کابوس ناگویا برای پدیده ایران
فاطمه محیطی‌زاده در آستانه ثبت یکی از تاریخی‌ترین نتایج دوومیدانی زنان ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا بود؛ دختری که با عملکردی درخشان در ماده هفتگانه، تا رتبه دوم جدول بالا آمده و امیدهای زیادی برای کسب مدال ایجاد کرده بود اما در اتفاقی شوکه‌کننده، تنها ساعاتی پیش از آخرین رقابت خود، از جدول مسابقات کنار گذاشته شد. دلیل این تصمیم، غیرمجاز اعلام شدن کفش‌های او بود؛ اتفاقی که حالا با اعتراض رسمی تیم ایران همراه شده است.
محیطی‌زاده در شرایطی رقابت‌های هفتگانه بازی‌های آسیایی ناگویا را دنبال می‌کرد که عملکردش در مواد مختلف، او را به یکی از چهره‌های خبرساز دوومیدانی ایران تبدیل کرده بود. این ملی‌پوش در روز نخست مسابقات،
در دوی ۱۰۰ متر با مانع به رتبه سوم رسید، در پرش ارتفاع اول شد و در پرتاب وزنه نیز با ثبت رکورد 72/11 متر، جایگاه دوم را به دست‌آورد. او در ادامه، در دوی ۲۰۰ متر با زمان 16/25 ثانیه از خط پایان گذشت و در جایگاه سوم ایستاد تا روند امیدوارکننده خود را حفظ کند. محیطی‌زاده در روز دوم نیز با پرشی به طول 97/5 متر، در ماده پرش طول صدرنشین شد و با وجود قرار گرفتن در رتبه هشتم پرتاب نیزه با رکورد 41/36 متر، همچنان یکی از مدعیان جدی کسب مدال بود. این ورزشکار ایرانی پس از پایان شش ماده، با ۴۹۲۵ امتیاز در جایگاه دوم جدول هفتگانه بود و تنها یک ماده تا پایان رقابت‌ها فاصله داشت؛ ماده‌ای که می‌توانست سرنوشت مدال او را مشخص کند اما درست در آستانه آخرین مرحله، اتفاقی غیرمنتظره تمام معادلات را تغییر داد. کمیته برگزاری مسابقات اعلام کرد کفش مورد استفاده محیطی‌زاده در ماده پرش طول، استانداردهای لازم را نداشته است. به همین دلیل، نتیجه او در این ماده باطل شد و این ورزشکار از جدول رقابت‌های هفتگانه کنار رفت؛ تصمیمی که به معنای پایان تلخ حضور یکی از امیدهای مدال‌آوری ایران در این ماده بود. با این حال، ماجرا به همین‌جا ختم نشد. فدراسیون دوومیدانی ایران با ارسال اعتراضی رسمی و مکتوب، نسبت به تصمیم اتخاذشده واکنش نشان داد و خواستار بررسی مجدد پرونده شد. در متن اعتراض ایران تأکید شده است که کفش فاطمه محیطی‌زاده پیش از آغاز مسابقات در فرآیند بازرسی تجهیزات ارائه شده و به تأیید مسئولان مربوطه رسیده بود. همچنین تیم ایران اعلام کرده است که ابطال نتیجه پس از پایان رقابت و در پی اعتراض یک تیم دیگر صورت گرفته، نه در جریان بازرسی پیشگیرانه پیش از مسابقه. فدراسیون ایران در اعتراض خود این پرسش را مطرح کرده که اگر کفش ورزشکار پیش از مسابقه تأیید شده بود، چرا مسئولیت پیامدهای این تأیید باید بر‌عهده خود او قرار بگیرد؟ در همین راستا، از هیأت داوران استیناف خواسته شده سوابق بازرسی را بررسی و مشخص کند که آیا کفش مورد استفاده محیطی‌زاده پیش از رقابت‌ها مجاز اعلام شده بود یا خیر. برای محیطی‌زاده، ناگویا می‌توانست نقطه عطفی در دوران ورزشی‌اش باشد؛ فرصتی برای تبدیل یک عملکرد درخشان به مدالی تاریخی. با این حال، سرنوشت او نه در آخرین ماده مسابقه، بلکه در تصمیمی خارج از جریان رقابت تعیین شد. اکنون نگاه‌ها به نتیجه بررسی اعتراض ایران دوخته شده است؛ پرونده‌ای که فارغ از سرنوشت نهایی آن، یکی از تلخ‌ترین اتفاقات کاروان دوومیدانی کشورمان در ناگویا را رقم زده است.
در دوی ۱۰۰ متر با مانع به رتبه سوم رسید، در پرش ارتفاع اول شد و در پرتاب وزنه نیز با ثبت رکورد 72/11 متر، جایگاه دوم را به دست‌آورد. او در ادامه، در دوی ۲۰۰ متر با زمان 16/25 ثانیه از خط پایان گذشت و در جایگاه سوم ایستاد تا روند امیدوارکننده خود را حفظ کند. محیطی‌زاده در روز دوم نیز با پرشی به طول 97/5 متر، در ماده پرش طول صدرنشین شد و با وجود قرار گرفتن در رتبه هشتم پرتاب نیزه با رکورد 41/36 متر، همچنان یکی از مدعیان جدی کسب مدال بود. این ورزشکار ایرانی پس از پایان شش ماده، با ۴۹۲۵ امتیاز در جایگاه دوم جدول هفتگانه بود و تنها یک ماده تا پایان رقابت‌ها فاصله داشت؛ ماده‌ای که می‌توانست سرنوشت مدال او را مشخص کند اما درست در آستانه آخرین مرحله، اتفاقی غیرمنتظره تمام معادلات را تغییر داد. کمیته برگزاری مسابقات اعلام کرد کفش مورد استفاده محیطی‌زاده در ماده پرش طول، استانداردهای لازم را نداشته است. به همین دلیل، نتیجه او در این ماده باطل شد و این ورزشکار از جدول رقابت‌های هفتگانه کنار رفت؛ تصمیمی که به معنای پایان تلخ حضور یکی از امیدهای مدال‌آوری ایران در این ماده بود. با این حال، ماجرا به همین‌جا ختم نشد. فدراسیون دوومیدانی ایران با ارسال اعتراضی رسمی و مکتوب، نسبت به تصمیم اتخاذشده واکنش نشان داد و خواستار بررسی مجدد پرونده شد. در متن اعتراض ایران تأکید شده است که کفش فاطمه محیطی‌زاده پیش از آغاز مسابقات در فرآیند بازرسی تجهیزات ارائه شده و به تأیید مسئولان مربوطه رسیده بود. همچنین تیم ایران اعلام کرده است که ابطال نتیجه پس از پایان رقابت و در پی اعتراض یک تیم دیگر صورت گرفته، نه در جریان بازرسی پیشگیرانه پیش از مسابقه. فدراسیون ایران در اعتراض خود این پرسش را مطرح کرده که اگر کفش ورزشکار پیش از مسابقه تأیید شده بود، چرا مسئولیت پیامدهای این تأیید باید بر‌عهده خود او قرار بگیرد؟ در همین راستا، از هیأت داوران استیناف خواسته شده سوابق بازرسی را بررسی و مشخص کند که آیا کفش مورد استفاده محیطی‌زاده پیش از رقابت‌ها مجاز اعلام شده بود یا خیر. برای محیطی‌زاده، ناگویا می‌توانست نقطه عطفی در دوران ورزشی‌اش باشد؛ فرصتی برای تبدیل یک عملکرد درخشان به مدالی تاریخی. با این حال، سرنوشت او نه در آخرین ماده مسابقه، بلکه در تصمیمی خارج از جریان رقابت تعیین شد. اکنون نگاه‌ها به نتیجه بررسی اعتراض ایران دوخته شده است؛ پرونده‌ای که فارغ از سرنوشت نهایی آن، یکی از تلخ‌ترین اتفاقات کاروان دوومیدانی کشورمان در ناگویا را رقم زده است.