کشاند.  کمبود پارکینگ، عرض محدود برخی معابر و توقف خودروها در حاشیه خیابان، شرایط را دشوارتر کرده است‌؛ وضعیتی که حتی می‌تواند عبور خودروهای امدادی را با مشکل مواجه کند. در محدوده ولیعصر نیز فعالیت مراکز خرید، رستوران‌ها و کافه‌ها، به‌ویژه در ساعات شب، بار ترافیکی را افزایش داده است. خیابان تاریخی شریعتی هم به‌دلیل بافت قدیمی و معابر محدود، همچنان با مشکل تردد مواجه است.