از هیاهوی ناگویا تا رویای سکو
ایران با ۱۶۶ امید رژه رفت
کاروان ورزش ایران در شبی که ورزشگاه میزوهو پارک میزبان جشن افتتاحیه پنجمین دوره بازی‌های پاراآسیایی بود، با پرچمداری روح‌الله رستمی و حضور ورزشکارانی با سودای افتخارآفرینی، مقابل دیدگان تماشاگران رژه رفت؛ آغازی برای ماموریتی که مقصد نهایی آن نه مراسم افتتاحیه، بلکه سکوهای قهرمانی است.
رضا پورعالی - دبیر گروه ورزش
به گزارش خبرنگار اعزامی جام‌جم، نورافشانی، موسیقی و رقص پرچم کشورهای آسیایی در باد ملایم و شبانگاهی ناگویا، ورزشگاه میزوهو پارک ناگویا را به صحنه‌ای متفاوت تبدیل کرده بود. نمایندگان کشورهای مختلف یکی پس از دیگری وارد میدان شدند تا پیش از آغاز رقابت‌ها، تصویری از همبستگی و شکوه ورزش قاره کهن را به نمایش بگذارند.
در این میان، نوبت به ایران رسید؛ کشوری که نمایندگانش این بار با نام «جان‌فدایان ایران قوی» قدم به بزرگ‌ترین آوردگاه ورزش پاراآسیایی گذاشته‌اند. پس از عبور کاروان اندونزی، پرچم سه‌رنگ ایران در ورودی ورزشگاه نمایان شد. روح‌الله رستمی پیشاپیش هم‌تیمی‌های خود حرکت می‌کرد و پشت سر او ورزشکارانی قرار داشتند که هر کدام با ماه‌ها تمرین و تلاش، سهمی از امیدهای ایران در این دوره از بازی‌ها را بر دوش می‌کشند.
برای این ورزشکاران، چند دقیقه حضور در مراسم افتتاحیه شاید کوتاه‌ترین بخش سفر به ژاپن باشد، اما همین دقایق فرصتی بود تا پیش از رویارویی با رقبای آسیایی، حضور خود را در این رویداد بزرگ اعلام کنند. البته رسیدن به نقطه آغاز این رقابت‌ها نیز برای کاروان ۱۶۶ نفره ایران بدون چالش نبود. شرایط جنگی و مشکلات مربوط به سفرهای هوایی، مسیر حضور کاروان در ژاپن را با دشواری‌هایی همراه کرد؛ موضوعی که اهمیت حضور ورزشکاران در این رویداد را برای اعضای کاروان دوچندان کرده است.
در میان چهره‌های حاضر در رژه، حضور آنا جهانگرد، دانش‌آموز آسیب‌دیده مدرسه میناب، از بخش‌های متفاوت همراهی کاروان ایران بود. او که به عنوان همراه معنوی کاروان به ناگویا آمده، در کنار ورزشکارانی قرار گرفت که خود سال‌هاست برای عبور از محدودیت‌های جسمی و دستیابی به موفقیت ورزشی تلاش می‌کنند. حضور او در این مراسم، در کنار جلوه‌های ورزشی افتتاحیه، یادآور سرنوشت کودکانی بود که زندگی‌شان تحت تاثیر جنگ قرار گرفته است؛ تصویری انسانی در شبی که محور اصلی آن ورزش، دوستی و همزیستی ملت‌ها بود.
از دیگر جلوه‌های رژه ایران، حضور بانوان ورزشکار با پوشش چادر بود؛ تصویری که در میان تنوع لباس‌ها و پوشش‌های کاروان‌های آسیایی، جلوه‌ای از هویت فرهنگی ایران را به نمایش گذاشت. اما آنچه بیش از هر چیز اهمیت داشت، ترکیب تجربه و انگیزه در جمع ورزشکارانی بود که با هدایت مجموعه مدیریتی کاروان و سرپرستی سیدمحمد پولادگر، آماده حضور در رقابت‌های ناگویا شده‌اند.
رژه ایران سرانجام به پایان رسید. ورزشکاران از مقابل جایگاه عبور کردند و در محل تعیین‌شده مستقر شدند. از این لحظه به بعد، نگاه‌ها به سالن‌های مسابقه، پیست‌ها و میدان‌هایی دوخته خواهد شد که قرار است سرنوشت مدال‌ها در آنها مشخص شود.
برای کاروان «جان‌فدایان ایران قوی»، مراسم افتتاحیه فرصتی برای دیده‌شدن بود، اما اعتبار واقعی این حضور در روزهای آینده و در رقابت با بهترین‌های آسیا رقم خواهد خورد. ناگویا دیشب شاهد اهتزاز پرچم ایران بود؛ از امروز نوبت ورزشکاران است که برای بالا رفتن دوباره این پرچم بر فراز سکوها تلاش کنند.
پنجمین دوره بازی‌های پاراآسیایی از بیست و ششم مهر تا دوم آبان در ناگویا برگزار می‌شود و نمایندگان ایران در ۱۵ رشته ورزشی برای دستیابی به بهترین نتیجه ممکن به مصاف حریفان خواهند رفت.
ماجد راشد: بازی‌های پاراآسیایی برای تغییر نگاه جهان است
ماجد راشد، رئیس کمیته پارالمپیک آسیا، در مراسم افتتاحیه پنجمین دوره بازی‌های پاراآسیایی آیچی–ناگویا ۲۰۲۶ تاکید کرد که اهمیت این رقابت‌ها فراتر از کسب مدال و ثبت رکورد است و می‌تواند به تغییر نگرش جوامع نسبت به افراد دارای معلولیت و ایجاد فرصت‌های برابر کمک کند.
به گزارش خبرنگار اعزامی جام جم به ناگویا، راشد با اشاره به حضور ورزشکاران ۴۵ کشور در این رقابت‌ها گفت: هزاران رویا و فرهنگ متفاوت در یک میدان ورزشی گرد هم آمده‌اند، اما ورزشکاران قلب و روح واقعی این بازی‌ها هستند. آنان پس از سه سال تلاش، تمرین و پشت سر گذاشتن دشواری‌های فراوان، فرصتی یافته‌اند تا توانایی‌های خود را به نمایش بگذارند و کلیشه‌ها را به چالش بکشند.
رئیس کمیته پارالمپیک آسیا با اشاره به پیشینه ورزش معلولان در ژاپن یادآور شد که نخستین بازی‌های منطقه‌ای ورزش معلولان آسیا در سال ۱۹۷۵ در شهر اوئیتا با حضور ۹۷۳ ورزشکار از ۱۸ کشور برگزار شد. به گفته او، جنبش پارالمپیکی آسیا از آن زمان تاکنون مسیر طولانی و ارزشمندی را پیموده است. راشد همچنین از نقش ژاپن در میزبانی پارالمپیک توکیو ۲۰۲۰، در شرایط دشوار همه‌گیری کرونا، قدردانی کرد و بازی‌های آیچی–ناگویا را فرصتی برای گسترش میراث پارالمپیکی دانست.
وی با تاکید بر نقش اجتماعی ورزش اظهار داشت: هر عملکرد ورزشی می‌تواند تصوری نادرست را تغییر دهد و هر موفقیت، الهام‌بخش نسلی باشد که رویاهای خود را دنبال می‌کند. اهمیت این بازی‌ها تنها در تعیین برندگان نیست، بلکه در تاثیری است که بر جامعه می‌گذارند؛ از تغییر نگاه مردم به معلولیت گرفته تا کاهش موانع و فراهم کردن فرصت‌های برابر برای همه.
راشد در پایان با قدردانی از دولت ژاپن، مسئولان محلی، برگزارکنندگان و داوطلبان، از ورزشکاران خواست با شجاعت و افتخار رقابت کنند، تاریخ‌ساز شوند و بیش از هر چیز، الهام‌بخش تغییر در آسیا و جهان باشند.
در این میان، نوبت به ایران رسید؛ کشوری که نمایندگانش این بار با نام «جان‌فدایان ایران قوی» قدم به بزرگ‌ترین آوردگاه ورزش پاراآسیایی گذاشته‌اند. پس از عبور کاروان اندونزی، پرچم سه‌رنگ ایران در ورودی ورزشگاه نمایان شد. روح‌الله رستمی پیشاپیش هم‌تیمی‌های خود حرکت می‌کرد و پشت سر او ورزشکارانی قرار داشتند که هر کدام با ماه‌ها تمرین و تلاش، سهمی از امیدهای ایران در این دوره از بازی‌ها را بر دوش می‌کشند.
برای این ورزشکاران، چند دقیقه حضور در مراسم افتتاحیه شاید کوتاه‌ترین بخش سفر به ژاپن باشد، اما همین دقایق فرصتی بود تا پیش از رویارویی با رقبای آسیایی، حضور خود را در این رویداد بزرگ اعلام کنند. البته رسیدن به نقطه آغاز این رقابت‌ها نیز برای کاروان ۱۶۶ نفره ایران بدون چالش نبود. شرایط جنگی و مشکلات مربوط به سفرهای هوایی، مسیر حضور کاروان در ژاپن را با دشواری‌هایی همراه کرد؛ موضوعی که اهمیت حضور ورزشکاران در این رویداد را برای اعضای کاروان دوچندان کرده است.
در میان چهره‌های حاضر در رژه، حضور آنا جهانگرد، دانش‌آموز آسیب‌دیده مدرسه میناب، از بخش‌های متفاوت همراهی کاروان ایران بود. او که به عنوان همراه معنوی کاروان به ناگویا آمده، در کنار ورزشکارانی قرار گرفت که خود سال‌هاست برای عبور از محدودیت‌های جسمی و دستیابی به موفقیت ورزشی تلاش می‌کنند. حضور او در این مراسم، در کنار جلوه‌های ورزشی افتتاحیه، یادآور سرنوشت کودکانی بود که زندگی‌شان تحت تاثیر جنگ قرار گرفته است؛ تصویری انسانی در شبی که محور اصلی آن ورزش، دوستی و همزیستی ملت‌ها بود.
از دیگر جلوه‌های رژه ایران، حضور بانوان ورزشکار با پوشش چادر بود؛ تصویری که در میان تنوع لباس‌ها و پوشش‌های کاروان‌های آسیایی، جلوه‌ای از هویت فرهنگی ایران را به نمایش گذاشت. اما آنچه بیش از هر چیز اهمیت داشت، ترکیب تجربه و انگیزه در جمع ورزشکارانی بود که با هدایت مجموعه مدیریتی کاروان و سرپرستی سیدمحمد پولادگر، آماده حضور در رقابت‌های ناگویا شده‌اند.
رژه ایران سرانجام به پایان رسید. ورزشکاران از مقابل جایگاه عبور کردند و در محل تعیین‌شده مستقر شدند. از این لحظه به بعد، نگاه‌ها به سالن‌های مسابقه، پیست‌ها و میدان‌هایی دوخته خواهد شد که قرار است سرنوشت مدال‌ها در آنها مشخص شود.
برای کاروان «جان‌فدایان ایران قوی»، مراسم افتتاحیه فرصتی برای دیده‌شدن بود، اما اعتبار واقعی این حضور در روزهای آینده و در رقابت با بهترین‌های آسیا رقم خواهد خورد. ناگویا دیشب شاهد اهتزاز پرچم ایران بود؛ از امروز نوبت ورزشکاران است که برای بالا رفتن دوباره این پرچم بر فراز سکوها تلاش کنند.
پنجمین دوره بازی‌های پاراآسیایی از بیست و ششم مهر تا دوم آبان در ناگویا برگزار می‌شود و نمایندگان ایران در ۱۵ رشته ورزشی برای دستیابی به بهترین نتیجه ممکن به مصاف حریفان خواهند رفت.
ماجد راشد: بازی‌های پاراآسیایی برای تغییر نگاه جهان است
ماجد راشد، رئیس کمیته پارالمپیک آسیا، در مراسم افتتاحیه پنجمین دوره بازی‌های پاراآسیایی آیچی–ناگویا ۲۰۲۶ تاکید کرد که اهمیت این رقابت‌ها فراتر از کسب مدال و ثبت رکورد است و می‌تواند به تغییر نگرش جوامع نسبت به افراد دارای معلولیت و ایجاد فرصت‌های برابر کمک کند.
به گزارش خبرنگار اعزامی جام جم به ناگویا، راشد با اشاره به حضور ورزشکاران ۴۵ کشور در این رقابت‌ها گفت: هزاران رویا و فرهنگ متفاوت در یک میدان ورزشی گرد هم آمده‌اند، اما ورزشکاران قلب و روح واقعی این بازی‌ها هستند. آنان پس از سه سال تلاش، تمرین و پشت سر گذاشتن دشواری‌های فراوان، فرصتی یافته‌اند تا توانایی‌های خود را به نمایش بگذارند و کلیشه‌ها را به چالش بکشند.
رئیس کمیته پارالمپیک آسیا با اشاره به پیشینه ورزش معلولان در ژاپن یادآور شد که نخستین بازی‌های منطقه‌ای ورزش معلولان آسیا در سال ۱۹۷۵ در شهر اوئیتا با حضور ۹۷۳ ورزشکار از ۱۸ کشور برگزار شد. به گفته او، جنبش پارالمپیکی آسیا از آن زمان تاکنون مسیر طولانی و ارزشمندی را پیموده است. راشد همچنین از نقش ژاپن در میزبانی پارالمپیک توکیو ۲۰۲۰، در شرایط دشوار همه‌گیری کرونا، قدردانی کرد و بازی‌های آیچی–ناگویا را فرصتی برای گسترش میراث پارالمپیکی دانست.
وی با تاکید بر نقش اجتماعی ورزش اظهار داشت: هر عملکرد ورزشی می‌تواند تصوری نادرست را تغییر دهد و هر موفقیت، الهام‌بخش نسلی باشد که رویاهای خود را دنبال می‌کند. اهمیت این بازی‌ها تنها در تعیین برندگان نیست، بلکه در تاثیری است که بر جامعه می‌گذارند؛ از تغییر نگاه مردم به معلولیت گرفته تا کاهش موانع و فراهم کردن فرصت‌های برابر برای همه.
راشد در پایان با قدردانی از دولت ژاپن، مسئولان محلی، برگزارکنندگان و داوطلبان، از ورزشکاران خواست با شجاعت و افتخار رقابت کنند، تاریخ‌ساز شوند و بیش از هر چیز، الهام‌بخش تغییر در آسیا و جهان باشند.